tag:blogger.com,1999:blog-29643969329861644682012-01-07T08:50:12.793-08:00အိမ္လြမ္းသူအိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.comBlogger1411100tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-71959980540587996772012-01-07T08:49:00.001-08:002012-01-07T08:50:12.812-08:00ေျခာက္ျပစ္ကင္း<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-LPrtGETC4oY/Twh3ebsgKfI/AAAAAAAABzc/N0LnJi3R7tg/s1600/392301_132059286897235_109894885780342_106740_433881180_n.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-LPrtGETC4oY/Twh3ebsgKfI/AAAAAAAABzc/N0LnJi3R7tg/s320/392301_132059286897235_109894885780342_106740_433881180_n.jpg" width="320" /></a></div>တစ္ခါကရန္ကုန္ျမိဳ႕ ၾကည့္ျမင္တိုင္(ေၾကးျမင့္တိုင္) အမ်ိဳးသမီးေက်ာင္း ဆုေပးပြဲတြင္ ေငြတိုက္ဘဏ္တိုက္ ဘက္၌ကၽြမ္း က်င္ေသာ ဦးခင္အမည္ရိွသူ ကၽြႏ္ုပ္၏မိတ္ေဆြ သည္ စကားေျပာေလသည္၊ သို႔ေျပာရာ၌ “ေျခာက္ျပစ္ကင္း”ဥပမာ ပံုတစ္ခုထည့္၍ ေျပာရာ အလြန္မွတ္ဖြယ္ေကာင္းေလသည္၊ ထိုပံု၏သေဘာ သြားအဓိပၸါယ္ေပၚေအာင္ ေအာက္တြင္ေရးျပပါအံ့။<br /><a name='more'></a>႐ြာငယ္တစ္ခု ေတာင္ပိုင္းတြင္ အဖ၊အမိ၊ သမီး၊သား ေလးဦးတို႔ေနထိုင္ၾကရာ ၄င္းတို႔ေလး ဦးလံုးပင္ မိမိတို႔အျပစ္ကို မျမင္တတ္ သို႔မဟုတ္ မိမိအျပစ္ကို ဖံုးကြယ္ေဖ်ာက္ဖ်က္၍ သူတစ္ပါး အေပၚ၌ခ်တတ္သည္။ ထို႐ြာ ေျမာက္ပိုင္းတြင္လည္း အဖ၊အမိ၊သမီး၊ သား အျခားေလးဦးတို႔ေနထိုင္ၾကရာ မိမိအျပစ္ကို ဝန္ခံ ရန္ ဦးမေလးသည့္အျပင္ သူတစ္ပါးအျပစ္ကိုပင္ မိမိအျပစ္ျပဳ၍သူတစ္ပါးကို ႏွစ္သိမ့္ေစတတ္ၾက၏။ေတာင္ပိုင္းတြင္ သမီးသည္ ေရအိုးစင္ ၌ ေရေသာက္ၿပီး ဖန္ခြက္ကို အစြန္းအနားတြင္ တင္ထားခဲ့၏၊ ေနာက္ ေမာင္ငယ္ ေသာက္မည္ဟု ဖန္ခြက္ကိုကိုင္လိုက္ရာအစြန္းတြင္ျဖစ္၍ခၽြတ္ေခ်ာ္ကာ ဖန္ခြက္က်ကြဲေလ၏။သား။ ။“ေဟာဗ်ား၊ ဖန္ခြက္ကြဲသြားၿပီ၊ ကြဲမွာေပါ့၊ မမကိုယ္က အင္မတန္ ေပါ့ေပါ့ဆဆ ႏိုင္တာ ဖန္ခြက္ကုိ အတြင္းက်က်ေနရာ ေရာက္ေအာင္ မထားခဲ့ဘူး၊ ၾကည့္ပါလား၊ ဒီအစြန္အဖ်ားကေလး မွာမွ တင္ထားခဲ့တယ္၊ ဒီက ယူမယ္လို႔ လုပ္႐ံု ႐ိွေသးတယ္၊ က်သြားတာေပါ့ မမရဲ႕အျပစ္ပဲ သိရဲ႕ လား” (မ်က္ေစာင္းထိုး၍ေျပာသည္။)သမီး။ ။“ေႀသာ္ ေႀသာ္၊ ဟုတ္ကလား၊ အင္း-တယ္ေတာ္တဲ့ေမာင္ကေလးပဲ၊ မင္းပ်ာေလာင္ခတ္ လုပ္ျပီး၊ မိမိရရမကိုင္လို႔ က်ကြဲတာကို ငါ့ကို အျပစ္ ခ်သလား၊ ငါထားခဲ့တာဘာမွမျဖစ္ဘူး၊ မင္း နန္႔ပ်ာ ပ်ာလုပ္လို႔ကြဲရတာသိရဲ႕လား။”(ထို႔ေနာက္အလယ္ခန္းတြင္ထိုင္၍ေဆးလိပ္ေသာက္ကာနားေထာင္ ၾကည့္႐ႈေနေသာ အမိဘက္သို႔ လွည့္၍)“ဒီဖန္ခြက္ကြဲရတာ အေမလဲ အျပစ္မကင္းဘူး၊ မနက္က ဦးပဥၥင္းလာလို႔ အေမက ဗီ႐ိုထဲက ဒီဖန္ ခြက္ကိုထုတ္ျပီး ေရကပ္တယ္၊ေရကပ္ျပီးသူေနရာကိုျပန္ေရာက္ ေအာင္မထားဘဲနဲ႕ေရအိုးစင္မွာထားလို႔ျဖစ္ရတာ၊ ဒီဖန္ခြက္ဟာ ဧည့္သည္ ဘုန္းၾကီးကို ကပ္ျပီး သူ႔ေနရာမွာ ျပန္မထားလို႔၊ ဒီလိုကြဲရတာ၊ အေမလဲ အေတာ္ခက္တာပဲ” (ႏႈတ္ခမ္းတလန္ ပန္းတလန္ႏွင့္ ေျပာသည္)အမိ။ ။“အင္း-တယ္ေတာ္ၾကတယ္၊ ညည္းက အစြန္းမွာတင္ခဲ့တယ္၊ ေမာင္လုပ္တဲ့တူက နန္႔တန္႔ တန္႔ သြားလုပ္ေတာ့ က်ကြဲတယ္၊ ငါ့ကို အျပစ္ခ် သလား၊ ကိုယ္အသံုးမၾကတာကို မၾကည့္ဘဲနဲ႔ သူ မ်ားအေပၚမွာ တယ္အျပစ္ခ်တတ္ၾကတယ္၊ ညည္း တို႔အမ်ိဳးကိုက မေကာင္းတာ၊ ညည္းတို႔မွာ ငါ့သား ငါ့သမီးေပတဲ့၊ ငါ့ေသြးတစ္စက္မွ မပါဘူး၊ ညည္း အေဖ့ ေသြးခ်ည္းပဲသိရဲ႕လား၊ ခုဖန္ခြက္ကိုမွ ဘိုဆန္တယ္ဆိုၿပီး ဝယ္ခဲ့တာကလားေအ့၊ ကတဲ-ဘိုဆန္ခ်င္လိုက္တာ၊ ဘို႔ေယာက္ဖလား၊ ဘို႔ ေယာ ကၡမလားမေျပာတတ္ေတာ့ပါဘူး”ဆို၍ ေဆာင့္-ေၾကာင့္ထိုင္ကာေဆးေပါ့လိပ္ကို ခတ္ဆတ္ဆတ္ ဖြာၿပီး တစ္ဖက္သို႔မ်က္ႏွာလႊဲေနသည္။ထိုအခါ ေခါင္းရင္းခန္းတြင္ကြမ္းစားေန ေသာအဖက ေစာင္းငဲ့ၾကည့္တဲ့၍ “အင္း-ေျခာက္ျပစ္ကင္း ရဟႏၲာေတြ၊ ရဟႏာၱမေတြနဲ႔ ငါေတြ႕ရ ၾကံဳရတာဟာ ငါ့ကုသိုလ္ထူးတာပဲ၊ တစ္ေယာက္က ေနရာမွာမထားဘူး၊တစ္ေယာက္ကအစြန္းမွာတင္ခဲ့တယ္၊ တစ္ေယာက္က ကျမင္း တင္းတင္း သြားလုပ္တယ္၊ ဒါနဲ႔ဖန္ခြက္ကြဲရတာကို ငါ ဝယ္ခဲ့တဲ့လူကို အျပစ္တင္သလား၊ ဒီလို တင္ မယ့္တင္ရင္လည္း ငါ့ကိုခ်ည္း မတင္နဲ႔၊ ဟိုေရာင္း လိုက္တဲ့ ကုလားကိုလည္း တင္ဦး၊ ၿပီးေတာ့ ဖန္ခြက္လုပ္တဲ့ အဲဟိုဘိလပ္ကဘိုကိုလည္းတင္ဦး ဒါမွတရားမွာ၊ မ,ေျခာက္ျပစ္ကင္းတို႔ရဲ႕၊ ဘယ့္ႏွယ္ ဗ်ာ၊ ေခ်ာေခ်ာ မြတ္မြတ္၊ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ သံုးစြဲၾကပါေစလို႔ဝယ္ခဲ့တာကပဲ၊ ဟိုဒင္းေျပာတာ လို နင္တို႔လား နင္ တို႔ေလ၊ ဘုန္းႀကီးလို႔၊ သက္ မ႐ွည္၊ သက္႐ွည္လို႔ ဘုန္းမၾကီးဘူးဟဲ့ေနာ္၊ မွတ္ ထား၊ နင္တို႔တစ္ေယာက္မွမေကာင္းဘူး၊ သိရဲ႕ လား၊အိတ္သဟာေတြ၊ ျမစ္ဆလိေတြ မ်ားလားမ်ား ရဲ႕၊ ေဒါဘဏေစတသိပ္ေတြ မ်ားလားမ်ားရဲ႕၊ နင္တို႔ေတာ့ သံသရာမွာေလ ဒုတ္စလိုက္ ဗရပ်စ္နဲ႔ ေမ်ာေနဦးမွာ ငါျမင္ေယာင္လိုက္ လွသဟယ္ ထြီး…”အမိ။ ။“ေအာင္မယ္-႐ွင္က၊ စာသံေတြ ေပသံေတြ လုပ္မေနပါနဲ႔၊ ပိဋကတ္ အိုးကြဲၾကီးရဲ႕၊ ကတဲ လူကျဖင့္ သူ႔သားရဲ႕ ငါးတန္း ေျခာက္တန္း ဖတ္စာကိုေတာင္မွ စာ လံုးေပါင္းျပီး ဖတ္ရတဲ့လူက၊ လားလား ဟန္ႀကီး ပန္ႀကီး ပါဠိေတြ, ပါဠက္ေတြနဲ႔၊ သူေခၚတဲ့ ဟာေတြကလဲ တို႔ၾကားဖူးတာနဲ႔ မတူပါဘူး”သမီး။ ။ “ဟုတ္ပါရဲ႕ အေဖကလဲ၊ အန္မတန္ ခြက်တယ္၊ ရယ္စရာလဲ ေကာင္းတယ္၊ စာလဲမ တတ္ဘဲနဲ႔၊ ပါဠိေတြသံုးခ်င္လိုက္တာ၊ ပီလဲမပီဘူး၊ ဣႆာ,မစၦရိယ,ေဒါမနႆ ေစတသိက္, သံသ ရာ, ဒုစ႐ိုက္လို႔ ေခၚမွမွန္တယ္ အေဖရဲ႕ သိရဲ႕လား”(မ်က္ႏွာကိုေမာ့ေမာ့ထား၍ ခပ္ၾကြားၾကြားေျပာသည္)အဖ။ ။“ေအးပါလဗ်ာ၊ ခင္ဗ်ားလိုေတာ့ ဟို႐ြာဖ်ားက ေ႐ႊမ်က္မွန္နဲ႔ ဦးပဥၥင္းကေလးဆီမွာ က်ဳပ္က သၿဂဳႋဟ္ မတက္ရဘဲကိုခင္ဗ်ာ့၊ ခင္ဗ်ား-ေလာက္ေတာ့ဘယ္ပီမလဲ”ဟု ေငါ့လိုက္ေလ၏။သား။ ။“အစစ္ပဲ၊ မမ စာတတ္တဲ့ဦးပဥၥင္းက စပ္ၿဖဲၿဖဲနဲ႔၊ စာတက္ရတာက ေတာ္ေတာ္ရယ္၊ နွစ္ေယာက္သား ဟားတိုက္ေနတာက မ်ားတာ ပဲ၊ ျပီးေတာ့လဲ မမက စာတက္သြားတာတဲ့၊ လိမ္းလို႔ ဖီးလို႔ေၾကာ့ေနတာပဲ”အမိ။ ။“ႏို႔-မင္းကေကာ၊ အ႐ြယ္နဲ႔မလိုက္ဘဲ၊ လူပ်ဳိလုပ္ရတာနဲ႔၊ အခု စာေမးပြဲက်တာ ႏွစ္ ႏွစ္႐ိွျပီ မဟုတ္လား”သမီး။ ။“ေဟ့-မင္းေတြ႕ကရာေတြ အရမ္း ေျပာ မေနနဲ႔၊ ငါ…”သား။ ။“ေအာင္မယ္၊ ဘာျပဳလို႔ မဟုတ္ရသလဲ၊ ဟိုတစ္ေန႔က …ဘာလဲ…”အမိ။ ။“အလို-မဟိုဒင္း၊ ညည္းက ေက်ာင္း ႀကီးဖ်က္ လုပ္မလို႔လား၊ ကဲကဲ ညည့္ အ လုပ္ေတြျဖတ္ေတာ့၊ ၾကာရင္…”ထိုအခါ အေဖက ဝင္၍ “နင္တို႔ဟာေတြ ၾကားရတာ ငါ နား႐ွက္လွသဟယ္” ဆို၍ အိမ္ ျပင္သို႔ ထြက္သြားေလ၏။ဤသို႔လွ်င္ သားအမိသားအဖ ေလးေယာက္၊ ေငါ့ လိုက္ေစာင္းလိုက္ႏွင့္“ေျခာက္ျပစ္ကင္း” ဇာတ္ကို ခင္း၍ေနၾကေလသတည္း။ေျမာက္ပိုင္းတြင္အထက္ကကဲ့သို႔ ဖန္ခြက္ကြဲေသာ ဇာတ္ျဖစ္၏၊ သို႔ရာတြင္ ကျပပံု၊ ေျပာဆိုပံု စာသား တို႔မွာ ျခားနား၏။သား။ ။“ေအာင္မယ္ မမေရ၊ ဖန္ခြက္ ကၽြန္ေတာ့ေၾကာင့္ကြဲသြားျပီ၊ ကၽြန္ေတာ္က မိမိရရ မကိုင္လိုက္မိဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ကို မဟန္ပါဘူးဗ်ာ”သမီး။ ။ဟဲ့ဟဲ့-ေမာင္ကေလးရဲ႕၊ မင္း အျပစ္မဟုတ္ဘူး၊ ငါ့အျပစ္၊ ငါက အစြန္းမွာ ထားခဲ့ မိတယ္၊ မွန္းမွန္း၊ မင္းဖယ္စမ္း၊ မင့္ကို ဖန္ခြက္ ကြဲေတြ စူးကုန္လိမ့္မယ္၊ မမ ေကာက္ပစ္လိုက္ဦး မယ္၊ ငါ့ ကိုယ္က ေပါ့ပါသကြယ္” ဆို၍ ဖန္ခြက္ ကြဲတို႔ကိုေကာက္ေနသည္၊ ေမာင္ငယ္က တံျမတ္ စည္းႏွင့္ ထည့္စရာတို႔ကို ယူေပး၍ အနားက ကူညီ ရန္ ေစာင့္ေနသည္။အမိကဝင္တဲ့၍ “ဟဲ့-မယ္သင့္ရယ္၊ ညည့္အျပစ္မဟုတ္ဘူး၊ ငါ့အျပစ္ေအ့- ငါ့အျပစ္ သိရဲ႕လား၊ ဘုန္းႀကီးကို ကပ္ၿပီး ဖန္ခြက္ကို ဗီ႐ိုထဲ ျပန္မထည့္မိဘူး ငါကလဲ ေမ့တတ္ ေရာ့ တတ္ လုိက္တာ လြန္ေရာေဟ့၊ ကဲကြယ္၊ ကြဲတာ ကြဲတာေပါ့၊ ကြဲရင္အသစ္ရတာေပါ့” ဟု ၿပဳံးရယ္ ၍ ေျပာလိုက္ေလသည္။ထိုအခါ ေခါင္းရင္း၌ စာၾကည့္ေနေသာ အဖျဖစ္သူကလည္း စာအုပ္ကိုခ်၍ “ေဟ့ – ဒီမွာ၊ ငါ့သားဟာ နေမာ္မဲ့ နမာမဲ့ မဟုတ္ဘူး၊ ငါ့သမီး လည္း သတိေကာင္းတာပဲ၊ ညည္းကလည္း မအား လို႔ ျပန္မထားျဖစ္တာ၊ အျပစ္မူလက ငါျဖစ္တယ္၊ ထိရင္, က်ရင္ မခံတဲ့ ဖန္ခြက္ကို ဝယ္ခဲ့မိတာကိုး ကဲြ႕ ၊ကိုင္း – ဘာမွေျပာမေနနဲ႔၊ ငါ့ေဆးလိပ္ဖိုးထဲက စိုက္ၿပီး ငါႏွီးခြက္အသစ္ဝယ္ေခ်မယ္၊ ဟို မယ္ညိဳ တို႔ဆိုင္မွာ အသစ္ေတြေရာက္ေနတယ္” ဆို၍ ႏွီးခြက္ဝယ္ထြက္သြားေလ၏ ။ေတာင္ပိုင္း“ေျခာက္ျပစ္ကင္း” ဇာတ္တြင္ သားအမိ သားအဖတို႔မွာ မေက်မခ်မ္း မသင့္မျမတ္ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ေစာင္ ၍ ေနၾကသည္။ တစ္ေန႔မဟုတ္၊ ေန႔စဥ္လိုပင္ တစ္ေယာက္အေပၚတစ္ေယာက္ အျပစ္ခ်ေနၾက၍ မၾကည္မသာ ျဖစ္ၾကရကုန္၏ ။ဤသို႔ မၾကည္မသာ ျဖစ္ေနရျခင္း၏ အျပစ္တို႔ကား မ်ားလွစြာ၏။ ထမင္းဟင္းပင္-ေကာင္းေကာင္း မက်က္မနပ္ ၊ က်က္နပ္ပါလည္း အရသာ အဆီအေငၚမတဲ့၊ တဲ့ျပန္ပါလည္း စား-ေသာက္၍မေကာင္း၊ ဝမ္းထဲေရာက္ေသာ္လည္း အစာမေက်၊ မအီမသာ မက်န္းမာျခင္း၊ အသက္ တိုျခင္းလွ်င္ အဆံုး႐ွိ၏ ။စီးပြားေရးဘက္ကလည္း ထိုသို႔ မၾကည္ မလင္႐ွိသျဖင့္ အလုပ္အကိုင္ အႀကံအစည္ အထ မေျမာက္တတ္ေခ်၊ တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္-ေယာက္ ေစာင္ေနေလသျဖင့္ တိုင္တိုင္ပင္ပင္ မျပဳ ရ၊ အႀကံေကာင္းဉာဏ္ေကာင္း မထြက္ေပၚရ၊ ႀကံစည္ျပဳလုပ္ေလသမွ်လည္း ခၽြတ္ယြင္းပ်က္ေခ်ာ္ ၍ အက်ဳိး ယုတ္သည္က မ်ားရေလေတာ့သည္။ဤသို႔လွ်င္ “ေျခာကျ္ပစ္ကင္း” လုပ္ခ်င္ ၾက၍ စီးပြားေရးကိုလည္းေကာင္း၊ က်န္းမာေရးကို လည္းေကာင္း၊ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ခ်မ္းသာေရးကို လည္းေကာင္း မ်ားစြာထိခိုက္ေလသည္။“ထိုေျခာက္ျပစ္ကင္း” ဇာတ္သမားတို႔ မၾကာမီပင္ ပ်က္စီး၊ ၿပိဳကြဲ၊ ဆံုး႐ႈံး၊ ေပ်ာက္ပ်က္ကုန္ေလၿပီဟု ၾကားရလွ်င္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ အံ့ဩၾကမည္မဟုတ္ေခ် ။ေျမာက္ပိုင္း“ေျခာက္ျပစ္မကင္း” ဇာတ္၏အက်ဳိးကား ေတာင္ပိုင္း“ေျခာက္ျပစ္ကင္း” ဇာတ္ ၏အျပန္ျဖစ္၏ ။ထမင္းဟင္း က်က္နပ္၊ အစပ္တဲ့၊ အရသာဩဇာေပၚ၊ အစာေက်၊ က်န္းမာ အသက္ ႐ွည္၏ ။စီးပြားေရးဘက္ကလည္း အရာရာ ေခ်ာေမာေလရာ၏၊ ကုသိုလ္ကံအလွည့္ မသင့္၍ ႂကြယ္ပိုးႂကြယ္ဝမ႐ွိ ဥစၥာခ်ဳိ႕တဲ့ေစဦး၊ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ ေက်နပ္ခ်စ္ခင္စြာ ၾကည္ၾကည္သာသာ၊ ေပ်ာ္ေပ်ာ္႐ႊင္႐ႊင္၊ ခ်မ္းခ်မ္း သာသာ ႐ွိၾကမည္ကား မလြဲတည္း၊ ေလာက နိဗၺာန္ကိုရေနသည္ ဆိုႏုိင္၏၊ ေလာကနိဗၺာန္ကို ရေသာ္ ေလာကုတၱရာ နိဗၺာန္လည္း ေဝးသည္ မဟုတ္ေတာ့ေခ်။<br /> (ဦးဖုိးက်ား ကုိယ္ေတြ႔ ဝတၳဳမ်ားစာအုပ္မွ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-7195998054058799677?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-27453002254401226082011-08-07T23:26:00.001-07:002011-08-07T23:27:56.282-07:00၂၃ ႏွစ္ေျမာက္ ရွစ္ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံု အခမ္းအနား...<iframe src="http://www.youtube.com/embed/ZfvqrPYxDC0" allowfullscreen="" frameborder="0" height="349" width="560"></iframe><span id="fullpost"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-2745300225440122608?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-39407701742789800512011-07-02T22:31:00.000-07:002011-07-02T22:35:31.331-07:00ဒီမိုကေရစီနဲ႔ မအပ္စပ္တဲ့ လူတန္းစား..... လူထုစိန္ဝင္း<div class="uiHeader uiHeaderBottomBorder mbm"><br /></div><div class="mbl notesBlogText clearfix"><div><p><em></em>အထက္အညာ အင္းေတာ္ႀကီးေဒသ မာန္လည္ၿမိဳ႕ကေလးက လူငယ္တစ္ေယာက္ ဂ်ာနယ္တိုက္ေတြကို စံုစမ္းေမးျမန္းၿပီး ေရာက္လာတယ္။ ခ်စ္စရာ ျမန္မာ့႐ိုးရာ ဓေလ့အတိုင္း ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ဦးခ်ကန္ေတာ့ၿပီးမႇ သူ႔ကိုယ္သူ မိတ္ဆက္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ သူ႔ရင္ထဲမႇာ မ်ဳိသိပ္ထားရတာေတြ မ်ားလြန္းလို႔ ဘယ္လိုမႇ ေအာင့္အီး မေနႏိုင္ေတာ့လို႔ လာၿပီး ရင္ဖြင့္တာပါလို႔ နတ္သံမေႏႇာဘဲ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာလိုက္တယ္။</p><p> </p><p><strong>ေရႊရႇာေက်ာက္တူး</strong></p><p>ေနမေကာင္းလို႔ စာေတာင္မေရးႏိုင္တဲ့အခ်ိန္ ျဖစ္ေနေပမယ့္ သူ႔ခမ်ာ ဒီလို ရင္ဖြင့္ဖို႔ သက္သက္ ေ၀းလံေခါင္ဖ်ား ေဒသက တပင္တပန္း လာခဲ့ရရႇာတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ သက္သာသလို ေနရင္း နားေထာင္ေပးခဲ့တယ္။</p><p>စကားေျပာရင္သာ ေမာၿပီး နားေထာင္တာက ေမာမႇမေမာတာ။ သူေျပာတာက သူတုိ႔ေဒသ တစ္၀ိုက္က လယ္သမားေတြ လယ္မလုပ္ေတာ့ဘဲ ျမစ္႐ိုးတစ္ေလွ်ာက္ ေရႊရႇာသူေတြက ရႇာၾက၊ ေမႇာ္ေတြထဲသြားၿပီး ေက်ာက္တူးသူေတြက တူးၾက ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မႇာ သူမ်ားႏိုင္ငံက ဆန္ကို ၀ယ္စားရတဲ့ အျဖစ္မ်ဳိး ေရာက္သြားမႇာ စိုးရိမ္ေနရပါတယ္တဲ့။ ''ေရႊမရႇိတာက ဘာမႇမျဖစ္ဘူး။ ဆန္မရႇိရင္ေတာ့ ဒုကၡ အႀကီးအက်ယ္ေရာက္မႇာ ခင္ဗ်'</p><p> </p><p><strong>မ်က္ႏႇာစိမ္းေတြ</strong></p><p>အနီးအနား ၀န္းက်င္ ေဒသေတြက သာမက မႏၲေလးလို ေနရာက မ်က္ႏႇာစိမ္းေတြလည္း အမ်ားႀကီး ေတြ႕ျမင္ၾကရတယ္တဲ့။ ျခံေစာင့္ရရင္ ေတာ္ပါၿပီ၊ သြားေနၿပီး လုပ္စားၾကပါ။ ထြက္သမွ် သီးႏႇံေတြ အကုန္ယူပါလို႔ ေျပာတာေတာင္ သြားေနခ်င္သူ မရႇိတဲ့ ေနရာေတြက ျခံေျမေတြကို သိန္းရာနဲ႕ ေထာင္နဲ႔ခ်ီ ေပးၿပီး ၀ယ္တာကို မေရာင္းခ်င္သူ ဘယ္သူရႇိပါ့မလဲ။ ဒါသဘာ၀ပဲ။ အျပစ္တင္လို႔လည္း မရဘူး။ မေန႕ကေတာင္ သန္လ်င္ သီလ၀ါဆိပ္ကမ္းသြားရာ လမ္းေဘး၀ဲယာရႇိ လယ္ကြက္ေတြကို အ၀ယ္လိုက္ေနလို႔ တစ္ဧကကို သိန္း ၂၀ ေလာက္နဲ႔ ေရာင္းေနၾကတယ္ ဆိုတဲ့ သတင္းေတြ ဂ်ာနယ္ တစ္ေစာင္မႇာ ဖတ္လိုက္ရေသးတယ္။</p><p> </p><p><strong>ေဇာႀကီးလြန္းလို႔</strong></p><p>ႏိုင္ငံ တည္ေဆာက္စ ကာလမႇာ စက္႐ံု၊ အလုပ္႐ံုေတြ တည္ေဆာက္ၾက၊ ၿမိဳ႕ျပဖြံ႕ၿဖိဳးေတြ လုပ္ေဆာင္ၾက ဆိုတာ လုပ္႐ိုးလုပ္စဥ္ ျဖစ္႐ိုးျဖစ္စဥ္ ေတြမို႕ ဒီသတင္းမ်ိဳးေတြဟာ သိပ္မဆန္းပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ စည္းလြတ္၀ါးလြတ္ေတာ့ မျဖစ္ေစသင့္ဘူး။ ၁၉၅၀ ဦးပိုင္း ကာလက လြတ္ေျမာက္လာစ တ႐ုတ္ျပည္မႇာ တည္ေဆာက္ေရးေဇာေတြ ႀကီးမားလြန္ကဲၿပီး ေက်းလက္ေဒသက အိမ္တိုင္းအိမ္တိုင္းမႇာ သံရည္က်ိဳဖိုေတြ ရႇိရမယ္။ သံတိုသံစေတြ စုေဆာင္းရႇာေဖြၿပီး သံရည္က်ဳိလုပ္ငန္း လုပ္ရမယ္။ သံနဲ႕သံမဏိ မ်ားမ်ား ထုတ္လုပ္ႏိုင္မႇ ျမန္ျမန္ စက္မႈႏိုင္ငံႀကီး တည္ေဆာက္ႏိုင္မယ္ ဆိုတဲ့' မဟာခုန္ပ်ံေက်ာ္လႊား' (Great Leap Forward) စီမံကိန္းႀကီး ခ်မႇတ္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့တာေၾကာင့္ ကေသာင္းကနင္း ျဖစ္မႈႀကီး ေၾကာက္စရာေကာင္းေအာင္ ေပၚေပါက္ခဲ့ဖူးတယ္။</p><p> </p><p><strong>သင္ခန္းစာယူသင္႕</strong></p><p>ေတာက လယ္သမားေတြ လယ္မစိုက္ႏိုင္ေတာ့ စပါး မထြက္ေတာ့ဘဲ ႀကီးမားတဲ့ အငတ္ေဘးႀကီး ၾကံဳေတြ႕ခဲ့ရလို႔ ေပၚလစီ အမႇားကို အျမန္ စြန္႕ပစ္ၿပီး လယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးေရးကို ျပန္ၿပီး ဦးစားေပးခဲ့ၾကရတယ္။ ဒီအျဖစ္ကို</p><p>ေကာင္းေကာင္း သင္ခန္းစာ ယူသင့္တယ္။ စက္႐ံုေတြ ေဆာက္ပါ။ ၿမိဳ႕ျပေတြ တည္ေဆာက္ပါ။ ဒါေပမယ့္ စိုက္ပ်ဳိးေနတဲ့ လယ္ယာေတြ ေနရာမႇာေတာ့ မေဆာက္သင့္ဘူး။ ျမန္မာျပည္မႇာ ေျမလြတ္ေျမ႐ိုင္းေတြ အမ်ားႀကီး ရႇိပါတယ္။</p><p>စက္မႈလုပ္ငန္းနဲ႔ အိုင္တီလုပ္ငန္းက စိုက္ပ်ဳိးေရး လုပ္ငန္းထက္ ပိုအေရးႀကီးတယ္လို႔ မယူဆသင့္ဘူး။ ''ေရႊမရႇိတာက ဘာမႇ မျဖစ္ဘူး။ ဆန္မရႇိရင္ေတာ့ ဒုကၡ အႀကီးအက်ယ္ေရာက္မႇာ ခင္ဗ်'' ဆိုတဲ့ မာန္လည္က လူငယ္ေျပာတဲ့ စကားကိုမ်က္ကြယ္ ျပဳမထားသင့္ဘူး။</p><p> </p><p><strong>ကမၻာမႇာ နံပါတ္တစ္</strong></p><p>ျမန္မာႏိုင္ငံသားဟာ ဘုိးစဥ္ေဘာင္ဆက္က စိုက္ပ်ဳိးေရးႏိုင္ငံ ျဖစ္တယ္။ နယ္ခ်ဲ႕ လက္ေအာက္ က်ေရာက္ေနစဥ္ ကာလကေတာင္ ကမၻာမႇာ ဆန္တင္ပို႔ ေရာင္းခ်တဲ့ နံပါတ္တစ္ႏိုင္ငံ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ပတ္၀န္းက်င္ ေဒသ ႏိုင္ငံေတြ အားလံုးေလာက္ နီးပါးဟာ အရြယ္အစား ပမာဏအားျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံထက္ ႀကီးမား က်ယ္၀န္းၾကတယ္။ ေျမကြက္ဧရိယာ အမ်ားႀကီး ရႇိတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေရေျမ အေနအထားနဲ႔ ရာသီဥတု အေျခအေနက ျမန္မာႏိုင္ငံေလာက္ သပၸာယ ျဖစ္ၿပီး မွ်တတာ မရႇိတာေၾကာင့္ ဘယ္ႏိုင္ငံမႇ ေကာင္းေကာင္း မစိုက္ပ်ဳိးႏိုင္ၾကဘူး။ စိုက္ၿပီးမိုးေခါင္လို႔ </p><p>သေရာႀကီး ခိုင္းတာနဲ႔ ရိတ္သိမ္းခါနီးမႇ ျမစ္ေရ ေခ်ာင္းေရေတြ လွ်ံတက္လာလို႔ ရြာကိုစြန္႔ၿပီး ကိုယ္လြတ္ ႐ုန္းေျပးရတာနဲ႔ အင္မတန္ ဒုကၡ ႀကီးမားရႇာၾကတယ္။</p><p> </p> <p><strong>အားလံုးၿပိဳသြားမယ္</strong></p><p>ျမန္မာႏိုင္ငံမႇာေတာ့ အပူလြန္လို႔ အေအးလြန္လို႔ လူေတြ အေျမာက္အျမား ေသၾကရတာမ်ဳိး မရႇိသလို မိုးေခါင္လြန္းလို႔၊ ေရႀကီးလြန္းလို႔ ဒုကၡ ေရာက္ရတာမ်ဳိးလည္း ႀကီးႀကီးမားမား၊ မ်ားမ်ားစားစား မၾကံဳဖူးပါဘူး။ နာဂစ္ကေတာ့ ႁခြင္းခ်က္ေပါ့။ ေနာက္ ၿပီးေတာ့ စိုက္ပ်ဳိးေရး လုပ္ငန္းလို႔ ေျပာတဲ့အခါမႇာ ေတာင္သူလ</p> <p>ယ္သမားနဲ႔ ေကာက္စိုက္သမေတြကိုခ်ည္း ျမင္ေနလို႔ မျဖစ္ဘူး။ စိုက္ပ်ဳိးေရးလုပ္ငန္းကို အမီႇျပဳၿပီး ရပ္တည္ေနၾကရတဲ့ လူဦးေရဟာ ႏိုင္ငံ့လူဦးေရရဲ႕ ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ ရိႇပါတယ္။ စိုက္ပ်ဳိးေရး ယိုင္နဲ႔သြားရင္ ရန္ကုန္ ဘုရင့္ေနာင္လို ကုန္စည္ေစ်းကြက္ႀကီး တစ္ခုလံုး ၿပိဳက်သြားမႇာပါ။ တစ္ႏိုင္ငံလံုးအႏံႇ႔ ရိႇေနတဲ့ ဆန္စက္ေတြနဲ႔ ဆက္စပ္ လုပ္ငန္းေတြ၊ ေလႇသမၺန္နဲ႔ သေဘၤာေတြ၊ ေမာ္ေတာ္ကားေတြလည္း လုပ္စရာ မရႇိေတာ့ဘဲ ျဖစ္ကုန္ၾကမႇာပါ။</p><p> </p><p><strong>မရႇိမျဖစ္ လိုအပ္ခ်က္</strong></p><p>အဲဒါေၾကာင့္ မလြဲမေသြ လုပ္ကိုလုပ္ရမယ့္ စက္မႈ တည္ေဆာက္ေရးမ်ား လုပ္တဲ့အခါမႇာ စနစ္တက် စီမံကိန္းခ်ၿပီး လုပ္ဖို႔ အထူးလိုအပ္တယ္။ ဒါ့အျပင္ မေမ့အပ္တဲ့ အခ်က္တစ္ခုက ဒီမိုကေရစီစနစ္ ထူေထာင္ရာမႇာ တုိင္းသူျပည္သား အားလံုးရဲ႕ တက္တက္ႂကြႂကြ ပါ၀င္ ေဆာင္ရြက္မႈ မရႇိမျဖစ္ လိုအပ္တယ္ ဆိုတာ ျဖစ္တယ္။ စိတ္ေရာကိုယ္ပါ အားတက္သေရာ ပါ၀င္ ေဆာင္ရြက္ဖို႔ ဆိုရင္ တုိင္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ အစိုးရဟာ သူတုိ႔အားလံုး အတြက္ မႇန္မႇန္ကန္ကန္ လုပ္ေဆာင္ေနတယ္။ သူတုိ႔ အက်ဳိးစီးပြားကို အျမဲတမ္း ကာကြယ္ ေစာင့္ေရႇာက္ေပးေနတယ္လို႔ သံသယ ကင္းကင္းနဲ႔ လံုး၀ ယံုၾကည္ စိတ္ခ်မႈ ရႇိေနဖို႔ လိုအပ္တယ္။</p><p> </p><p><strong>ႀကိဳးစားဆဲကာလ</strong></p><p>အစိုးရ တစ္ရပ္ဟာ ျပည္သူအမ်ားကို လ်စ္လ်ဴ႐ႈၿပီး လူတစ္စု အဖြဲ႕အတြက္သာ လုပ္ေဆာင္ေနတယ္။ လူတစ္စုတစ္ဖြဲ႕ အက်ဳိးစီးပြားကိုသာ ကာကြယ္ ေစာင့္ေရႇာက္ေနတယ္လို႔ ထင္ျမင္ ယူဆေနရင္ေတာ့ ဘယ္ေတာ့မႇ စိတ္ပါလက္ပါ တက္တက္ႂကြႂကြ ပါ၀င္လာမႇာ မဟုတ္တာ ေသခ်ာတယ္။ ဒီေန႔ လက္ရႇိ အစိုးရသစ္ဟာ ျပည္သူလူထုရဲ႕ ယံုၾကည္ကိုးစားမႈကို အျပည့္အ၀ ရရႇိဖို႔ ႀကိဳးစားေနဆဲကာလ ျဖစ္တယ္။ အစိုးရ တာ၀န္ရႇိသူေတြ တစ္ေယာက္ၿပီး တစ္ေယာက္ ထြက္လာၿပီး တရား ဥပေဒကို မႇန္မႇန္ကန္ကန္ တည့္တည့္မတ္မတ္ လိုက္နာ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ၾကဖို႔ ေျပာၾကားေနၾကတာ ေတြ႕ရတယ္။ ဒါအလြန္အေရးႀကီးတဲ့ အခ်က္ ျဖစ္တယ္။ တရားဥပေဒဟာ ျပည္သူေတြကို အျမဲတမ္း ကာကြယ္ ေစာင့္ေရႇာက္တယ္။ မ်က္ႏႇာ ႏႇစ္ဖက္ မရႇိဘူး။ တရားဥပေဒရဲ႕ အထက္မႇာ ဘယ္သူမႇ မရႇိဘူးလို႔ သူတို႔ အမႇန္တကယ္ ယံုၾကည္လာရင္ ဘယ္လို အစိုးရမ်ဳိး မဆို သူတို႔ ေထာက္ခံၾကမႇာ ျဖစ္တယ္။</p><p> </p><p><strong>လမ္းေဘးေစ်းသည္ ရႇင္းတဲ့အခါ</strong></p><p>ဒီလို အေျခအေနမႇာ အဆင့္ အသီးသီးက တာ၀န္ရႇိ ၀န္ထမ္းမ်ားဟာ စက္႐ံုအလုပ္႐ံု (အစိုးရျဖစ္ျဖစ္၊ ပုဂၢလိက ျဖစ္ျဖစ္) ေဆာက္ဖို႔ လယ္ယာေျမမ်ား သိမ္းယူတဲ့ အခါ၊ လမ္းေဖာက္ တံတားေဆာက္ဖို႔ လူေနအိမ္ေျခမ်ားသိမ္းယူတဲ့အခါ၊ ယုတ္စြအဆံုး ပလက္ေဖာင္းေပၚက လမ္းေဘးေစ်းသည္ေတြ ရႇင္းလင္းတဲ့အခါ ျဖစ္ျဖစ္ ဥပေဒဟာ ႏႇစ္မ်ဳိး မရႇိဘူး ဆိုတာကို ျပတ္ျပတ္သားသား ျပဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္။ ဒီမိုကေရစီရဲ႕ အႏႇစ္သာရဟာႏိုင္ငံသားတစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕အက်ဳိးစီးပြားကို ဖြဲ႕စည္း အုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံ ဥပေဒထဲမႇာ ထည့္သြင္းေရးဆြဲ ျပ႒ာန္းေပးထားျခင္း ျဖစ္တယ္။</p><p> </p><p><strong>မအပ္စပ္ဘူး</strong></p><p>ဥပေဒထဲမႇာ ပါတယ္ဆို႐ံုနဲ႔လည္း မၿပီးေသးဘူး။ တကယ္ လက္ေတြ႕ ကာကြယ္ေစာင့္ေရႇာက္ေပးဖို႔ လိုတယ္။ ပလက္ေဖာင္းေပၚမႇာ ေစ်းမေရာင္းရဘူး ဆိုရင္ ဘယ္သူမႇကို မေရာင္းရတာမ်ဳိး ျဖစ္သင့္တယ္။ ဒီမိုကေရစီ စနစ္</p><p>ေအာက္မႇာ ျပည္သူျပည္သား အားလံုး တန္းတူညီမွ် အခြင့္အေရး ရႇိတယ္။ အခြင့္ထူးခံ လူတန္းစား ဆိုတာ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ နည္းနည္းေလးမႇ မအပ္စပ္ပါဘူး။</p><p> </p><p> </p></div></div><span id="fullpost"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-3940770174278980051?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-13788509949202062972011-05-27T21:27:00.000-07:002011-05-27T21:30:10.322-07:00သပံအျမင္ႏွင့္ ဗုဒၵအဘိဓမၼာအေမးအေျဖမ်ား<center><object style="width:600;height:450"><param name="movie" value="http://static.issuu.com/webembed/viewers/style1/v1/IssuuViewer.swf?mode=embed&documentId=110527031108-e98e67ac5581486c92fba241c032726f&documentUsername=chocho1971&documentName=ashinjanakabhivamsa-thatepanahmyinnhitbuddhaahbeat&layout=http%3A%2F%2Fskin.issuu.com%2Fv%2Flight%2Flayout.xml"><param name="allowFullScreen" value="true"><embed src="http://static.issuu.com/webembed/viewers/style1/v1/IssuuViewer.swf" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" style="width:600;height:450" flashvars="mode=embed&documentId=110527031108-e98e67ac5581486c92fba241c032726f&documentUsername=chocho1971&documentName=ashinjanakabhivamsa-thatepanahmyinnhitbuddhaahbeat&layout=http%3A%2F%2Fskin.issuu.com%2Fv%2Flight%2Flayout.xml"></embed></object><span id="fullpost"></span><center></center></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-1378850994920206297?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-87855313659549693552011-05-26T14:26:00.000-07:002011-05-26T14:28:03.787-07:00ဆရာေတာ္အရွင္ဇနကာဘိဝံသ၏ အဆိုအမိန္ ့မ်ား<center><object style="width:600;height:450"><param name="movie" value="http://static.issuu.com/webembed/viewers/style1/v1/IssuuViewer.swf?mode=embed&documentId=110526201845-31ec41f1889241b9ba9102e971917642&documentUsername=chocho1971&documentName=ashinjanakabhivamsa-ahsoahmaintmyar&layout=http%3A%2F%2Fskin.issuu.com%2Fv%2Flight%2Flayout.xml&showFlipBtn=true"><param name="allowFullScreen" value="true"><embed src="http://static.issuu.com/webembed/viewers/style1/v1/IssuuViewer.swf" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" style="width:600;height:450" flashvars="mode=embed&documentId=110526201845-31ec41f1889241b9ba9102e971917642&documentUsername=chocho1971&documentName=ashinjanakabhivamsa-ahsoahmaintmyar&layout=http%3A%2F%2Fskin.issuu.com%2Fv%2Flight%2Flayout.xml&showFlipBtn=true"></embed></object><center></center></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-8785531365954969355?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-58002937592982880202011-05-26T12:31:00.000-07:002011-05-26T12:36:21.251-07:00ဆရာေတာ္အရွင္ဇနကာဘိဝံသ၏ ပဌာန္းတရားေတာ္..<center><embed src="http://assets.mixpod.com/swf/mp3/mixpod.swf?myid=81920306&path=2011/05/23" quality="high" wmode="window" bgcolor="8A2235" flashvars="mycolor=8A2235&mycolor2=571622&mycolor3=16051F&autoplay=false&rand=0&f=4&vol=100&pat=0&grad=false" name="myflashfetish" salign="TL" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" style="visibility:visible;width:410px;height:311px;" border="0" height="311" width="410"></embed><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: justify;">ကမၻာႀကီးျဖစ္ပံု ပ်က္ပံုမ်ားအတြက္ ဗဟုသုတျဖစ္ေစေသာတရားျဖစ္ပါတယ္...<br /></div><center></center></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-5800293759298288020?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-6122035210945120422011-05-23T21:10:00.000-07:002011-05-23T21:11:51.626-07:00ေမာင္ေရြရိုးနဲ႔ခ်စ္စပယ္<center><iframe src="http://www.youtube.com/embed/ksWa7PlEyq4" allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" width="600"></iframe><span id="fullpost"></span><center></center></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-612203521094512042?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-26026776223194771062011-05-22T13:17:00.000-07:002011-05-22T13:18:54.098-07:00Seattle သို ့အလည္တေခါက္...<center><iframe src="http://www.youtube.com/embed/h31Np5j11uc" allowfullscreen="" frameborder="0" height="349" width="560"></iframe><center><span id="fullpost"></span></center></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-2602677622319477106?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-72070957287917985532011-05-18T19:46:00.000-07:002011-05-18T20:45:09.103-07:00ဆရာေတာ္အရွင္ဇနကာဘိဝံသ၏ ပဌာန္းတရားေတာ္..<center><img style="visibility:hidden;width:0px;height:0px;" src="http://c.gigcount.com/wildfire/IMP/CXNID=2000002.0NXC/bT*xJmx*PTEzMDU3NzY*NzQ*ODImcHQ9MTMwNTc3NjQ3NzM1MyZwPTE4MDMxJmQ9Jmc9MSZvPTljNWI3NzdhYzhlMzRhMTU5ODNj/NzBkOWU4MjJlZGZh.gif" border="0" height="0" width="0" /><embed src="http://assets.mixpod.com/swf/mp3/mixpod.swf?myid=81710742&path=2011/05/18" quality="high" wmode="window" bgcolor="7a2b41" flashvars="mycolor=7a2b41&mycolor2=661639&mycolor3=AEA283&autoplay=false&rand=0&f=4&vol=100&pat=0&grad=false" name="myflashfetish" salign="TL" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" style="visibility:visible;width:410px;height:311px;" border="0" height="311" width="410"></embed><br /></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-7207095728791798553?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-35372045368495687062011-05-15T18:24:00.000-07:002011-05-15T18:27:47.247-07:00ဥစၥာေလးမ်ဳိးတရားေတာ္...<center><img style="visibility: hidden; width: 0px; height: 0px;" src="http://c.gigcount.com/wildfire/IMP/CXNID=2000002.0NXC/bT*xJmx*PTEzMDU1MDg4OTg*MzAmcHQ9MTMwNTUwODkxNDA2NiZwPTE4MDMxJmQ9Jmc9MSZvPTgzMzYwZDlmMDQ5NzQyYWVhM2Fm/MDI4MWFhOTdmZWE1.gif" width="0" border="0" height="0" /><embed src="http://assets.mixpod.com/swf/mp3/mff-mpodmin.swf?myid=81582232&path=2011/05/15" quality="high" wmode="transparent" flashvars="mycolor=607a11&mycolor2=6f86b5&mycolor3=6a3dff&autoplay=false&rand=0&f=4&vol=100&pat=14&grad=false" name="myflashfetish" salign="TL" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" style="visibility: visible; width: 158px; height: 208px;" width="158" border="0" height="208"></embed><br /><a href="http://www.mixpod.com/playlist/81582232" target="_blank"><img src="http://assets.myflashfetish.com/images/get-tracks.gif" title="Get Music Tracks!" style="border-style: none;" alt="Music" /></a><a href="http://www.mixpod.com/" target="_blank"><img src="http://assets.mixpod.com/images/make-own.gif" title="Create A Playlist!" style="border-style: none;" alt="Playlist" /></a><br /><center></center></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-3537204536849568706?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-34811442834598474042011-05-08T17:35:00.001-07:002011-05-08T17:35:50.583-07:00ေအာ္ရီဂြန္ျမန္မာ လူငယ္သႀကၤန္ ၄<center><object width="480" height="390"><param name="movie" value="http://www.youtube-nocookie.com/v/9_GAGTAjv_w?fs=1&hl=en_US"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube-nocookie.com/v/9_GAGTAjv_w?fs=1&hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="390"></embed></object><center></center></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-3481144283459847404?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-53782088685749666712011-05-08T11:45:00.000-07:002011-05-08T11:47:07.364-07:00ျမင့္ျမတ္သူတို႔ရဲ႕အလုပ္... ရေဝႏြယ္အင္းမ<div><object style="width:420px;height:340px" ><param name="movie" value="http://static.issuu.com/webembed/viewers/style1/v1/IssuuViewer.swf?mode=embed&layout=http%3A%2F%2Fskin.issuu.com%2Fv%2Flight%2Flayout.xml&showFlipBtn=true&documentId=110508183113-7e0f31775b67449e9911d1e40e7917f7&docName=______________________________________&username=chocho1971&loadingInfoText=%E1%80%BB%E1%80%99%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%B7%E1%80%BB%E1%80%99%E1%80%90%E1%80%B9%E1%80%9E%E1%80%B0%E1%80%90%E1%80%AD%E1%80%AF%E1%82%94%E1%80%9B%E1%80%B2%E1%82%95%E1%80%A1%E1%80%9C%E1%80%AF%E1%80%95%E1%80%B9%20%20%20%E1%80%9B%E1%80%B1%E1%80%9D%E1%82%8F%E1%80%BC%E1%80%9A%E1%80%B9%E1%80%A1%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%B8%E1%80%99&et=1304880283710&er=90" /><param name="allowfullscreen" value="true"/><param name="menu" value="false"/><embed src="http://static.issuu.com/webembed/viewers/style1/v1/IssuuViewer.swf" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" menu="false" style="width:420px;height:340px" flashvars="mode=embed&layout=http%3A%2F%2Fskin.issuu.com%2Fv%2Flight%2Flayout.xml&showFlipBtn=true&documentId=110508183113-7e0f31775b67449e9911d1e40e7917f7&docName=______________________________________&username=chocho1971&loadingInfoText=%E1%80%BB%E1%80%99%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%B7%E1%80%BB%E1%80%99%E1%80%90%E1%80%B9%E1%80%9E%E1%80%B0%E1%80%90%E1%80%AD%E1%80%AF%E1%82%94%E1%80%9B%E1%80%B2%E1%82%95%E1%80%A1%E1%80%9C%E1%80%AF%E1%80%95%E1%80%B9%20%20%20%E1%80%9B%E1%80%B1%E1%80%9D%E1%82%8F%E1%80%BC%E1%80%9A%E1%80%B9%E1%80%A1%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%B8%E1%80%99&et=1304880283710&er=90" /></object><div style="width:420px;text-align:left;"><a href="http://issuu.com/chocho1971/docs/______________________________________?mode=embed&layout=http%3A%2F%2Fskin.issuu.com%2Fv%2Flight%2Flayout.xml&showFlipBtn=true" target="_blank">Open publication</a> - Free <a href="http://issuu.com" target="_blank">publishing</a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-5378208868574966671?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-43830150011911781722011-05-08T10:56:00.000-07:002011-05-08T10:57:22.382-07:00ေအာ္ရီဂြန္ျမန္မာ လူငယ္သႀကၤန္ ၃<center><object width="480" height="390"><param name="movie" value="http://www.youtube-nocookie.com/v/8oqPw-kLa0Y?fs=1&hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube-nocookie.com/v/8oqPw-kLa0Y?fs=1&hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" width="480" height="390" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed></object><center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-4383015001191178172?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-9552637646396964702011-05-07T14:08:00.001-07:002011-05-07T14:08:40.947-07:00ဧည့္သည္အဆိုေတာ္မ်ား ၂ ....<center><object width="480" height="390"><param name="movie" value="http://www.youtube-nocookie.com/v/gKeLbrZZNGA?fs=1&hl=en_US"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube-nocookie.com/v/gKeLbrZZNGA?fs=1&hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="390"></embed></object><center></center></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-955263764639696470?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-83964303850069996832011-05-07T12:10:00.000-07:002011-05-07T12:11:39.789-07:00ဧည့္သည္အဆိုေတာ္မ်ား....<center><object width="480" height="390"><param name="movie" value="http://www.youtube-nocookie.com/v/Lnl8CZzfrXc?fs=1&hl=en_US"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube-nocookie.com/v/Lnl8CZzfrXc?fs=1&hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="390"></embed></object><center></center></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-8396430385006999683?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-78916652097173205312011-05-05T14:56:00.000-07:002011-05-05T14:57:14.571-07:00ေမြခံထိုက္သူျဖစ္ပါေစ....<center><object style=""><param name="movie" value="http://static.issuu.com/webembed/viewers/style1/v1/IssuuViewer.swf?mode=embed&documentId=110505183431-3fdefcefb1f84b4f917f27d63304853d&documentUsername=ahtar04&documentName=namefb1f84&layout=http%3A%2F%2Fskin.issuu.com%2Fv%2Flight%2Flayout.xml&showFlipBtn=true"><param name="allowFullScreen" value="true"><embed src="http://static.issuu.com/webembed/viewers/style1/v1/IssuuViewer.swf" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" style="" flashvars="mode=embed&documentId=110505183431-3fdefcefb1f84b4f917f27d63304853d&documentUsername=ahtar04&documentName=namefb1f84&layout=http%3A%2F%2Fskin.issuu.com%2Fv%2Flight%2Flayout.xml&showFlipBtn=true"></embed></object><center><span id="fullpost"></span></center></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-7891665209717320531?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-27198901431837919592011-05-01T16:50:00.000-07:002011-05-01T16:51:07.496-07:00မ်ဳိးဆက္သစ္လူငယ္သႀကၤန္ ၁<center><object width="480" height="390"><param name="movie" value="http://www.youtube-nocookie.com/v/WEF-6CMoUww?fs=1&hl=en_US"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube-nocookie.com/v/WEF-6CMoUww?fs=1&hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="390"></embed></object><center></center></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-2719890143183791959?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-64130260716490836982011-05-01T16:48:00.000-07:002011-05-01T16:51:27.966-07:00မ်ဳိးဆက္သစ္လူငယ္သႀကၤန္ ၂ ...<center><object width="480" height="390"><param name="movie" value="http://www.youtube-nocookie.com/v/edH1klhG32U?fs=1&hl=en_US"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube-nocookie.com/v/edH1klhG32U?fs=1&hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="390"></embed></object><center></center></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-6413026071649083698?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-43286364543696937752011-04-24T14:50:00.000-07:002011-04-24T15:03:16.859-07:00အေျခပ်ဳိးဗုဒၵဘာသာ ....... ခ်မ္းေျမ့ဆရာေတာ္<center><div><object style="width:600px;height:440px" ><param name="movie" value="http://static.issuu.com/webembed/viewers/style1/v1/IssuuViewer.swf?mode=embed&layout=http%3A%2F%2Fskin.issuu.com%2Fv%2Flight%2Flayout.xml&showFlipBtn=true&documentId=110422190945-61317d69e3c947f983471f5619fb6785&docName=buddishlisim&username=zlinhtwe88&loadingInfoText=buddishlisim&et=1303682048846&er=1" /><param name="allowfullscreen" value="true"/><param name="menu" value="false"/><embed src="http://static.issuu.com/webembed/viewers/style1/v1/IssuuViewer.swf" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" menu="false" style="width:600px;height:440px" flashvars="mode=embed&layout=http%3A%2F%2Fskin.issuu.com%2Fv%2Flight%2Flayout.xml&showFlipBtn=true&documentId=110422190945-61317d69e3c947f983471f5619fb6785&docName=buddishlisim&username=zlinhtwe88&loadingInfoText=buddishlisim&et=1303682048846&er=1" /></object><div style="width:600px;text-align:left;"><a href="http://issuu.com/zlinhtwe88/docs/buddishlisim?mode=embed&layout=http%3A%2F%2Fskin.issuu.com%2Fv%2Flight%2Flayout.xml&showFlipBtn=true" target="_blank">Open publication</a> - Free <a href="http://issuu.com" target="_blank">publishing</a></div></div></center><br /><br />ဖတ္ရလြယ္ကူရန္ စာမ်က္ႏွာကို တခ်က္ႏွိပ္လိုက္ပါ။ ၿပီးလွ်င္ေဘးမွမွ်ားကိုႏွိပ္၍ တရြက္ျခင္း ႏွိပ္ဖြင့္၍ဖတ္ႏိုင္ပါသည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-4328636454369693775?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-70486078762199145452011-03-24T15:45:00.000-07:002011-03-24T15:56:40.920-07:00ဗုဒၶႏွင့္စံျပေခါင္းေဆာင္မႈ (လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀၀ က ေခါင္းေဆာင္မႈ)<p><a href="http://nayphonelatt.blogspot.com/2007/07/blog-post_14.html" rel="nofollow" target="_blank"><wbr></a></p> <p>ဇူလိုင္လထုတ္ စံပယ္ျဖဴမဂၢဇင္းမွာ ေနဘုန္းလတ္ဆိုတဲ့နာမည္နဲ႕မဟုတ္<wbr>ပဲ အျခားနာမည္တစ္ခုနဲ႕ ေဖာ္ျပျခင္းခံခဲ့ရတဲ့ ေဆာင္းပါးေလး တစ္ပုဒ္ပါ။ သံလြင္အိပ္မက္မွာလဲ ေဖာ္ျပခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ သံဃာ့အဖြဲ႕အစည္း ကို အေကာင္းဆံုး ေခါင္းေဆာင္မႈေပးခဲ့ပံုေတြကို လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕အေတြးနဲ႕ ရိုးရိုးေလးေရးခဲ့တာပါ။ ဒီေဆာင္းပါးေလးကို ေရးျဖစ္ေစခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရင္းက ဒီလိုပါ …။ ကၽြန္ေတာ္စင္ကာပူမွာရွိေနတုန္း ကၽြန္ေတာ္၊ ဇင္ကိုလတ္၊ ကိုငယ္တို႕ေနၾကတဲ့ အိမ္ကို သံလြင္အိပ္မက္အတြက္ဆိုၿပီး စာအိတ္တစ္အိတ္ေရာက္လာပါတယ္။ စာမူပို႕တာပါ။ အဲဒီံစာအိတ္ထဲမွာက သံလြင္အိပ္မက္အေနနဲ႕ ဗုဒၶဘာသာေတြျဖစ္တာေၾကာင့္ ဘာသာေရးနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး ထည့္သင့္တဲ့အေၾကာင္း ေတြကို နိဒါန္းပ်ိဳးထားၿပီး ဘာသာေရးနဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ စာမူႏွစ္ပုဒ္ကိုပို႕ထားပါတယ္။ အဆင္ေျပရင္ သံုးမယ္လို႕စဥ္းစားေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြမၾကိဳက္တာေၾကာ<wbr>င့္ ၊ ေနာက္ၿပီး သံလြင္အိပ္မက္ရဲ႕ လမ္းေၾကာင္းနဲ႕ နဲနဲေသြဖယ္ေနတာေၾကာင့္ မသံုးျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သံလြင္အိပ္မက္မွာ ဘာသာေရးနဲ႕ ပတ္သက္တဲ့အေၾကာင္းကိုထည့္သင့္<wbr>တယ္ဆိုတဲ့ သူတို႕ရဲ႕ဆႏၵကိုေလးစားေသာအားျ<wbr>ဖင့္ ဘာသာေရးဆုိင္ရာ စာမူတစ္ပုဒ္ ထည့္ၾကဖို႕ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ တိုက္တုိက္ဆိုင္ဆိုင္ပဲ အဲဒီ့အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ၀ဏၰသီရီေရးသားျပဳစုသည့္ ညီေတာ္အာနႏၵာ၏ တစ္သက္တာမွတ္တမ္းကို ဖတ္ေနတဲ့အခ်ိန္နဲ႕တုိက္ဆိုင္ ေနတာေၾကာင့္ အားလံုးက `မင္းေရးလိုက္ကြာ´ ဆိုၿပီး ၀ိုင္းေျပာၾကတာနဲ႕ … ေရးျဖစ္ခဲ့တာပဲျဖစ္ပါတယ္။ အမွန္အတုိင္းေျပာရရင္ သံလြင္အိ္ပ္မက္ဟာ လူငယ္ေတြအတြက္ အဓိက ရည္ရြယ္ခဲ့တာေၾကာင့္ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မႈစြမ္းရည္ကိုပဲ ဦးတည္ၿပီးေရးမယ္လို႕ ကၽြန္ေတာ္ဆံုးျဖတ္ၿပီး ဒီေဆာင္းပါးေလးကို အဲဒီလိုပံုစံေလးအတုိင္းေရးျဖစ္<wbr>ခဲ့ပါတယ္။ လူငယ္တစ္ေယာက္က ေရးထားတဲ့ ဘာသာေရးနဲ႕ပတ္သက္တဲ့စာ ျဖစ္တာေၾကာင့္ အမွားအယြင္းတစံုတရာရွိခဲ့ရင္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ညံ့ဖ်င္းမႈသာျဖစ္ေၾကာင္းနဲ႕ … ကၽြန္ေတာ္ေရးခဲ့တဲ့စကားလံုးတုိ<wbr>င္း အတြက္ ကၽြန္ေတာ္လံုး၀ တာ၀န္ယူ ပါေၾကာင္း ...။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="color: rgb(102, 0, 204);">ဗုဒၶႏွင့္စံျပေခါင္းေဆာင္မႈ (လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀၀ က ေခါင္းေဆာင္မႈ)</p> <p> </p> <p>ကြၽန္ေတာ္ စာစဖတ္စအရြယ္မွာ အိမ္အနီးအနားပတ္၀န္းက်င္ကစာအုပ္<wbr>အငွားဆုိင္ေလးေတြနဲ႕ ကြၽန္႕ေတာ့္အဖိုးရဲ႕ စာအုပ္စင္ႀကီးဟာ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ အဖုိးမျဖတ္ႏုိင္တဲ့စာေပဗိမာန္ႀ<wbr>ကီး ေတြလိုျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ စာအုပ္အငွားဆိုင္ေလးေတြ ကေတာ့ ကာတြန္းေတြ၊ ပံုျပင္ေလးေတြ နဲ႕ စာတုိေပစေလးေတြကိုဖတ္ရၿပီး၊ အဖိုးရဲ႕စာအုပ္စင္ႀကီးကေနေတာ့ ဗုဒၶစာေပေတြကို အဓိကဖတ္ခဲ့ရပါတယ္။ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႕ အေတြးအေခၚ ျမင့္မားလွတဲ့ ဗုဒၶဒႆနေတြကိုဖတ္ၿပီး မျဖစ္စေလာက္ဦးေႏွာက္နဲ႕ ေ၀ဖန္ေရးေတြလုပ္မိလို႕လည္း အဖိုးဆူတာကို ခဏခဏခံခဲ့ရဖူးပါတယ္။ အဲဒီလို အဖိုးနဲ႕ အဖိုးရဲ႕စာအုပ္စင္ႀကီးတို႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္ပဲ ကြၽန္ေတာ္ဟာ ဗုဒၶဘာသာကို မိ႐ုိးဖလာ ယံုၾကည္ကုိးကြယ္တယ္ဆိုတဲ့ အဆင့္ထက္ ေက်ာ္ၿပီး နားလည္သေဘာေပါက္ခြင့္ရခဲ့ၿပီး တရားေတာ္ေတြရဲ႕ လမ္းျပသြန္သင္မႈကို အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ ခံယူႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ လူငယ္တစ္ေယာက္ပီပီ ေလာကုတၲရာ ဘက္ကိုဦးစားေပးတဲ့ ၀ိပႆနာလိုင္းကို သိပ္မလိုက္စား မိေပမယ့္၊ ေလာကီလူ႕ဘ၀မွာ တရားေတာ္နဲ႕အညီ ဘယ္လို က်င့္ၾကံျပဳမူ ေျပာဆိုေနထုိင္သင့္တယ္ဆိုတာေတြ<wbr>ကို အဓိကေလ့လာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး တပည့္သံဃာေတာ္ေပါင္း အေထာင္ အေသာင္းအသိန္းရွိတဲ့ သံဃာ့အဖဲြ႕အစည္းႀကီးတစ္ခုကို ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္နဲ႕ တည္ေထာင္ဖြဲ႕စည္းၿပီး အဓြန္႕ရွည္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းအုပ္ခ်ဳပ္ ဦးေဆာင္ႏုိင္ခဲ့တဲ့ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားကို အႏႈိင္းမဲ့ စံျပေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတစ္ေယာက္<wbr>အျဖစ္ ျမင္လာခဲ့ရာကေန ေဂါတမဗုဒၶရဲ႕ သံဃာ အဖြဲ႕အစည္းႀကီးကို ဘယ္လုိဘယ္ပံု စီမံအုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တယ္ဆိုတာကိုသာ ကြၽန္ေတာ္တို႕ေတြ စံနမူနာယူႏုိင္ခဲ့မယ္ဆုိရင္ ေလာကလူ႕အဖြဲ႕အစည္းႀကီး ကိုလည္း ေအာင္ျမင္ျပည့္၀တဲ့ေခါင္းေဆာင္<wbr>မႈေတြ ေပးႏုိင္မွာေသခ်ာတယ္လုိ႕လဲ ေတြးမိခဲ့ပါတယ္။ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားဟာ ဘုရားစျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္ကစၿပီး ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူတဲ့အခ်ိန္အထိ ၀ါေတာ္၄၅၀ါပတ္လံုးမွာ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ ျပန္႕ပြားစည္ပင္ေရးအတြက္ သံဃာေတာ္ အေျမာက္အမ်ားပါ၀င္တဲ့ သံဃာအဖြဲ႕အစည္းႀကီးကို ဘယ္ပံုဘယ္နည္းနဲ႕ စီမံခန္႕ခြဲေတာ္မူခဲ့တယ္ ဆိုတာကို ကြၽန္ေတာ္တို႕ေလ့လာသံုးသပ္ရင္း ေလာကီ့လူ႕အဖြဲ႕အစည္းအတြက္ တစ္စံုတစ္ရာေသာ အက်ိဳးေက်းဇူးေတြကို ထုတ္ယူၾကည့္ၾက ရေအာင္ပါ။</p> <p> </p> <p>ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားဟာ သံဃာ့အဖြဲ႕အစည္းႀကီးရဲ႕ ပထမဆံုးေသာအဖြဲ႕၀င္ေတြလို႕ဆို<wbr>ရမယ့္ ပဥၥ၀ဂၢီငါးပါးကို ဓမၼစၾကာတရားဦး ေဟာၾကားဖို႕အတြက္ မိဂဒါ၀ုန္ေတာကိုၾကြလွမ္းေတာ္မူ<wbr>ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ဗုဒၶက ...</p> <p> </p> <p style="color: rgb(153, 0, 0);">``ရဟန္းတို႕ ... ငါဘုရားသည္ ကိေလသာအားလံုးမွ ေ၀းကြာခဲ့ၿပီျဖစ္၏။ မိမိအလိုကုိ ကိုယ္ေတာ္တုိင္ ထိုးထြင္း၍ သိခဲ့၏။ ရဟန္းတို႕ နားစိုက္၍ထားၾကေလာ့။ ငါကုိယ္တုိင္ သိျမင္ေပါက္ပိုင္ထားခဲ့ေသာ `အမေတ´ တရားကို ငါဆံုးမမည္။ ငါတရားေဟာမည္။´´</p> <p> </p> <p>လို႕အမိန္႕ရွိၿပီး ပဥၥ၀ဂီၢငါးပါးကို တရားနာၾကဖို႕ဖိတ္ေခၚခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါကို သူတို႕ကသံသယေတြနဲ႕ ျငင္းဆန္ေနခဲ့ၾကတာေၾကာင့္ ဒုတိယအႀကိမ္ ထပ္မံဖိတ္ေခၚျပန္ပါတယ္။ အဲဒါကိုလည္းျငင္းဆန္ၿမဲျငင္းဆန္ ေနၾကတာေၾကာင့္ တတိယအႀကိမ္မွာေတာ့ ဗုဒၶက ...</p> <p> </p> <p style="color: rgb(204, 0, 0);">``ရဟန္းတုိ႕ ေရွးအခါမ်ားတုန္းက ငါဘုုရားသည္ ဤသို႕ေသာ စကားမ်ား ေျပာၾကားခဲ့ဖူးပါသလား။ သင္တို႕ သတိမ်ား ထားခဲ့မိၾကပါ သလား။´´ လို႕မိန္႕ေတာ္မူမွ ပဥၥ၀ဂၢီရဟန္းတို႕လည္း ယံုၾကည္စိတ္ခ် သြားၾကၿပီး တရားေတာ္ကို နာၾကားခဲ့ၾကပါတယ္။</p> <p> </p> <p>ဒီေနရာမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ဘာကိုသြားေတြ႕ရသလဲဆိုရင္ မုသားမေျပာသူ တစ္ဦးရဲ႕ ႏႈတ္ထြက္စကားဟာ သစၥာအျဖစ္တည္တယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ပါ။ ေနာက္တစ္ခုက ယံုၾကည္မႈတစ္ခုကေန ျဖစ္လာတဲ့ ၾကည္ညိဳသဒၶါစိတ္ပါ။ ပဥၥ၀ဂၢီရဟန္းတို႕ဟာ ဗုဒၶကို သူတို႕ရဲ႕ ဆရာ အျဖစ္သတ္မွတ္ၿပီး ဗုဒၶေဟာၾကားတဲ့ တရားေတာ္ေတြကို နာယူဖို႕လက္ခံခဲ့ ၾကျခင္းဟာ ဗုဒၶကို သူတုိ႕ရဲ႕ ဆရာတင္ထိုက္တယ္၊ ေခါင္းေဆာင္ တင္ထိုက္တယ္ဆိုတဲ့ စိတ္တစ္ခုျဖစ္လာလို႕ပါ ...။ အဲဒီ့စိတ္ဟာ အရမ္းကို အေရးႀကီးပါတယ္။ အဲဒီစိတ္ဟာ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ ထြန္းကားစည္ပင္ဖို႕အတြက္ တရားေတာ္ေတြကို လက္ဆင့္ကမ္းေဆာင္ယူ ေဟာၾကားေပးၾကမယ့္ သံဃာအဖြဲ႕အစည္းႀကီးတစ္ခုလံုးရဲ႕ သေႏၶတည္ရာ ေရေသာက္ျမစ္လို႕ေတာင္ ေျပာလို႕ရပါတယ္။ ေလာကလူ႕အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္အေနနဲ႕လည္း ကုိယ့္ရဲ႕ ဦးေဆာင္မႈ ေနာက္ကိုလုိက္မယ့္ ေနာက္လိုက္ေနာက္ပါ အားလံုးရဲ႕စိတ္ထဲမွာ ဒီလူဟာ ငါတို႕ရဲ႕ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္ထိုက္တယ္ဆိုတဲ့ ယံုၾကည္စိတ္ခ်မႈတစ္ခုရွိေနေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏုိင္ရပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္ၿပီး ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားဟာ ပဥၥ၀ဂၢီရဟန္းတို႕ကို ဓမၼစၾကာတရား ေဟာၾကားတဲ့ေနရာမွာ ရဟန္းတို႕က ဗုဒၶေဟာသမွ်ကို ဇြတ္မွိတ္ယံုၾကည္ လိုက္ၾကတာမ်ဳိး မဟုတ္ဘဲ အျပန္ျပန္အလွန္လွန္ ေ၀ဖန္ေဆြးေႏြး ခဲ့ၾကတယ္လို႕သိရပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္လဲ အရြယ္ပမာဏအားျဖင့္ အလတ္စားေလာက္သာရွိတဲ့ ဓမၼစၾကာတရားေတာ္ကို ငါးရက္တုိင္တုိင္ ဘုရားရွင္ေဟာၾကား ေတာ္မူခဲ့ရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကိုနမူနာယူမယ္ဆိုရင္ သံုးေလာကထြတ္ထား ျမတ္စြာဘုရားသခင္ေတာင္ သစၥာေလးပါး တရားေတာ္ေတြနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး ေ၀ဖန္ေဆြးေႏြး သံုးသပ္ခြင့္ေပးခဲ့တာကို ေထာက္႐ႈၿပီး အမွားမကင္းႏုိင္တဲ့ ပုထုဇဥ္လူသား ေခါင္းေဆာင္ေတြအေနနဲ႕ ျပန္လည္ေ၀ဖန္ ေဆြးေႏြးခြင့္မေပးတဲ့ တစ္ေသြးတစ္သံတစ္မိန္႕ဆိုတဲ့ မူကို ဘယ္လိုမွမက်င့္သံုး ထုိက္ဘူးဆိုတာ သတိျပဳသင့္ပါတယ္။</p> <p> </p> <p>ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားဟာ သာသနာျပဳရဟႏၱာပုဂၢဳိလ္ အေတာ္အသင့္ရွိလာၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ အဆိုပါ အရွင္ျမတ္ေတြကို ရြာႀကီး၊ ရြာငယ္၊ ၿမိဳ႕နယ္မေရြးဘဲ အရပ္ရပ္ေသာဌာနေတြဆီ ေဒသစာရီၾကြခ်ီေတာ္မူေစခဲ့ၿပီး သာသနာ့အသိ၊ သာသနာ့အျမင္၊ သာသနာ့ယဥ္ေက်းမႈေတြကို ျဖန္႕ေ၀ေစခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ ေဒသစာရီၾကြခ်ီရာ အရပ္ေတြက ရဟန္းျပဳလိုသူ ရွင္ေလာင္း၊ ရဟန္းေလာင္းမ်ားကို အဆိုပါအရွင္သူျမတ္ေတြက ဗုဒၶျမတ္စြာ ဘုရားထံပါးကို ရဟန္းအျဖစ္ခံယူႏုိင္ဖို႕ ေခၚေဆာင္ လာၾကရပါတယ္။ အဲဒီစနစ္ဟာ ေနာက္ပိုင္းေတြမွာ အခ်ိန္ၾကန္႕ၾကာမႈနဲ႕ အဆင္မေျပမႈေတြရွိလာတာေၾကာင့္ ဗုဒၶဟာ ...</p> <p> </p> <p style="color: rgb(204, 0, 0);">``ရဟန္းတို႕ ... ယခုအခါမွစ၍ ထိုထိုေသာအရပ္မ်က္ႏွာ၊ ထိုထိုေသာၿမိဳ႕ရြာဇနပုဒ္တို႕၌ သင္တို႕ ဘာသာ ရွင္ျပဳေပးၾကရန္၊ ရဟန္းျပဳေပးၾကရန္ ငါဘုရားခြင့္ျပဳေတာ္မူ၏။ ´´</p> <p> </p> <p>ဟု မိန္႕ေတာ္မူၿပီး ရဟန္းျပဳေပးပိုင္ခြင့္အာဏာေတာ္<wbr>ကို သာ၀ကေတြထံ ခြဲေ၀ေပးခဲ့ပါတယ္။</p> <p> </p> <p>ဒါဟာလည္း ... အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုကို ေခါင္းေဆာင္တဲ့ေနရာမွာ မရွိမျဖစ္လိုအပ္တဲ့ အခ်က္တစ္ခုပါပဲ။ ရွိသမွ်လုပ္ပိုင္ခြင့္ အာဏာေတြအားလံုးကို ေခါင္းေဆာင္လုပ္သူကသာ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားမယ္ဆိုရင္ အျခားမလိုလားအပ္တဲ့ ျပႆနာေတြေပၚေပါက္လာႏုိင္ၿပီး ေႏွာင့္ေႏွးၾကန္႕ၾကာမႈေတြ ျဖစ္လာႏုိင္ပါတယ္။ လႊဲေပးလို႕ရတဲ့၊ ခြဲေ၀ေပးလို႕ရႏုိင္မယ့္ ကိစၥေတြကို ယံုၾကည္စိတ္ခ်ရသူေတြဆီ လႊဲေျပာင္းခြဲေ၀ ေပးထားႏုိင္မွလည္း အဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ ျပဳဖြယ္ကိစၥအရပ္ရပ္ဟာ လစ္ဟာမႈေတြမရွိပဲ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕ႏုိင္မွာပါ။ ဒါေပမယ့္ တာ၀န္တစ္ရပ္ လႊဲေပးဖို႕အတြက္ ဒီလူဟာ ဒီတာ၀န္နဲ႕ ထိုက္တန္တဲ့အရည္အခ်င္းေတြရွိရဲ႕<wbr>လားဆိုတာကို မစဥ္းစားဘဲ အျခားေသာပုဂၢဳိလ္ေရး ခင္မင္မႈေတြနဲ႕ လူမႈေရးေတြကို စဥ္းစားတာမ်ိဳးေတာ့ မျဖစ္ဖို႕လုိပါတယ္။</p> <p> </p> <p>ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားရဲ႕လက္၀ဲေတာ္ရံ အဂၢသာ၀ကဟာ ပညာအရာမွာ ဧတဒဂ္ရထားတဲ့ အရွင္သာရိပုတၲရာျဖစ္ၿပီး၊ လက္ယာေတာ္ရံကေတာ့ တန္ခိုးအရာမွာ ဧတဒဂ္ရတဲ့ အရွင္မဟာေမာဂၢလန္ျဖစ္ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ အဆိုပါအဂၢသာ၀ကႏွစ္ပါးဟာ အျခားေသာရာနဲ႕ခ်ီတဲ့ ရဟန္းေတြရဲ႕ေနာက္မွ သာသနာ့ေဘာင္ကို ၀င္လာခဲ့ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလို ေနာက္မွေရာက္လာေပမယ့္ ေနာင္မွာ အဆိုပါအဂၢသာ၀ကႀကီး ႏွစ္ဦးျဖစ္လာမယ့္ မင္းသားႏွစ္ပါး အေ၀းမွလာသည္ကို ျမင္ကတည္းက ဗုဒၶဟာ ...</p> <p> </p> <p style="color: rgb(204, 0, 0);">``ရဟန္းတို႕ ... ႐ႈၾကေလာ့။ ဥပတိႆ၊ ေကာလိတတို႕ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္လာခဲ့ၾကၿပီ။ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္သည္ ငါ၏ သာ၀ကအစံု ျဖစ္လာလတၲံတည္း။ ´´</p> <p> </p> <p>ဟုမိန္႕ၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ ထိုရဟန္းႏွစ္ပါးကို လက္၀ဲရံ၊ လက္ယာရံအဂၢသာ၀ကႏွစ္ပါးအျဖစ္ ထားရွိခဲ့ပါတယ္။</p> <p> </p> <p>အရည္အခ်င္းရွိသူကို အရည္အခ်င္းရွိသလို ေနရာေပးတဲ့သေဘာကိုေတြ႕ရပါတယ္။ ဒါဟာလည္း အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခု ေရရွည္တည္တံ့ ႏုိင္ဖို႕အတြက္ အရမး္ကိုအေရးႀကီးပါတယ္။ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုဟာ အမွန္တကယ္ အရည္အခ်င္းရွိတဲ့ သူေတြကို ေဘးဖယ္ထားၿပီး သူတို႕ရဲ႕ စြမ္းေဆာင္ႏုိင္မႈေတြကို လွ်စ္လွ်ဴ႐ႈထားမယ္ဆိုရင္ အဲဒီ့အဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ ေရရွည္အက်ိဳးစီးပြားဟာ ေကာင္းလာႏုိင္စရာမရွိပါဘူး။ ကမၻာႏုိင္ငံ အရပ္ရပ္က ေအာင္ျမင္တဲ့ေခါင္းေဆာင္တိုင္း<wbr>ကို ေလ့လာၾကည့္မယ္ဆိုရင္ အသီးသီးေသာ က႑ေတြမွာ အေကာင္းဆံုး စြမ္းေဆာင္ႏုိင္မယ့္ အသင့္ေတာ္ဆံုးေသာသူေတြကို ေရြးခ်ယ္ခန္႕ထားႏုိင္ၾကတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ သူ႕ေနရာနဲ႕သူ အသံုး၀င္မယ့္ အရည္အခ်င္းရွိတဲ့သူေတြကို ရွာေဖြေနရာေပး ႏုိင္ျခင္းရွိ မရွိဆိုတဲ့အခ်က္ဟာ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခု ရဲ႕ကံၾကမၼာကို အမ်ားႀကီး အက်ိဳးသက္ေရာက္ ေစပါတယ္။</p> <p> </p> <p>ဗုဒၶဘုရားရွင္ဟာ သံဃာအဖြဲ႕အစည္းႀကီးအဓြန္႕ရွည္<wbr>တည္တံ့ၿပီး သာသနာေတာ္ျပန္႕ပြားေရးကို စဥ္ဆက္မပ်က္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ဖို႕ အတြက္ ၀ိနည္းပညတ္ခ်က္ေတြကို အလ်ဥ္းသင့္ရင္သင့္သလို ထုတ္ျပန္ခ်မွတ္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားဟာ ထုတ္ျပန္ခ်မွတ္ထားခဲ့တဲ့ အခ်ိဳ႕ေသာ ပညတ္ခ်က္ေတြကို ကာလေဒသအေျခအေနႏွင့္ လုိက္ၿပီး ေလ်ာ့လြန္းသည္မ်ားကို တင္းေပးၿပီး၊ တင္းလြန္းေနသည္မ်ားကို ေလ်ာ့ေပါ့ခြင့္ေပးေတာ္မူခဲ့တာေ<wbr>တြ ရွိပါတယ္။ ဒါဟာလည္း သံဃာအဖြဲ႕အစည္း ႀကီးရဲ႕ ေရရွည္အက်ိဳးကို ခ်င့္ခ်ိန္ေမွ်ာ္ေတြးၿပီးလုပ္ခဲ<wbr>့တာေတြပါ။ ဥပမာတစ္ခုအေနနဲ႕ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ဗုဒၶဘုရားရွင္ဟာ ရဟန္းတို႕အေနနဲ႕ ဆယ္၀ါတုိင္တုိင္ မိမိရဲ႕ဥပဇၩယ္ဆရာမ်ားထံ နိႆယည္းယူၾက၍ ဆယ္၀ါျပည့္ၿပီးမွ မိမိက နိႆယည္းျပန္ေပးရန္ ပညတ္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပုိင္းမွာ ရဟန္းေတြဟာ အဆိုပါသိကၡာပုဒ္ကို ပ်က္မွာစိုးတဲ့အတြက္ ဘုရားရွင္ေဒသစာရီ လွည့္လည္တဲ့အခါေတြမွာ လိုက္ပါဖို႕ကိုျငင္းဆန္ၾကပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ...ဗုဒၶက ...</p> <p> </p> <p style="color: rgb(204, 0, 0);">`` ရဟန္းတို႕ တတ္သိနားလည္ေသာရဟန္းသည္ ငါး၀ါမွ်သာ နိႆယည္းယူ၍ေနရမည္။ တတ္သိနားလည္သူ မဟုတ္လွ်င္ကား ရာသက္ပန္ နိႆယည္းယူ၍ ေနရမည္။ ´´ ဟုမိန္႕ေတာ္မူၿပီး သိကၡာပုဒ္ကို ျပင္ဆင္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။</p> <p> </p> <p>ဒါဟာ လူအဖြဲ႕အစည္းထဲက လူသားေခါင္းေဆာင္ေတြေနနဲ႕ အင္မတန္ကို နမူနာယူစရာေကာင္းတဲ့ အခ်က္တစ္ခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုကို ဖြဲ႕စည္းတည္ေထာင္ၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ေနရာမွာ အခုိင္အမာ ဆုပ္ကိုင္က်င့္သံုးေနရမယ့္ မူ၀ါဒေတြရွိရမယ္ဆိုတာမွန္ေပမယ့္ အျခားလိုက္နာအပ္တဲ့ စည္းမ်ဥ္း၊ စည္းကမ္း၊ က်င့္၀တ္ေတြနဲ႕ အခါအားေလွ်ာ္စြာ ခ်မွတ္တဲ့ အမိန္႕ထုတ္ျပန္ခ်က္ေတြကိုေတာ့ ကာလေဒသနဲ႕အညီ လိုအပ္ရင္လိုအပ္သလုိ အေလွ်ာ့အတင္း လုပ္ေပးႏုိင္ဖို႕လိုပါတယ္။ ျဖစ္ေနတဲ့အေျခအေနနဲ႕ အခ်ိန္အခါေတြကို အေကာင္းဆံုး သံုးသပ္ၿပီး လုပ္သင့္တာတစ္ခုကို ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့လုပ္လိုက္ရေတာ့မယ့္<wbr>အခါမွာ စည္းေတြ၊ ေဘာင္ေတြက ကိုယ့္ကိုျပန္လည္ခ်ဳပ္ေႏွာင္ ေနတာမ်ိဳးေတြ ခဏခဏျဖစ္တတ္ပါတယ္။ အဲဒီလိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ကိုယ့္ရဲ႕ စိတ္ႏွလံုးက သန္႕စင္မႈရွိ မရွိ ဆိုတဲ့အခ်က္က အဓိကက်သြားပါတယ္။ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ အထက္ပါျဖစ္ရပ္ကို ေလ့လာၾကည့္မယ္ဆိုရင္ သာသနာေတာ္ႀကီး အဓြန္႕ရွည္တည္တံ့ဖို႕အတြက္ မိမိကိုယ္တိုင္ခ်မွတ္ခဲ့တဲ့ ပညတ္ခ်က္ေတြကိုေတာင္ မင့ဲကြက္ပဲ အၿမဲမပ်က္ျပင္ဆင္ျဖည့္စြက္ေနတယ္<wbr>ဆိုတဲ့ အခ်က္က ထင္ရွားပါတယ္။ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုမွာလည္း ေခါင္းေဆာင္ေတြအေနနဲ႕ အေျခအေနအရပ္ရပ္ကို စနစ္တက် ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းႏုိင္ဖို႕အတြ<wbr>က္ မိမိရဲ႕စိတ္ထဲက အယူ၀ါဒစြဲ၊ ပုဂိၢဳလ္စဲြ၊ ငါစြဲ၊ အတၲစြဲေတြကို ဖယ္ထားႏုိင္ဖို႕နဲ႕ မိမိရဲ႕စိတ္ကို ဒီလူ႕အဖဲြ႕အစည္းရဲ႕ တိုးတက္ေအာင္ျမင္မႈ တစ္ခုတည္းကိုပဲ ေရွး႐ႈထားႏုိင္ဖို႕ ႀကိဳးစားၾကရ ပါလိမ့္မယ္။ ဒီေနရာမွာ တစ္ခုသတိထားရမွာက သူက ငါ့အမ်ိဳးမို႕လို႕၊ သူကငါ့အေပၚေက်းဇူးရွိလို႕၊ သူကငါနဲ႕ရင္းႏွီးလို႕ စတဲ့ လူမႈေရးဆိုင္ရာခင္မင္မႈေတြအတြက္ စည္းမ်ဥ္း၊ စည္းကမ္း၊ က်င့္၀တ္၊ ဥပေဒေတြကို လိုသလို အတင္းအေလွ်ာ့ လုပ္ေနတာမ်ိဳးျဖစ္မေနဖို႕ပါ။</p> <p> </p> <p>ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား ဘုရားျဖစ္ၿပီး ၉၀ါေျမာက္အခ်ိန္မွာ ျမတ္စြာဘုရားကိုယ္ေတာ္တုိင္က</p> <p> </p> <p style="color: rgb(204, 0, 0);">`` ရဟန္းသံဃာသည္ သင္းကြဲခဲ့ေလၿပီတကား၊ ရဟန္းသံဃာသည္ သင္းကြဲခဲ့ေလၿပီတကား။´´</p> <p> </p> <p>ဟု ႏွစ္ႀကိမ္တုိင္တိုင္ေရရြတ္ေတာ္<wbr>မူခဲ့ရတဲ့ အေရးကိစၥတစ္ခုျဖစ္ပြားခဲ့ပါတယ္။ သုတၲန္ေဆာင္ပုဂိၢဳလ္ရဟန္းတစ္ပါး ကုဋီတက္ရာမွာ ေရေဆးခြက္ထဲကေရကို ကုန္ေအာင္မသံုးမိပဲ ေရက်န္ထားခဲ့တာကို ၀ိနည္းေဆာင္ပုဂိၢဳလ္ရဟန္းက အာပတ္သင့္ တယ္လို႕အဆိုျပဳရာကေန စခဲ့တဲ့ ျပႆနာျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ဘက္နဲ႕တစ္ဘက္ သူမွားတယ္၊ ငါမွန္တယ္ ေ၀ဖန္ေျပာဆိုၾကရင္း ရဟန္းပရိသတ္အသီးသီး စုေဆာင္းၾကရာကေန ၀စီကံေျမာက္၊ ကာယကံေျမာက္ ခိုက္ရန္ေဒါသျဖစ္ၾကတဲ့ အဆင့္အထိကို ေရာက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး ေဒါသမာနေတြ ဖံုးလႊမ္းေနၾကတဲ့ သံဃာေတြကို စကားအရာနဲ႕ ဘယ္လုိမွ ေျပာဆိုဆံုးမလို႕ မရေတာ့တာေၾကာင့္ ဗုဒၶဘုရားရွင္ဟာ ဘယ္သူ႕ကိုမွ အသိမေပးဘဲ သကၤန္းပရိကၡရာ အစံုအလင္နဲ႕ တစ္ပါးတည္း ထြက္ခြာေတာ္မူသြားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီလုိ ဘုရားရွင္ကို ထြက္ခြာသြားေအာင္ျပဳခဲ့ၾကတဲ့ ရဟန္းေတြကို တကာ၊ တကာမေတြက ခရီးဦးႀကိဳမႈမျပဳေတာ့ျခင္း၊ ႐ိုေသေလးျမတ္မႈမျပဳေတာ့ျခင္း၊ ဆြမ္းေလာင္းလႉမႈမျပဳေတာ့ျခင္း စတဲ့အျပဳအမူေတြနဲ႕ ျပန္လည္ ဒဏ္ခတ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ရဟန္းေတြလည္း သတိသံေ၀ဂ ရသြားၾကၿပီး ဘုရားရွင္ကို ျပန္လည္ပင့္ေဆာင္ ေပးဖို႕ အရွင္အာနႏၵာ ကို ေလွ်ာက္ထားေတာင္းပန္ၾကရပါေတာ့<wbr>တယ္။ အဲဒီမွာ အရွင္အာနႏၵာလဲ ဘုရားရွင္ကိုျပန္လည္ ပင့္ေဆာင္ဖို႕အတြက္ အေဖာ္ရဟန္းေတြနဲ႕ အတူ ပါလိေလယ်က ေတာအုပ္ကို ထြက္ခြာလာခဲ့ပါတယ္။ ပါလိေလယ်ေတာအုပ္မွာ ျမတ္စြာဘုရားက အရွင္အာနႏၵာနဲ႕ အေဖာ္ရဟန္းေတြကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။</p> <p> </p> <p style="color: rgb(204, 0, 0);">``ရဟန္းတို႕ ... အေဖာ္မမွီး တစ္ကုိယ္တည္းေနျခင္းသည္ျမတ္၏။ လူမိုက္အေပါင္း ေထာင္ေသာင္းမကရွိေသာ္လည္း ေပါင္းသင္း ထိုက္သူတစ္ေယာက္မွ်မရွိေပ။ နက္လွစြာေသာ ေတာႀကီးအလယ္၌ စြယ္စံုဆင္ေျပာင္ႀကီးသည္ စိတ္လြတ္ကုိယ္လြတ္က်က္စားေနဘိ<wbr>သကဲ့သိို႕ အေဖာ္မမွီး တစ္ပါးတည္းေနရာ၏။ မျပဳထိုက္ေသာ ဒုစ႐ုိက္အမႈမ်ားကိုလည္း မိမိစိတ္ကို ျပဳခ်င္လာေအာင္ ေသြးေဆာင္ႏႈိးေဆာ္မႈ မျပဳေသာ အားျဖင့္ ေရွာင္ၾကဥ္ရာ၏။ ´´</p> <p> </p> <p>ေလာကလူ႕အဖြဲ႕အစည္းမွာလည္း တခါတခါ အဲဒီလိုအျဖစ္မ်ိဳးေတြ ႀကံဳရႏုိင္ပါတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ပတ္၀န္းက်င္နဲ႕ ကိုယ့္ရဲ႕အဖြဲ႕အစည္း အ၀န္းအ၀ုိင္းအတြင္းမွာ လူဆိုးလူမိုက္ေတြ ေထာင္ေသာင္းမကရွိေနၿပီး ေပါင္းသင္းထုိက္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ မရွိဘဲ ကိုယ္ကလည္း ဘယ္လုိမွ နားခ်ေဖ်ာင္းျဖေပးလို႕ မရႏုိင္ေတာ့တာေသခ်ာရင္ အဲဒီ့အရပ္ကေန အေႏွးနဲ႕ အျမန္စြန္႕ခြာေက်ာခိုင္းဖို႕ပဲ စဥ္းစားၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ့္စိတ္ကို မေကာင္းမႈေတြက ေသြးေဆာင္ႏႈိးေဆာ္ လာျခင္း မျဖစ္ရေအာင္ ေ၀းေ၀းကေရွာင္ၾကဥ္သင့္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး မေကာင္းမႈျပဳသူ ေတြကို ဘယ္လိုမွေျပာဆိုဆံုးမလို႕ မရေတာ့တဲ့အခါ ဥေပကၡာတရားနဲ႕ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းထဲကေန တညီတညြတ္တည္း ခဏတာဖယ္ထုတ္ထား လိုက္ျခင္းဟာ သူတို႕ကိုေပးႏုိင္တဲ့ အေကာင္းဆံုးသင္ခန္းစာတစ္ခုပါပဲ။</p> <p> </p> <p>ေနာက္ပိုင္းမွာ အဆိုပါရဟန္းေတြက သူတို႕ရဲ႕အမွားကို ဆင္ျခင္သိျမင္ၾကၿပီး ၀န္ခ်ေတာင္းပန္တဲ့အခါမွာ ဗုဒၶက က႐ုဏာေတာ္မပ်က္ဘဲ ခြင့္လႊတ္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ဒီအခ်က္ဟာလည္း အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုအတြက္ အရမ္းအေရးႀကီးတဲ့ လိုအပ္ခ်က္တစ္ခုပါပဲ။ အမွားျပင္ဆင္ခြင့္နဲ႕ ေနာက္ထပ္တစ္ခါ ထပ္ႀကိဳးစားပိုင္ခြင့္ေတြဟာ အမွားမကင္းႏုိင္တဲ့ လူသားေတြေနတဲ့ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုအတြက္ မရွိမျဖစ္ကိုလိုအပ္ပါတယ္။ `မမွားေသာေရွ႕ေန၊ မေသေသာေဆးသမား´ ဆိုတဲ့ စကားအတိုင္းပါပဲ ... မွားမိျခင္းဟာ ျပဳျပင္လုိ႕မရႏုိင္တဲ့ အျပစ္အနာအဆာမဟုတ္ပါဘူး။ မွားယြင္းမႈေတြမွာ သာယာၿပီး ျပင္ဆင္ဖို႕စိတ္ကူး မရွိေတာ့တာမ်ိဳးကသာ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုအေနနဲ႕ ခြင့္မျပဳသင့္တဲ့ အေနအထားတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။</p> <p> </p> <p>ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားဟာ ၄၅၀ါပတ္လံုး သာသနာ့ေရာင္စဥ္ကုိ အစဥ္ထြန္းလင္းေစမယ့္ သံဃာ့အဖြဲ႕အစည္းႀကီးတစ္ခုကို ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္နဲ႕ ဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပ်ိဳးေထာင္ေတာ<wbr>္မူႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ မူ၀ါဒေတြ၊ ပညတ္ခ်က္ေတြ၊ သိကၡာပုဒ္ေတြ၊ ျပဳဖြယ္၀တၲရားေတြစတဲ့ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ စည္းအကြပ္ေတြနဲ႕ သံဃာ့အဖြဲ႕အစည္းႀကီးတစ္ခုလံုးကု<wbr>ိ စုစည္းက်စ္လ်စ္ေနေအာင္ ေခါင္းေဆာင္ေတာ္မူႏုိင္ခဲ့ပါတယ္<wbr>။ သံဃာေတာ္ေတြ အခ်င္းခ်င္းရဲ႕ ဆက္ဆံေရးကို တစ္လမ္းသြားစနစ္မဟုတ္ပဲ အႀကီးနဲ႕အငယ္၊ အထက္နဲ႕ေအာက္ အျပန္အလွန္ကူညီ႐ုိင္းပင္း ၾကတဲ့ မိသားစုစိတ္ဓာတ္အသြင္ျဖစ္ေနေအာ<wbr>င္ သြန္သင္လမ္းျပ ဆံုးမေတာ္မူႏုိင္ ခဲ့ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ေလာကီလူသားေတြအားလံုးလဲ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ စံျပေခါင္းေဆာင္မႈစြမ္းရည္ေတြကိ<wbr>ု စံနမူနာ ယူၾကၿပီး လူ႕အဖြဲ႕အစည္းႀကီးတစ္ခုလံုးကုိ အေကာင္းဆံုး ေခါင္းေဆာင္မႈေတြ ေပးႏုိင္ၾကပါေစလို႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ႀကီးႀကီးနဲ႕ ဆုေတာင္းေနမိပါတယ္။</p> <p> </p> <p>စာကိုး။ ။ ၀ဏၰသီရီေရးသားျပဳစုသည့္ ညီေတာ္အာနႏၵာ၏ တစ္သက္တာမွတ္တမ္း ပထမတြဲ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ေရးသားသူ - ေနဘုန္းလတ္ at Saturday, July 14, 2007</p><p>e-mail မွရရွိသည္....<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-7048607876219914545?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-54266146741371346352011-03-23T18:41:00.001-07:002011-03-23T18:51:14.672-07:00ရဟန္းႏွင့္ ဣတၳိယေတာင္တန္း....... ဓမၼဂဂၤါ(၁)<br /><br />ပိုင္စိုးေ၀ၾကီးရဲ႕ ကဗ်ာစာအုပ္အမည္ကိုက “ဣတၳိယေတာင္တန္း”တဲ့၊ ေလာကီဆန္လြန္းလွပါေပ့။ မာတုဂါမ အရိပ္ေတြ ထင္းထင္းၾကီးေပၚေနပါေရာလား။<br /><br />ဗုဒၶအရွင္နဲ႕ ရွင္အာနႏၵာတို႕ရဲ႕ ကုသိနာရံုေနာက္ဆံုးစကား၀ုိင္းမွာ မာတုဂါမအေရးကို ေဆြးေနခဲ့ၾကတာ အမွတ္ရမိပါေသးေတာ့တယ္။ အဲဒီအေၾကာင္းကို “ကုသိနာရံုဆင္ဖိုနီ” ကဗ်ာရွည္( ဓမၼဂဂၤါဘေလာ့ဂ္)မွာ ဒီလို ေရးမွတ္ခဲ့ဖူးရဲ႕။<br /><br /><br /><br />“ရွင္အာနန္မွာ<br /><br />ေမးခြန္းေတြတိုးလာခဲ့ျပန္ေပါ့။<br /><br />ရဟန္းတစ္ပါးနဲ႕ အမ်ိဳးသမီးထုဆက္ဆံေရး<br /><br />နည္းေပးခဲ့ပါဦးတဲ့<br /><br />တိုတိုရွင္းမိန္႔ဆိုတယ္<br /><br />“မၾကည့္နဲ႕ အာနႏၵာ” တဲ့<br /><br /><br /><br />“မၾကည့္လို႔ မျဖစ္တဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးမွာ ဘုရား” တဲ့<br /><br />“မေျပာနဲ႕ကြာ အာနႏၵာ”တဲ့။<br /><br /><br /><br />“မေျပာလို႕လည္း မျဖစ္ဘူးဆိုရင္ေကာ ဘုရား”တဲ့<br /><br />“ သတိသာ ထားေပေရာ အာနႏၵာ ”တဲ့။”<br /><br /><br /><br />မူရင္းေလးလည္း ေဖာ္ျပခ်င္ပါေသးတယ္။<br /><br /><br /><br />“ကထံ မယံ ဘေႏၱ မာတုဂါေမ ပဋိပဇၨာမ။”<br /><br />“အဒႆနံ အာနႏၵ”<br /><br />“ဒႆေန ဘဂ၀ါ သတိ ကထံ ပဋိပဇၨိတဗၺံ။”<br /><br />“အနာလာေပါ အာနႏၵ”<br /><br />“အာလပေႏၱန ပန ဘေႏၱ ကထံ ပဋိပဇၨိတဗၺံ”<br /><br />“သတိ အာနႏၵ ဥပဌာေပတဗၺာ။”<br /><br /><br /><br />ဒီဓမၼဒိုင္ယာေလာ့ဂ္ေလးကို အရွင္ဇနကာဘ၀ံသက အဖြင့္က်မ္းေတြနဲ႕ညွိႏိႈင္းၿပီး ဒီလို ရွင္းျပခဲ့တာပါ။<br /><br /><br /><br />(၁။ အဒႆနံ။ မိမိ၏ ပရိယတ္ပဋိပတ္တရား၌ စိတ္၀င္စား၍ ၾကိဳးစားေနေသာ ရဟန္းမွာ မာတုဂါမကို မျမင္ ရလွ်င္ ေလာဘစိတ္လည္း မျဖစ္၊စိတ္လႈပ္ရွားမႈလည္း မျဖစ္၊ မိမိ၏ ပရိယတ္ပဋိပတ္တရားအေပၚ၌သာ စိတ္၀င္ စား၍ေနေသာေၾကာင့္“မျမင္ရျခင္း”ကို အေကာင္းဆံုးအက်င့္အျဖစ္ ပထမစည္းထားေတာ္မူသည္။ (နဂိုကပင္ စိတ္မထိန္းပဲ ၾကံခ်င္ရာၾကံေနသူအတြက္ မျမင္ရေသာ္လည္း စိတ္အားျဖင့္သြားေနမည္ျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္ မျမင္ရ ရံုမွ်ကို အေကာင္းဆံုးဟု ဆိုမရေသးပါ။)<br /><br /><br /><br />၂။အနာလာေပါ။ စကားေျပာမိလွ်င္ ရင္းႏွီးမႈျဖစ္၏၊ ရင္းႏွီးမႈျဖစ္လွ်င္ စိတ္ေဖာက္ျပန္မႈျဖစ္တတ္၏။ ေဖာက္ျပန္ မႈျဖစ္လွ်င္ သီလပ်က္၍ အပါယ္ေလးပါးသို႕ ေရာက္တတ္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္စကားမေျပာျခင္းကို အေကာင္းဆံုး အက်င့္အျဖစ္ ဒုတိယစည္းထားေတာ္မူသည္။<br /><br /><br /><br />၃။အာလပေႏၱန။ မာတုဂါမက “ဒီေန႕ ဘာေန႕ပါလဲ” ဟုေမးလွ်င္ ျပန္ေျဖရလိမ့္မည္။“ သီလေပးပါ” ဟုေတာင္းလွ်င္ ေပးရလိမ့္မည္။ “တရားနာလိုပါသည္”ဟု ေလွ်ာက္လွ်င္ တရားစကားေျပာရလိမ့္မည္။ ျပႆနာေမးလွ်င္ ေျဖရလိမ့္မည္။<br /><br /><br /><br />စကားမေျပာလွ်င္ ကဲ့ရဲ႕ခံရ။ ဤသို႕ရဟန္းေကာင္းမ်ားျပဳထိုက္ေသာအလုပ္ျဖစ္၍ စကားမေျပာဘဲေနေသာ ပုဂၢိဳလ္ကို“ဒီကုိယ္ေတာ္ကအအၾကီးပဲ၊” “ဒီကိုယ္ေတာ္က အထိုင္းၾကီးပဲ” ဒီကိုယ္ေတာ္က စားၿပီးေတာ့ ၾကိဳးနဲ႕ တုပ္ထားသလိုထုိင္ေနတာပဲ” ဤသို႕စသည္ျဖင့္ အျပစ္တင္ကာ အကုသိုလ္ျဖစ္စရာရွိ၏။ ထို႕ေၾကာင့္ စကား ေျပာခြင့္ၾကံဳလွ်င္--<br /><br /><br /><br />၄။သတိ ဥပ႒ာေပတဗၺာ။ အမိလို႕ သတိထားလိုက္၊ အမ ႏွမလို႕ သတိထားလိုက္၊ သမီးလို႕ သတိထားလိုက္။ ဤသို႕သတိထားႏိုင္လွ်င္ ေမတၱာစိတ္သာျဖစ္ဖို႕ ရွိ၏။ ေဖာက္ျပန္ေသာစိတ္ကား မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့။ ထို႔ေၾကာင့္ စကားေျပာခြင့္ၾကံဳလာလွ်င္သတိထားဖို႔ရာတတိယစည္းထားေတာ္မူသည္။(သုတ္မဟာ၀ါဘာသာဋီကာ၊ဒု၊၄၅၂။)<br /><br /><br /><br /><br /><br />(၂)<br /><br /><br /><br />ေဒသနာေတာ္မူရင္းကို စဖတ္လိုက္မိတဲ့အခ်ိန္မွာ နည္းနည္းေတာ့ ျပာသြားပါတယ္။ မာတုဂါမမၾကည့္ရ၊ မာတုဂါမစကားမေျပာရ ဆိုေတာ့ေလ။ ေ၀းၿပီေပါ့။သူ႕မွာက ထသြားထလာတယ္လီဖုန္းေလးတစ္လံုးကလည္း ရွိၿပန္၊ ဂူးဂဲလ္ခ်တ္တင္းအေကာင့္ေလးတစ္ခုကိုလည္း ဖန္တီးထားျပန္ဆိုေတာ့ ခက္ခက္ရခ်ည္ရဲ႕။<br /><br />မေျပာရေတာ့ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ဗာရာဏသီမွာ ခါနာနိမ္း(စားစရာမရွိ)၊ ဂ်ကာနိမ္း(ေနစရာမရွိ)ျဖစ္သြားေခ်မေပါ့။<br /><br />မိခင္ေတြ အမ ႏွမေတြနဲ႕ စကားေျပာရေပဦးမွာ မဟုတ္လား။<br /><br /><br /><br />ရွင္အာနႏၵာကို ေက်းဇူးတင္ကာ အခါခါဦးညြတ္မိပါေတာ့တယ္။ “မေျပာလို႕လည္း မျဖစ္ဘူးဆိုရင္ေကာ ဘုရား” တဲ့။ Woh Good Question! ပစၥည္းေလးပါးအမွီအခိုရွာၿပီး သာသနာ့၀န္ထမ္းေနရတဲ့ ရဟန္းတစ္ပါးအတြက္ကေတာ့ ဒကာေတြ ၾကည္ညိဳရုံနဲ႕ မၿပီးဘဲကိုး။ ဒကာမေတြရဲ႕ ယံုၾကည္ေလးျမတ္မႈကလည္း အေရးၾကီးတဲ့ အခန္းက ပါေနခဲ့တာပါ။<br /><br />( အဟမ္း အဟမ္း ဆြမ္ခံၾကြခ်ိန္မွာ ဒကာမၾကည္ညိဳမွ ဟင္းေကာင္းေကာင္း စားခဲ့ရတာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။ ကိုရင္ေလးဘ၀က<br /><br />ေက်ာင္းပိတ္လို႕ အိမ္ျပန္တဲ့ အခါ အေမက လက္သိပ္ထိုးအပိုေဆာင္းလွဴလိုက္တဲ့ ေငြစေၾကးစေလးလည္း အမွတ္ရမိေပသေပါ့..။)<br /><br /><br /><br />၀ိပႆနာေဒသနာျပၿပီး သံသရာၿငီးေငြ႕ေၾကာင္းတရားေတြ ေဟာေတာ္မူခဲ့တဲ့ လယ္တီဆရာေတာ္ၾကီးကိုယ္တိုင္လည္း<br /><br />အဲဒါကိုေတာ့ ေကာင္းေကာင္းသေဘာေပါက္ခဲ့ေလသေပါ့။ ကမၼ႒ာန္းဆရာဟာ ကာမဂုဏ္ရဲ႕ အျပစ္ကို ေထာက္ျပရေလ့ရွိပါတယ္။ ဆရာေတာ္ဘုရားမ်ားနဲ႕ အမ်ိဳးသားေယာဂီဆရာေတြရဲ႕ ကာမဂုဏကထာမွာ မာတုဂါမေတြက ထိပ္တန္းေခါင္းစဥ္အျဖစ္ရွိေနတတ္ပါတယ္။ မိန္းမမွန္သမွ် ေရွာင္ၾကကြင္းၾက ဖယ္ရွားၾကေလာ့။<br /><br /><br /><br />အမ်ိဳးသမီးကမၼ႒ာန္းနည္းျပ ဆိုရင္ေတာ့ ေယာက္်ားေတြကို ကာမဂုဏ္ဇယားကြက္ထဲထည့္ၿပီး ေနာက္နားမွာ ေတာ့<br /><br />“ ရွင္းလင္းဖယ္ရွားရန္” လို႕ မွတ္ခ်က္ေပးထားမယ္ထင္ပါရဲ႕။<br /><br />အဲဒီလိုမွ မဖယ္ရွားခ်င္ေသးဘူး ဆိုရင္ေတာ့ ဘေလာ့ဂါမိတ္ေဆြနာမည္ၾကီး စာေရးဆရာမတစ္ေယာက္ရဲ႕ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္လို<br /><br />“ခုေတာ့ ဒီမွာေလ..<br /><br />စိတ္လက္ခႏၶာေတြ… အထပ္ထပ္ တုပ္ေႏွာင္ခံထားရ…<br /><br />ရုန္းမရ… ဖယ္မရ…<br /><br />တကယ္တမ္းက ပိုးသားမွ်င္ေလးေတြမွ်…။<br /><br /><br /><br />ဒါနဲ႔ပဲ ေနာက္ဆံုးေတာ့...<br /><br />"က်မခ်စ္ျမဲ သံသာ၀ဲမွ<br /><br />ခြဲထြက္ခ်င္ဘူး တပ္မက္ဦးမည္.. "ဆိုတဲ့<br /><br />ၾကည္ေအးရဲ႕ သစၥာသစ္ကိုပဲ သီခ်င္းလုပ္ဆို...။” ျဖစ္ရေခ်ဦးမေပါ့။<br /><br /><br /><br />ထားပါ။<br /><br />လယ္တီဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႕တရားပြဲတစ္ပြဲကအသံေလးနားေထာင္ၾကည့္ပါဦး။တရားေထာက္တာက အမ်ိဳးသားပါ။<br /><br />“ဒကာေရ ဒီမာတုဂါမေတြေၾကာင့္ပဲ သံသရာလည္ေနၾကသကိုးကြဲ႕”<br /><br />”မွန္ပါ”<br /><br />“အဲဒီေတာ့ မာတုဂါမေတြ မရွိမွ သံသရာ၀ဋ္က ကြ်တ္မယ္ ဒီလိုမဟုတ္လား”<br /><br />“ မွန္ပါ ကြ်တ္မွာပါဘုရား”<br /><br />“ ကဲ ဒီလိုဆို မာတုဂါမေတြကို ေလွၾကီးတစ္စင္းထဲ စုၿပံဳထည့္ၿပီးေမွ်ာလိုက္ၾကရေအာင္ ေလွၾကီးလုပ္ေဟ့”<br /><br />“မွန္ပါ လုပ္သင့္ေၾကာင့္ပါ”<br /><br />“ကဲ ၾကာတယ္ ခုပဲ လုပ္ၾကစို႕”<br /><br />“မွန္ပါ လုပ္ၿပီးေၾကာင္းပါ” (ဆရာဒကာ အတိုင္အေဖာက္ညီေနတာပါ။)<br /><br />“ ကိုင္း ဒကာေရ ေလွလုပ္ၿပီးရင္ မိန္းမမွန္သမွ် ဘုစုခရု မိ်ဳးေစ့ပါမက်န္ စုၿပံဳထည့္ကြာ”<br /><br />“ထည့္ၿပီးေၾကာင္းပါဘုရား”<br /><br />“ေမွ်ာဖို႕ အသင့္ျဖစ္ၿပီလား”<br /><br />“ ျဖစ္ပါၿပီဘုရား”<br /><br />“ဟဲ့ ဟဲ့ ေနၾကဦး ဒကာတို႕ ဒို႕မ်ားကို ဘယ္သူက ဆြမ္းခ်က္ကပ္ၾကမတုန္းကြယ္။ အိမ္က ဘုရားခန္းမွာ ေသာက္ ေတာ္ေရခ်မ္းဆီမီးပန္းေတြ ဘယ္သူေတြက ကပ္လွဴၾကမတုန္းကြယ္။ ေမာင္တုိ႕ စီးပြားရွာေနတုန္း အိမ္ကို သပ္ရပ္သန္႕ရွင္းၿပီး သာသာယာယာျဖစ္ေအာင္ ဘယ္သူက ေဆာင္ရြက္ၾကမတုန္းကြယ္။သားေတြ သမီးေတြ လူခြ်န္လူမြန္ေလးေတြျဖစ္ေအာင္ ဘယ္သူက ထိန္းေက်ာင္းၾကမလဲကြယ္ ”<br /><br />စသည္ စသည္ ဆရာေတာ္ၾကီးက မိန္းမေတြရဲ႕ တန္ဖိုးကို ေဟာပါေတာ့တယ္။<br /><br /><br /><br />ေတာ္ေတာ္ပိုင္တဲ့ ဆရာေတာ္ၾကီးေပပါ့။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္ မိန္းမေတြကို ေမွ်ာပစ္လိုက္ေတာ့မလို႕။ တရား ေထာက္တဲ့ ဒကာကလည္း သိသိၾကီးနဲ႕ ေမွ်ာပစ္လိုက္ေသးတယ္။ ေနာက္က ပါရမီျဖည့္ဘက္ၾကီးကို လွည့္ၾကည့္ လိုက္ေတာ့ “ ေမွ်ာလိုက္ ေမွ်ာလိုက္” လို႕ လူၾကားေကာင္းေအာင္ အခ်က္ေပးလိုက္ေလသကိုး။<br /><br /><br /><br />ကဗ်ာဆရာ ဒကာပိုင္စိုးေ၀ၾကီးကလည္း “ဣတၳိယေတာင္တန္း”တဲ့။ ေက်ာ္လို႔လည္း မရ၊ ထားလို႔လည္း မရ ျဖစ္ေနပါေရာလား။<br /><br /><br /><br />(၃)<br /><br /><br /><br />ကိုးကြယ္ရာအစစ္ဗုဒၶအရွင္ျမတ္ကိုယ္ေတာ္တိုင္လည္း ဘဒၵကဥၥနာဆိုတဲ့ မာတုဂါမေလးရဲ႕ အကူအညီေတြမ်ား စြာ ယူခဲ့ရေလသေပါ့။ ဘဒၵကဥၥနာဆိုတာ ယေသာ္ဓရာလို႕ ထင္ရွားတဲ့ မိန္မျမတ္ၾကီးတစ္ဆူေပပ။ ဒီပကၤရာ ဘုရားျမတ္ေျခေတာ္ရင္းမွာ ၀မ္းလ်ားထိုးေမွာက္လို႕ ခႏၶာကိုယ္ကို တံတားခင္းေဆာက္လွဴေနရွာတဲ့ လူေခ်ာ လူလွ သုေမဓာရွင္ရေသ့ေလးကို တိတ္တခိုးခ်စ္မိရာက ပါရမီျဖည့္ဘက္အျဖစ္ ဆုေတာင္းခဲ့မိေလသကိုး။ ေလး သေခ်ၤနဲ႕ ကမၻာတစ္သိန္းခရီးၾကမ္းဆိုတာ သုေမဓာကိုယ္ေတာ္ေလးတစ္ပါးတည္း ေဖာက္ခဲ့ရတဲ့ ပါရမီလမ္းမွ မဟုတ္တာပဲ။ သုမိတၱာမာတုဂါမေလးကလည္း ၾကာငါးခိုင္ကို ကိုင္ဆြဲၿပီး ေနာက္ေတာ္ပါးက ရဲရဲၾကီးေလွ်ာက္ ခဲ့ရတာပါပဲေလ။<br /><br />(မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္တစ္ပါးကေတာ့ ''ယေသာ္ဓရာသာ ေယာက်္ားျဖစ္ၿပီး ဘုရားဆုပန္မယ္ဆို ျဖစ္ႏိုင္တယ္ဗ်..သူလည္း ေလးသေခ်ၤနဲ႕ ကမၻာတစ္သိန္းပါရမီျဖည့္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ဇြဲၾကီးတဲ့ မိန္းမပဲ''တဲ့။)<br /><br /><br /><br />ယေသာဓရာမင္းသမီးကိုယ္တိုင္ ရဟႏၱာေထရီမၾကီးအျဖစ္ ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ခါနီးဆဲဆဲ ဗုဒၶအရွင္ျမတ္ကို ေနာက္ဆံုး ကန္ေတာ့ျခင္းနဲ႕ ဓမၼကဗ်ာေတြရြတ္ဆိုသီဖြဲ႕ၿပီး ေလွ်ာက္ထားခဲ့တာေလးကိုသာ ၾကည္ညိဳၾကည့္ၾကပါဦးေတာ့။ သံသာေလကမ္းတိုင္ခဲ့ၾကၿပီျဖစ္တဲ့ ပါရမီျဖည့္ဖက္ၾကီးႏွစ္ဆူရဲ႕ အႏၱိမလမ္းခြဲပါပဲ၊ သံေ၀ဂထက္ လြမ္းေတာင္ လြမ္းမိရေသး။<br /><br /><br /><br />ပုဗၺာနံ ေလာကနာထာနံ၊<br /><br />သဂၤမံ ေတ နိဒႆိတံ။<br /><br />အဓိကာရံ ဗဟံု မယွံ၊<br /><br />တုယွတၳာယ မဟာမုေန၊<br /><br /><br /><br />ေလာကနတ္အဆူဆူထံပါး၊<br /><br />အရွင္နဲ႕ ေပါင္းဆံုညားခဲ့သမွ် ကြ်န္မျမင္မိေပါ့။<br /><br />အကြ်န္႕မွာ ဆုေတာင္းေတြမ်ားခဲ့ရ၊<br /><br />အရွင့္အတြက္သာပ သခင္ဘုရား။<br /><br /><br /><br />ယံ မယွံ ပူရိတံ ကမၼံ၊<br /><br />ကုသလံ သရေသ မုေန၊<br /><br />တုယွတၳာယ မဟာ၀ီရ။<br /><br />ပုညံ ဥပစိတံ မယာ။<br /><br /><br /><br />အကြ်န္ဆည္းပူးခဲ့တဲ့ ကံ၊<br /><br />ေကာင္းမႈမွန္သမွ် သတိရပါ အရွင္။<br /><br />အရွင့္အတြက္သာပဲပ သခင္၊<br /><br />အကြ်န္ေကာင္းက်ိဳး ျပဳခဲ့ၿပီ။<br /><br /><br /><br />အဘဗၺ႒ာေန ၀ေဇၨတြာ၊<br /><br />၀ါရယိတြာ အနာစာရံ။<br /><br />တုယွတၳာယ မဟာ၀ီရ၊<br /><br />သဥၥတၱံ ဇီ၀ိတံ မယာ။<br /><br /><br /><br />မေလ်ာ္တာ ၾကဥ္ဖယ္၊<br /><br />မဖြယ္ရာတာ မခင္တြယ္ဘဲ၊<br /><br />အရွင့္အတြက္သာပဲပ သခင္၊၊<br /><br />အကြ်န္အသက္ကိုလည္း စြန္႕ခဲ့ ၿပီ။<br /><br /><br /><br />နာနာ၀ိဓံ ဗဟုဒုကၡံ၊<br /><br />သံသာေရစ ဗဟုဗၺိေဓ။<br /><br />တုယွတၳာယ မဟာ၀ီရ၊<br /><br />အႏုဘုတၱံ အသခၤယံ။<br /><br /><br /><br />အမ်ိဳးမိ်းေသာ ဆင္းရဲ<br /><br />သံသာ၀ဲအဖံုဖံုမွာ၊<br /><br />အရွင့္အတြက္ပဲပ သခင္၊<br /><br />အကြ်န္ခံစားခဲ့ဖူးပါၿပီ။<br /><br /><br /><br />သုခပၸတၱာႏုေမာဒါမိ၊<br /><br />န စ ဒုေကၡသု ဒုမၼနာ။<br /><br />သဗၺတၳ တုလိတာ ေဟာမိ၊<br /><br />တုယွတၳာယ မဟာ၀ီရ။<br /><br /><br /><br />သခင္လန္းေတာ့ ကြ်န္မ ေပ်ာ္၊<br /><br />ဆင္းရဲေသာ္လည္း ၀မ္းမနည္း။<br /><br />အရာအားလံုးမွာ အတူတူပဲ ျဖစ္ခဲ့။<br /><br />အရွင့္အတြက္သာပ သခင္ဘုရား။<br /><br /><br /><br />ယေသာ္ဓရာေထရီရဟႏၱာမၾကီးရဲ႕ ဓမၼကဗ်ာေကာက္ႏႈတ္ခ်က္အခ်ိဳ႕ပါ။ မူရင္းအတိုင္းၾကည္ညိဳခ်င္ သူမ်ားက ေတာ့ ေထရီအပါဒါန္ပါဠိေတာ္အရိပ္သာ ခိုၾကေပေရာ။ ဗုဒၶအရွင္ကလည္း ယေသာ္ဓရာေထရီကို ဒီလို ေကာင္းခ်ီး ေပးေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။<br /><br /><br /><br />ဥပကာရာစ ယာ နာရီ၊<br /><br />ယာ နာရီ စ သုေခ ဒုေခ။<br /><br />အတၳကၡာယီ စ ယာ နာရီ၊<br /><br />ယာ စ နာရီ ႏုကမၸိကာ။<br /><br /><br /><br />( ယေသာဓရာသည္)<br /><br />ေက်းဇူးလည္း ျပဳတတ္ေပေသာ မိန္းမျမတ္၊<br /><br />ခ်မ္းသာ ဆင္းရဲ သံသာ၀ဲမွာ လက္တြဲမျဖဳတ္ခဲ့ေသာ မိန္းမၿမတ္၊<br /><br />အက်ိဳးျဖစ္ရန္ မွန္သာစကားကိုသာ ဆိုေပေသာ မိန္းမၿမတ္၊<br /><br />အၿမဲအစဥ္သာ ေစာင့္ေရွာက္ရွာေသာ မိန္းမျမတ္ေပတည္း။<br /><br /><br /><br />ေအာ္ ဣတၳိယေတာင္တန္းေပတကား။<br /><br /><br /><br />ဓမၼဂဂၤါ<br /><br />(ဣတၳိယေတာင္တန္းမွာ စခန္းခ်ျခင္း လို႕ ေရးခဲ့ဖူးတာေလးပါ.. ခုေတာ့ ရဟန္းႏွင့္ .....စာစဥ္ေလးစုခ်င္တာနဲ႕ ျပန္မွ်ေ၀ျဖစ္တာပါ)<br /><br /><a href="http://www.facebook.com/#!/profile.php?id=707652752/">ဓမၼဂဂၤါ</a></li> မွ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-5426614674137134635?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-42007369537742420612011-01-29T19:09:00.000-08:002011-01-29T19:15:17.316-08:00ရာမယဏ.... ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_TilVLTlgDXo/TUTW-6Si88I/AAAAAAAABxM/vuP-mePv-JU/s1600/images.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 259px; height: 194px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_TilVLTlgDXo/TUTW-6Si88I/AAAAAAAABxM/vuP-mePv-JU/s400/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5567811415624053698" border="0" /></a><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;">အေရွ႕တိုင္းယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ မထိုက္တန္ဘူးတို႔၊ အေရွ႕တိုင္းယဥ္ေက်းမႈအရ ျပည္သူလူထုဟာ မိမိကိုယ္မိမိ အုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္းမရွိဘူးတို႔ ဒီလိုေျပာတာေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။<br /><br /><span id="fullpost">အရင္အပတ္ကဆိုရင္ အိႏိၵယႏိုင္ငံက ဇာတ္ႀကီး ၂ ခုျဖစ္တဲ့ မဟာဘာရတ နဲ႔ ရာမယဏ ကို အေျခခံၿပီးေတာ့ အေရွ႕တိုင္းယဥ္ေက်းမႈဟာ လူထုရဲ႕အခြင့္အေရးေတြ၊ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြ၊ လူထုရဲ႕အင္အားေတြကို ဘယ္ေလာက္အေလးထားတယ္ဆိုတာကို ေဖာ္ျပသြားခ်င္ပါတယ္လို႔ က်မေျပာခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ဒီအပတ္မွာေတာ့ ရာမယဏဇာတ္ေတာ္ႀကီးအေၾကာင္း က်မေျပာျပပါမယ္။ ရာမဇာတ္ ဆုိတာဟာ သူတို႔အိႏၵိယမွာ ရာမယဏလို႔ေခၚပါတယ္။ အေရွ႕ေတာင္အာရွႏိုင္ငံ ယဥ္ေက်းမႈ ေတြအေပၚမွာအင္မတန္မွ ၾသဇာလႊမ္းမိုးမႈရွိတဲ့ ဇာတ္ႀကီးတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ဒီေတာ့ ဒီဇာတ္ႀကီးဟာ ဘာျဖစ္လို႔ အေရွ႕တိုင္းႏိုင္ငံေတြေပၚမွာ ၾသဇာလႊမ္းမိုးမႈ ရွိသလဲဆိုတာ စဥ္းစားဖို႔လိုပါတယ္။ ရာမဇာတ္ေတာ္ႀကီးဆိုတာ ‘မင္းေကာင္း’အေၾကာင္းပဲလို႔ ဒီလိုပဲ က်မကျမင္တယ္။ ေကာင္းတဲ့မင္းမ်ား၊ ျမင့္ျမတ္တဲ့မင္းမ်ားဟာ ဘယ္လိုလုပ္တယ္၊ ဘယ္လိုကိုင္တယ္၊ ဘယ္လိုဆက္ဆံတယ္၊ ဒါ ႏိုင္ငံေရးဘက္က ၾကည့္ရင္အမ်ားႀကီး ျမင္ပါတယ္။ က်မ ႏိုင္ငံေရးအျမင္နဲ႔ ေျပာမွာပါ။ ဘာသာေရးအျမင္နဲ႔ ေျပာမွာမဟုတ္ဘူး၊ ေလာကီအျမင္နဲ႔ ေျပာမွာျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ပထမ စၿပီးေတာ့ ဇာတ္ေၾကာင္း ဆင္လိုက္တဲ့အခါက်ေတာ့ ရာမမင္းသားဟာ၊ ရာမမင္းသားရဲ႕ အျပစ္ေၾကာင့္ပဲ ဆိုပါေတာ့၊ ေတာထြက္သြားရတာ ျဖစ္တယ္။ ဒါကေတာ့ ဗုဒ</span><span id="fullpost">ၶဘာ</span><span id="fullpost">သာအျမင္နဲ႔ ၾကည့္ရင္ ဝဋ္လိုက္တာေပါ့ေလ။ ကံ ကံ ၏အက်ဳိး၊ ကိုယ္လုပ္သလို ကိုယ္ျဖစ္တာ၊ ဝဋ္လိုက္တဲ့ အက်ဳိးေပါ့။ ဒီ ရာမမင္းသားရဲ႕ ခမည္းေတာ္ႀကီးဟာ မင္းသားဘဝတုန္းက (ဒါ ဟိႏၵဴဇာတ္ေတာ္ႀကီးထဲက က်မေျပာတာေနာ္၊ ဟိႏၵဴဇာတ္ေတာ္ႀကီးထဲကဆိုေတာ့ ျမန္မာမ်ားသိတဲ့ ရာမဇာတ္ထက္ ပိုၿပီး အေသးစိတ္ ပါပါတယ္။) သူအရင္ မင္းသားဘဝတုန္းက တခါက်ေတာ့ သူ ေတာလိုက္ထြက္တယ္တဲ့။ ေတာလိုက္ထြက္တဲ့အခါမွာ သူက ေတာတိရစၧာန္ တစ္ေကာင္ထင္ၿပီးေတာ့ ခ်ိန္ၿပီးေတာ့ ပစ္လိုက္တာပါ။ တကယ္တမ္းသြားၾကည့္တဲ့ အခါက်ေတာ့ </span><span id="fullpost">တိရစၧာန္</span><span id="fullpost">မဟုတ္ဘဲနဲ႔ လူျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီလူကလည္း ရေသ့ေလးေပါ့ေလ။ (သု၀ဏၰသာမဇာတ္နဲ႔ နည္းနည္းဆင္တယ္။) သူရဲ႕မ်က္စိမျမင္တဲ့ မိဘအိုႀကီး ၂ ပါးကို လုပ္ေကြၽးေနတဲ့ ရေသ့ေလး ျဖစ္တယ္။ ရေသ့ေလးဟာ သူ႔မိဘ ၂ ပါးထံ ေခၚသြားပါဆိုၿပီးေတာ့ ကြယ္လြန္သြားတယ္။ ကြယ္လြန္သြားေတာ့ မင္းသားက ရေသ့ေလးရဲ႕ မိဘ ၂ ပါးထံ သြားၿပီးေတာ့ ဒီလိုပဲ သူဟာ မွားၿပီးေတာ့ ျမားနဲ႔ပစ္လိုက္တာမို႔ သူတို႔သားဟာ ကြယ္လြန္သြားၿပီလို႔ ေျပာေတာ့၊ မိဘမ်ားက သူ႔ကိုက်ိန္ဆဲလိုက္တယ္ တဲ့။ “သူတို႔မွာ အားကိုးစရာဆိုလို႔ ဒီသားပဲရွိတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ဒီလို လုပ္ခဲ့တဲ့သူဟာ အသက္ႀကီးလာတဲ့အခါက်ရင္ အားကိုးစရာ သားမရွိဘဲနဲ႔ စိတ္ဆင္းဆင္းရဲရဲနဲ႔ ေသပါေစေသာဝ္” ဆိုၿပီးေတာ့ က်ိန္ဆဲလိုက္တယ္လို႔ ဒီလိုအေျပာရွိတယ္။<br /><br />ေနာက္က်ေတာ့ ဘုရင္ျဖစ္လာၿပီး ရာမမင္းသားနဲ႔တကြ တျခားသားေတာ္ ၃ ပါး ဖြားျမင္ေတာ္မူတယ္။ ရာမမင္းသားဟာ အဘက္ဘက္က ေတာ္တယ္။ မင္းက်င့္တရားဆယ္ပါးနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္မယ့္ မင္းသားဆိုတဲ့ လကၡဏာအားလံုးရွိၿပီးသား ျဖစ္တယ္။ ရာမမင္းသားကို ျပည္သူလူထုကလည္း သိပ္ၿပီးေတာ့ ခ်စ္တယ္။ မိမိတို႔ကို တေန႔က်ရင္ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ အုပ္စိုးသြားမယ့္ ဘုရင္ေကာင္း ျဖစ္လာမယ္ဆိုတာကို လက္ခံၿပီးသား ျဖစ္တယ္။<br /><br />ဒါေပမယ့္ အားလံုးက ဒီလိုလက္ခံထားေသာ္လည္း ရာမမင္းသားရဲ႕ ညီေတာ္ ဘာရတ ရဲ႕ မိခင္ျဖစ္တဲ့မိဖုရားဟာလည္း သူ႔ရဲ႕သားကို ဘုရင္ျဖစ္ေစခ်င္လို႔ ခမည္းေတာ္ႀကီးကို “အရင္တုန္းကေပးထားတဲ့ ကတိအတိုင္း၊ သူေတာင္းထားတဲ့ ဆု ၂ဆုကိုေပးမယ္ဆိုတဲ့ ကတိအတိုင္း၊ သူ႔သားကို ဘုရင္ေျမွာက္ၿပီးေတာ့၊ ရာမမင္းသားကို ၁၄ ႏွစ္တိုင္တိုင္ ေတာထြက္သြားပါေစ” ဆိုၿပီးေတာ့ ေတာင္းဆိုတယ္။ ေတာင္းဆိုေတာ့ ဘုရင္ႀကီးက သူ မလုပ္သင့္တဲ့ ကိစၥဆိုၿပီး ျငင္းတယ္။ ျငင္းေပမယ့္လည္း သူကတိမတည္ရာ ေရာက္တာေပါ့။ အစတုန္းကေတာ့ ဆု ၂ဆုေတာင္းႏိုင္တယ္၊ ေတာင္းတာေပးမယ္လို႔ ေျပာထားၿပီးမွ၊ အခုေတာ့ မေပးေတာ့ဘူးဆိုေတာ့ သူဟာအင္မတန္ “ကတိပ်က္တဲ့မင္း”။<br /><br />ကတိပ်က္တဲ့ဘုရင္ဆိုတာ အင္မတန္မွ ရွက္စရာေကာင္းတဲ့ မင္းပဲ၊ ဒီေတာ့ သူသိပ္ၿပီးရွက္ေတာ့ မ်က္ႏွာ မသာယာဘူး။ သားေတာ္လာတဲ့ အခါက်ေတာ့ ေမးတယ္ တဲ့၊ ဘာျဖစ္လို႔ ဒီေလာက္ေတာင္မွ မ်က္ႏွာ မသာသလဲဆိုေတာ့ ဘုရင္ႀကီးက ဘာမွမေျပာခင္ ဟိုမိဖုရားက ဝင္ၿပီးေတာ့ေျပာလိုက္တယ္၊ “သူ႔ကိုဒီလိုကတိေပးခဲ့တယ္။ အခု ဒီကတိကိုမတည္ပါဘူး” ဆိုၿပီးေတာ့ ဝင္ေျပာေတာ့ ရာမမင္းသားက၊ သားေကာင္းမ်ားဆိုတာ ဖခင္မ်ားရဲ႕ကတိ တည္ေရးအတြက္ ဦးတည္ၿပီးေတာ့ လုပ္ေဆာင္ရမယ္၊ ဒါ့ေၾကာင့္မို႔ ခမည္းေတာ္ေပးခဲ့တဲ့ ကတိကိုတည္ပါေစ၊ သားေတာ္ ေတာထြက္ပါမယ္ဆုိၿပီးေတာ့ ေတာထြက္ခဲ့တယ္။<br /><br />ဒီဇာတ္ဟာ ဘာျဖစ္လို႔ လူႀကဳိက္မ်ားခဲ့သလဲဆိုေတာ့ ဒီဇာတ္ထဲမွာပါတဲ့ မင္းညီမင္းသား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ မင္းေကာင္းပီသတယ္။ ရာမမင္းသားဟာလည္း မင္းေကာင္းျဖစ္မယ့္ မင္းသားတစ္ပါးပီသတယ္။ ရွင္ဘုရင္ႀကီးကလည္း သူ႔ အျပစ္ေတာ့ သူရွိတာေပါ့ေလ၊ ဒါေပမယ့္ သူတတ္ႏိုင္သမွ် သူ႔တိုင္းျပည္ကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ အုပ္ခ်ဳပ္တယ္။ သူ႔တိုင္းျပည္ဟာ သူ႔ရဲ႕အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္မွာ အင္မတန္မွ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ရွိတယ္လို႔ဆိုတယ္။<br /><br />ရာမမင္းသားရဲ႕ ညီေတာ္ကလည္း သူ႔ကိုနန္းေပးမယ္ဆိုေတာ့ သူကလက္မခံဘူး။ သူ႔ရဲ႕ ေနာင္ေတာ္သာလွ်င္ ဘုရင္ျဖစ္ထိုက္တယ္။ သူဟာေနာင္ေတာ္ေလာက္လည္း အရည္အခ်င္းမရွိပါဘူး ဆိုၿပီးေတာ့ သူကလက္မခံဘူး။ ဟာ- ငါရရင္ေတာ့ ယူလိုက္မယ္ဆိုတဲ့ စိတ္လံုးလံုးမရွိဘူးေနာ္။ ဒါေတာင္တရားဝင္ ေပးတာ၊ လုၿပီးေတာ့ မခြဲႏိုင္ မခြာႏိုင္ တြယ္တာေနတာ မဟုတ္ဘူး။<br /><br />အဲဒီအခ်ိန္မွာ ရာမမင္းသားဟာ ေတာထြက္သြားရွာၿပီ။ သူရဲ႕ညီေတာ္ ဘာရတ က “ေနာင္ေတာ္ျပန္လာပါ။ ညီေတာ္အေနနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္တဲ့အရည္အခ်င္းလည္း မရွိဘူး။ အုပ္ခ်ဳပ္သင့္တာလည္း မဟုတ္ဘူူး။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ျပန္ၿပီးေတာ့ ႂကြလာေတာ္မူပါ” ဆိုေတာ့ ဟိုကျငင္းတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ “သားေကာင္းမ်ားဟာ ဖခင္ကတိတည္ေရးအတြက္ လုပ္ေပးရမယ္၊ ဖခင္မ်ားဟာ အထူးသျဖင့္ မင္း ဆိုလို႔ရွိရင္ ကတိတည္ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ၁၄ ႏွစ္တိုင္တိုင္ေတာ့ သူျပန္မလာဘူး။ ” ဆိုၿပီးေတာ့ ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ညီေတာ္က “သူဟာ ဘုရင္မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီႏိုင္ငံရဲ႕ စစ္မွန္တဲ့၊ တကယ့္တရားဝင္စစ္မွန္တဲ့ ဘုရင္ဟာ ရာမမင္းသား ျဖစ္ပါတယ္” ဆိုၿပီးေတာ့ပလႅင္ေပၚမွာ ဘယ္ေတာ့မွ မထိုင္ဘူး လို႔ ဒီလိုပဲေျပာတယ္။ ပလႅင္ေပၚမွာ ရာမမင္းသားရဲ႕ ဖိနပ္တစ္ရံကို တင္ထားၿပီးေတာ့၊ ဒီမင္းသားဟာ ပလႅင္ေအာက္ကေန ထိုင္ၿပီးေတာ့ တိုင္းေရးျပည္ေရးကို စီရင္ေတာ္မူတယ္လို႔ ဒီလိုပဲအဆိုရွိတယ္။ အဲဒီေလာက္ သူကလည္း မင္းသားေကာင္းမ်ားရဲ႕ အရည္အခ်င္းနဲ႔ ျပည့္စံုတယ္။<br /><br />သူ႔ခမည္းေတာ္ႀကီးခမ်ာေတာ့ နတ္ရြာစံသြားရွာတယ္၊ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ၿပီးေတာ့။ ဟိုတုန္းက သူက်ိန္ဆဲခံထားရတဲ့ အတိုင္းပဲေပါ့။ သူ႔သားေတာ္ဟာ သူအတြက္ေၾကာင့္ ေတာထြက္သြားရတယ္ ဆိုတဲ့စိတ္နဲ႔ ဝမ္းနည္းပက္လက္နဲ႔ပဲ နတ္ရြာစံ သြားတယ္။<br /><br />ေနာက္ပိုင္းဇာတ္လမ္းကို ျမန္မာႏိုင္ငံသူ၊ ႏိုင္ငံသားမ်ားက သိၾကပါတယ္။ ရာမမင္းသားနဲ႔ သီတာမင္းသမီး ေတာထြက္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ပါသြားတာက ရာမမင္းသားရဲ႕ညီေတာ္ လကၡဏ။ ညီေတာ္ လကၡဏ ဆိုတာကလည္း မင္းသား ေကာင္းမ်ားရဲ႕ အရည္အခ်င္းနဲ႔ အင္မတန္မွ ျပည့္ဝတယ္။ သူ႔ရဲ႕ေနာင္ေတာ္နဲ႔နာင္ေတာ္ရဲ႕ ၾကင္ယာေတာ္ကို သူဘယ္ေလာက္ က်ိဳးက်ိဳးႏြံႏြံ၊ ၾကည္ၾကည္ၫိုၫို၊ ေလးေလးစားစားနဲ႔ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္တယ္ဆိုတာ မွတ္တမ္းတင္ေလာက္တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ တခ်ဳိ႕က ‘ေနာက္လိုက္ေကာင္းဆိုရင္ လကၡဏ မင္းသားလို ျဖစ္သင့္တယ္’ လို႔ ဒီလိုပဲေျပာတယ္။ ေနာက္လိုက္ေကာင္းဆိုရင္ ကိုယ့္ရဲ႕ေခါင္းေဆာင္အေပၚမွာ အင္မတန္မွ သစၥာရွိတယ္။ ရဲရဲရင့္ရင့္နဲ႔ အကာအကြယ္ေပးတယ္။ သူ႔ရဲ႕ေနာင္ေတာ္ကို ခ်စ္သလိုပဲ၊ သူရဲ႕မရီးကိုလည္း အင္မတန္မွ ေလးစားတယ္။ အေမတစ္ေယာက္လို သူဆက္ဆံတယ္။ ဒီလိုျပဳစုဆက္ဆံၿပီးေတာ့ အရာရာမွာ ညာလက္ရံုးသဖြယ္ ေနခဲ့ၿပီးေတာ့၊ ရာမ မင္းသားနဲ႔ ဒႆဂီရိ ေခါင္းဆယ္လံုးဘီလူးတို႔ စစ္ေတြဘာေတြ ျဖစ္ၾကတဲ့အခါမွာလည္း ရာမ မင္းသားရဲ႕ ေဘးကေနၿပီးေတာ့ တခ်ိန္လံုးတိုက္ခဲ့တယ္။<br /><br />ဒႆဂီရိဘီလူးနဲ႔ ရာမမင္းသားတို႔ စစ္ျဖစ္ရတဲ့အေၾကာင္းကလည္း အမ်ားသိၿပီးသား ျဖစ္ပါတယ္။ ဒႆဂီရိက သီတာ မင္းသမီးကို ခိုးသြားတယ္။ ခိုးသြားၿပီးေတာ့ ဟာႏုမာန္ ေမ်ာက္မင္းတို႔နဲ႔ လိုက္ၿပီးေတာ့ တိုက္ၾကတယ္။ တိုက္ၾကၿပီးေတာ့ အမ်ားအားျဖင့္ က်မတို႔သိတဲ့ ပံုျပင္ေတြမွာဆိုရင္ ဒႆဂီရိအေပၚမွာ အႏိုင္ယူၿပီးတဲ့အခါက်ေတာ့ ရာမမင္းသား၊ သီတာမင္းသမီး၊ လကၡဏမင္းသားတို႔ ျပန္လာၿပီး ရာမမင္းသားကေန နန္းျပန္ယူၿပီး အားလံုးေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ ၿပီးဆံုးသြားတယ္ ဆိုတဲ့သေဘာမ်ဳိး ဒီေလာက္ပဲ သိၾကရတယ္။<br /><br />ဒါေပမယ့္ ဟိႏၵဴဇာတ္ေတာ္ႀကီးမွာက အဲဒီေလာက္နဲ႔ မၿပီးေသးဘူး။ ရာမ မင္းသားဟာ သူ႔ရဲ႕ေနျပည္ေတာ္ကို ျပန္ေရာက္သြားၿပီဆိုေတာ့ ျပန္ၿပီးနန္းတက္တဲ့အခါက်ေတာ့ (မင္းေကာင္းမ်ားဆိုတာက ျပည္သူလူထုရဲ႕ စိတ္ထားက ဘယ္လို ရွိတယ္၊ ျပည္သူလူထုထဲမွာ ဘာေတြေျပာေနတယ္ ဆိုတာကို အၿမဲနားစြင့္၊ နားေထာင္ေနရတယ္။) နားစြင့္၊ နားေထာင္ေနေတာ့ ဘယ္လိုအသံေတြ ထြက္လာသလဲဆိုေတာ့ သီတာ မိဖုရားဟာ ဒႆဂီရိ ေခါင္းဆယ္လံုးဘီလူးရဲ႕ နန္းေတာ္မွာ ဘယ္ေလာက္ ၾကာၾကာေနခဲ့ရသလဲ၊ ဒီလိုအျခားသူရဲ႕ နန္းေတာ္ထဲမွာေနခဲ့တဲ့ မိဖုရားဟာ သန္႔စင္တယ္လို႔ သူတို႔မယူဆႏိုင္ဘူး။<br /><br />ဒီလို ေျပာလာေတာ့ မင္းေကာင္းမင္းျမတ္မ်ားဆိုတာ ျပည္သူလူထုေျပာတာကို လ်စ္လ်ဴရႈမထားဘူး။ ငါ့မိန္းမေျပာရပါ့မလားဆိုၿပီးေတာ့ အားလံုး အင္းစိန္ထဲ ထည့္လို႔မရဘူး။ မင္းေကာင္းမင္းျမတ္မ်ားဟာ ဒီလိုလုပ္လို႔မရဘူး။ မိဖုရားကလည္း သူဟာအင္မတန္ ျဖဴစင္သန္႔ရွင္းပါတယ္။ သူကမေၾကာက္ပါဘူး။ ဒါကိုျပရဲပါတယ္ဆို ၿပီးေတာ့ မီးပံုထဲကို ဆင္းျပတယ္။ မီးပံုထဲကို ဆင္းၿပီးေတာ့ျပေသာ္ျငားလည္း မီးကသူ႔ကိုမေလာင္ဘူး။ သူ႔ရဲ႕ျဖဴစင္သန္႔ရွင္းမႈေၾကာင့္ မီးကလည္းအႏၱရာယ္မျပဳႏိုင္ဘူးလို႔ ျပလိုက္တဲ့ အခါက်ေတာ့ လည္း အားလုံးေကာင္းသြားၿပီလို႔ ဒီလိုပဲထင္ရတာေပါ့ေလ။ ထင္ရေပမယ့္လည္း ဒီေကာလာဟလေတြက မၿငိမ္းသြားဘူး။ ဒႆဂီရိရဲ႕နန္းေတာ္ထဲမွာ ေနမိတဲ့မိဖုရားကို ျပန္ၿပီးေတာ့ ေကာက္သင့္သလား၊ မေကာက္သင့္ဘူးလား၊ အခ်ီအခ်ေျပာတာဆိုတာေတြက ဆက္ၿပီးေတာ့ရွိေနတယ္။<br /><br />ဆက္ၿပီးေတာ့ ရွိေနတဲ့အခါက်ေတာ့ ရာမမင္းက သီတာမိဖုရားကို ျပည္နယ္ႏွင္ဒဏ္ ေပးလိုက္တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ျပည္သူလူထုက သံသယရွိၿပီဆိုမွျဖင့္ သူဘယ္လိုပဲ သူ႔စိတ္ထဲမွာရွိရွိ၊ ျပည္သူလူထုရဲ႕ အလိုကိုမဆန္႔က်င္ရဘူး တဲ့။ ဒါဟာမင္းက်င့္တရားထဲမွာ တစ္ခုပါတယ္မဟုတ္လား။ ျပည္သူလူထုရဲ႕အလိုကို မဆန္႔က်င္ရဘူးဆိုၿပီး သီတာ မိဖုရားကို ျပည္ႏွင္ဒဏ္ေပးလိုက္တယ္။<br /><br />ျပည္ႏွင္ဒဏ္ေပးလိုက္ေတာ့ သီတာမိဖုရားႀကီးဟာ ေတာထဲမွာေနရတယ္။ ေတာထဲမွာေနစဥ္ပဲ သူ႔ရဲ႕အမႊာပူး သားေတာ္ေလးႏွစ္ပါးကို ဖြားျမင္ေတာ္မူတယ္။ ႏွစ္ေပါင္းအေတာ္ၾကာ တဲ့အခါက်မွ (က်မေသေသခ်ာခ်ာ မမွတ္မိဘူး) ေတာလိုက္ရင္းနဲ႔လား၊ ဘယ္လိုလားေတာ့မသိဘူး၊ ရာမမင္းသားရဲ႕ အမတ္ႀကီးမ်ားဟာ ဒီသားေတာ္ေလးႏွစ္ပါးကို အေၾကာင္းျပဳ ၿပီးေတာ့ ျပန္ေခၚတာေပါ့ေလ။ မိဖုရားႀကီးကို ျပန္ၿပီးေတာ့ေခၚတယ္။<br /><br />ျပန္ၿပီးေတာ့ေခၚေပမယ့္ မိဖုရားႀကီးက အင္မတန္မွစိတ္နာတယ္လို႔ ေျပာရမလားမသိဘူး။ သူဟာဒီေလာက္ေတာင္မွ ျဖဴစင္သန္႔ရွင္းလ်က္နဲ႔ မီးထဲဝင္ျပၿပီးေတာ့ ျဖဴစင္သန္႔ရွင္းပါတယ္ဆိုတာကို ျပႏိုင္ခဲ့လ်က္နဲ႔ ရာမမင္းက သူ႔ဘက္ကေန မရပ္တည္ခဲ့ဘူး။ ျပည္သူလူထုတခ်ိဳ႕က ေဝဖန္တာကို လက္ခံၿပီးေတာ့ သူ႔အေပၚမွာဆက္ဆံတာ မတရားခဲ့ဘူးလို႔ သူျမင္တယ္။ အဲဒီေတာ့ သူဘယ္ေတာ့မွ မိဖုရားျပန္မလုပ္ခ်င္ေတာ့ဘူး။<br /><br />သူဟာဒီလိုပဲ ျဖဴစင္တယ္ဆိုတာမွန္ရင္ သူ႔ရဲ႕ဖခင္ျဖစ္တဲ့ ေျမႀကီးဟာ သူ႔ကိုျပန္ၿပီး သိမ္းပိုက္ပါေတာ့ ဆိုၿပီး အဓိ႒ာန္လုပ္တဲ့အခါက်ေတာ့၊ က်မတို႔ကေတာ့ ေျမòမိတယ္၊ မေကာင္းဘူးလို႔ထင္တယ္ေနာ္။ ဒီလိုအဓိပၸာယ္နဲ႔ မဟုတ္ပါဘူး။ ေျမႀကီးကေန ျပန္ၿပီးေတာ့ သိမ္းပိုက္တယ္ဆိုတာ နည္းနည္းျပန္ရွင္းျပရမယ္ဆိုရင္ က်မတို႔က ဗမာဆိုေတာ့ သီတာဟာ “ေရ” ၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ေရနဲ႔ ဆက္ႏြယ္ေနတယ္။ တကယ္ေတာ့ သူတို႔ Sankrit စကားအရ Sita ဆိုတာ ေရဆိုတဲ့အဓိပၸါယ္ မေရာက္ပါဘူး။ Sita ဆိုတဲ့အဓိပၸါယ္ဟာ သီတာရဲ႕ခမည္းေတာ္ႀကီးျဖစ္တဲ့ ဇနကၠမင္းႀကီးဟာ လယ္ထြန္မဂၤလာလုပ္ေနတုန္းမွာ လယ္ထဲကေန ဒီခေလးငယ္ငယ္ေလး ထြက္လာလို႔၊ လယ္ထြန္ရင္းနဲ႔ထြက္လာတာမို႔ ထြန္ေၾကာင္းဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ရွိတယ္။ Sita ဟာ “ပထဝီေျမႀကီးနတ္ရဲ႕သမီးေတာ္” လို႔ ဒီလိုသူတို႔အယူရွိတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္မို႔ သူ႔ရဲ႕ဖခင္ပထဝီေျမႀကီးဟာ သူ႔ကိုျပန္ၿပီးေတာ့ လက္ခံေတာ္မူပါဆိုတာ က်မတို႔အျမင္နဲ႔ ဆိုးလို႔ေျမၿမဳိတာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာကို နားလည္ေအာင္ က်မရွင္းျပတာပါ။ အဲဒီေတာ့ ပထဝီေျမႀကီးရဲ႕မင္းျဖစ္တဲ့ သီတာမိဖုရားရဲ႕ ဖခင္အစစ္က ျပန္ၿပီးေတာ့လက္ခံယူရတယ္။ လက္ခံေတာ္မူေတာ့ အဲဒီမွာဇာတ္လမ္းက ၿပီးသြားတယ္။<br /><br />ဒီေတာ့ ဇာတ္လမ္းက က်မတို႔စဥ္းစားစရာ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ စဥ္းစားစရာရွိတယ္ဆိုတာ ႏိုင္ငံေရးအျမင္နဲ႔ အမ်ားႀကီးစဥ္းစားစရာရွိတယ္။ ဒါက်မတို႔ အေရွ႕တိုင္းမွာ အင္မတန္မွၾသဇာလႊမ္းမိုးတဲ့ ဇာတ္လမ္းတစ္ခုျဖစ္တယ္။ က်မတို႔ အေရွ႕တိုင္းသူ၊ အေရွ႕တိုင္းသားေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ႏိုင္ငံေရးအျမင္ ရင့္က်က္သလဲဆိုတာကို ျပတယ္လို႔ က်မေတာ့ ဒီလိုပဲျမင္တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ သူဟာအျဖဴနဲ႔အမဲ၊ အေကာင္းနဲ႔အဆိုး ဒီလိုခ်ည္းပဲရွိတာ မဟုတ္ဘူး။ ရာမမင္းရဲ႕ခမည္းေတာ္ဆိုရင္လည္း ေကာင္းတာရွိတယ္၊ ဆိုးတာရွိတယ္။ အင္မတန္မွေကာင္းတဲ့မင္းႀကီး ျဖစ္ခဲ့ေသာ္လည္း သူ႔အျပစ္ေတြရွိခဲ့တာေၾကာင့္မို႔ ဒီအျပစ္ေတြရဲ႕ ဝဋ္ေႂကြးကို သူဆပ္သြားရတယ္။<br /><br />ရာမမင္းဆိုရင္လည္း အင္မတန္မွေကာင္းတဲ႔မင္းတစ္ပါးပဲ။ ဒါေပမယ့္လည္း တကယ္ၾကည့္လိုက္တဲ့ အခါမွာေတာ့ သူ႔ရဲ႕မိဖုရားႀကီးအေပၚမွာ မွ်မွ်တတ မဆက္ဆံခဲ့ဘူး။ သီတာမိဖုရားေျပာခ်င္တာက သူျဖဴစင္သန္႔ရွင္းမွန္း သိရဲ႕သားနဲ႔ သူမ်ားေျပာတာေတြ ဘာျဖစ္လို႔နားေထာင္ရလဲ ဆိုတာကိုေျပာတာ၊ ဒီေတာ့ ဒါက်မတို႔အတြက္ အမ်ားႀကီးစဥ္းစားစရာ ျဖစ္တယ္။<br /><br />ဒီမိုကေရစီဆိုတာ အေကာင္းႀကီးပဲ မဟုတ္ဘူး။ သူ႔ရဲ႕အားနည္းခ်က္ေတြ ရွိတယ္ဆိုေတာ့ ဒီကိစၥဟာဒီမိုကေရစီရဲ႕ အားနည္းခ်က္တစ္ခုကို ေထာက္ျပတယ္လို႔ က်မေျပာခ်င္တယ္။ အမ်ားကေန အလကားသက္သက္ သြားပုတ္ေလလြင့္၊ အားအားယားယား ေျပာေနတဲ့ ကိစၥေတြဟာ တခါတေလ ဒီမိုကေရစီမွာလည္း လႊမ္းမိုးတတ္တယ္။ အဲဒီဟာေတြကို က်မတို႔အမ်ားႀကီး သတိထားရမယ္။<br /><br />က်မကေတာ့ထင္တယ္။ အခုေခတ္အေျခအေနဆိုရင္ သတင္းစာေတြဘာေတြရွိၿပီးေတာ့ သတင္းစာလြတ္လပ္ခြင့္ ရွိတယ္ဆိုရင္ သီတာမိဖုရားႀကီးဘက္ကေနၿပီးေတာ့ ေရးေပးမယ့္ သတင္းစာေတြ အမ်ားႀကီးရွိမွာပဲလို႔ က်မထင္တယ္။ အဲဒီလိုသာရွိခဲ့ရင္ သက္သက္ အားအားယားယား အတင္းေျပာေနတဲ့လူေတြေၾကာင့္ ဒီမိဖုရားႀကီးဟာ ျပည္ႏွင္ဒဏ္အေပးခံရမွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ က်မက ဒီလိုျမင္တယ္၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ သီတာမိဖုရားဖက္ကေန ရပ္တည္တဲ့သတင္းစာေတြက ေရးၾကမွာကိုး။ ‘ဘယ္ႏွယ့္ မီးထဲဝင္တာေတာင္မွ မေလာင္တဲ့မိဖုရားဟာ မျဖဴစင္ဘဲရွိႏိုင္ပါ့မလား။ မင္းတို႔မွန္ရင္၊ မင္းတို႔ရဲရင္၊ စြပ္စြဲေနတဲ့လူေတြ မီးထဲဝင္ၾက’လို႔ ေျပာမွာေပါ့။ စြပ္စြဲေနတဲ့လူေတြကေရာ မီးထဲကိုဝင္ျပရဲမလား။ ဝင္ရင္ေရာ သူတို႔ဟာ မီးမေလာင္ဘဲ ေနမလား။ ဒါေတြဟာ အမ်ားႀကီးစဥ္းစားစရာ ျဖစ္တယ္။<br /><br />အဲဒါေၾကာင့္ ရာမဇာတ္ေတာ္ႀကီးဟာ ႏိုင္ငံေရးပညာ အမ်ားႀကီးပဲ ပါပါတယ္။ ဒါဟာ က်မတို႔ဒီမိုကေရစီ လိုအပ္တယ္ဆိုတာ က်မတို႔ အေရွ႕တိုင္းယဥ္ေက်းမႈအရ အေထာက္အထားေတြ အမ်ားႀကီးျပႏိုင္ပါတယ္။<br /><br />အဲဒီလို အဖက္ဖက္ကေပါ့ေလ ႏိုင္ငံေရးအျမင္နဲ႔ စဥ္းစားတဲ့ဇာတ္ေတြ ကမၻာမွာနည္းပါတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ ပံုျပင္ေတြ ဒ႑ာရီေတြဆိုရင္ ေနာက္ဆံုးမွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ ၿပီးသြားတာတို႔၊ ဒါမွမဟုတ္ရင္လည္း သိပ္ၿပီးေတာ့ စိတ္ညစ္စရာေကာင္းတဲ့ဟာေတြဆိုရင္လည္း တစ္ေယာက္မွမက်န္ေအာင္ အားလံုးရွင္းလင္း သုတ္သင္ပစ္လိုက္တာတို႔ ဒါေတြရွိတတ္ၾကတယ္။ ဒီလိုအျဖဴနဲ႔အမည္းတင္ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ အျဖဴနဲ႔အမည္းၾကားမွာ မီးခိုးေရာင္အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိတဲ့ ဇာတ္မ်ိဳးဆိုတာ သိပ္ေခတ္မီတယ္လို႔ ေျပာႏိုင္တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ အမွန္တရားဟာ ေခတ္မရွိဘူးရယ္လို႔ ဘယ္ေတာ့မွမျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ က်မတို႔လိုခ်င္တဲ့စနစ္ဟာ ကမၻာႀကီးတည္သ၍ ဒီစနစ္မ်ဳိးဟာ လိုလားအပ္တဲ့ စနစ္မ်ိဳးကိုျဖစ္မွာပဲ။<br /><br />ဒီစနစ္ဟာ ျပည္သူေတြကို အကာအကြယ္ေပးတဲ့ စနစ္လည္းျဖစ္တယ္၊ အစိုးရမ်ားကို ကာကြယ္ေပးတဲ့စနစ္လည္း ျဖစ္တယ္။ တခ်ဳိ႕အစိုးရေတြဟာ ဒီလိုဒီမိုကေရစီစနစ္ကို မႏွစ္သက္ဘူး၊ ျပည္သူလူထုကိုသာ အကာအကြယ္ေပးတဲ့စနစ္လို႔ သူတို႔ထင္တယ္။ တကယ္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီမိုကေရစီစနစ္ဟာ လူတိုင္းလူတိုင္းကို အကာအကြယ္ေပးတဲ့ စနစ္ပါ။<br /><br />က်မတို႔ကို တခ်ိဳ႕ကေမးတယ္၊ ဒါလည္းအားလံုးသိေနတဲ့ ကိစၥႀကီးပါ။ ဒီမိုကေရစီတက္လို႔ရွိရင္ ဘယ္သူဘယ္ဝါကို ကလဲ့စားေခ်မွာလား၊ ေမးတယ္။ က်မကေျပာတယ္၊ ကလဲ့စားေခ်တယ္ဆိုတာ က်မတို႔ရဲ႕ “မူ” လည္း မဟုတ္ဘူး။ ဒီမိုကေရစီအရ ကလဲ့စားေခ်ခ်င္တိုင္း လိုက္ေခ်လို႔ရတာ မဟုတ္ဘူး။ တရားမွ်မွ်တတ လုပ္ရတာ။<br /><br />အခုေျပာခ်င္တာက “အေရွ႕တိုင္းဒီမိုကေရစီ”။ ဒီမိုကေရစီ အခြင့္အေရးျပည့္ဝတဲ့ ဒီမိုကေရစီကို ဆိုလိုခ်င္တာ။ အေနာက္တိုင္း ဒီမိုကေရစီထက္ပိုၿပီးေတာ့ ေမတၱာတရားနဲ႔ ျပည့္ဝတဲ့ ဒီမိုကေရစီလို႔ ဒီလိုက်မတို႔ျမင္ခ်င္ပါတယ္။ အားလံုးအတြက္ ေကာင္းတဲ့စနစ္ ျဖစ္ရမယ္။<br /><br />တခ်ိဳ႕ကဆိုရင္ ဒီမိုကေရစီရဲ႕ အဓိပၸာယ္ကို နားမလည္ဘူး။ ဒီမိုကေရစီရဲ႕အႏွစ္သာရကို နားမလည္ဘူး။ အတိုက္အခံမ်ားဟာ တိုက္တယ္ ခိုက္တယ္ဆိုတာဟာ အာဃာတတရားနဲ႔ ဖ်က္ဆီးခ်င္လို႔ တိုက္တယ္လို႔ထင္ၾကတယ္။ ကိုယ့္စိတ္နဲ႔ ကိုယ္ႏႈိင္းတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္တာေပါ့။ အဲဒီလိုစိတ္ေတြကလည္း အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ဒါဟာ လံုးလံုးမဟုတ္ဘူး။ အတိုက္အခံမ်ားရဲ႕ အလုပ္ကိုက အစိုးရမမွားေအာင္လုပ္ဖို႔ပဲ။<br /><br />အစိုးရမမွားေအာင္ဆိုေတာ့ အစိုးရမွားေနတာေတြကို ေထာက္ျပရမယ္။ ေထာက္ျပမွသာလွ်င္ မမွားေအာင္လုပ္ႏိုင္မွာေပါ့။ ကိုယ္ဘာမွားမွန္း မသိဘူး၊ ဒါမွမဟုတ္ သိရင္လည္း ဘယ္သူမွမေျပာရဲဘူးဆိုရင္ ဆက္ၿပီးေတာ့မွားေနမွာေပါ့။ ဒီေတာ့ က်မတို႔က အတိုက္အခံဆိုေတာ့ အတိုက္အခံအလုပ္ပဲလုပ္မွာပဲ။ ဆက္ၿပီးေတာ့ လုပ္မွာပဲ။ ဒီလိုလုပ္တာဟာ က်မတို႔ကေတာ့ အာဃာတစိတ္နဲ႔ လုပ္တာမဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္ႏွလံုးသားထဲမွာ အာဃာတအင္မတန္မွမ်ားေနတဲ့ လူေတြကေတာ့ ယံုမွာမဟုတ္ဘူး။ ဒါကိုေတာ့ က်မတို႔ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ဘူး။ အဲဒီႏွလံုးသားထဲက အာဃာတေတြကို ေဖ်ာက္လိုက္ပါလို႔ ဒါပဲေျပာႏိုင္တယ္။ ေဖ်ာက္လိုက္ရင္ေတာ့ ယံုႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။<br /><br />ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတြကိုၾကည့္ရင္ ဒါကိုသိႏိုင္ပါတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲမတိုင္ခင္ ေနာင္ဂ်ိန္ေနာင္ဂ်ိန္ ခ်ေနတဲ့သူမ်ားဟာ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးေတာ့ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ၿပီး၊ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔တဲ့သူမ်ားပီပီ ဆက္ဆံၾကတာပါပဲ။ ဒါ ဒီမိုကေရစီစိတ္ဓာတ္ပဲ။ က်မတို႔အေရွ႕တိုင္းယဥ္ေက်းမႈအရ ဒီလို လူပီပီေနတဲ့စနစ္ကို အင္မတန္မွလိုလားပါတယ္။ လူေတြကိုလူလို ဆက္ဆံတဲ့စနစ္ကို အင္မတန္မွ လိုလားပါတယ္။ ျပည္သူလူထုကို တန္ဖိုးထားတဲ့စနစ္ကို က်မတို႔အေရွ႕တိုင္းက အင္မတန္မွ လိုလားပါတယ္။ ။<br /><br /><i>(မွတ္ခ်က္ - ၁၉၉၅/၉၆ ခုႏွစ္ မိန္႔ခြန္းမ်ားမွ ေကာက္ႏႈတ္ေဖာ္ျပပါသည္။)</i><br /> <br /> </span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"></span></p> <span id="fullpost"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-4200736953774242061?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-14358756875004035592011-01-25T17:06:00.000-08:002011-01-25T17:12:06.579-08:00အသံေတာ့ စမ္းေနၿပီ **ေက်ာ္ရင္ျမင့္**<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_TilVLTlgDXo/TT902_DV_0I/AAAAAAAABxE/b2-MoTrjcBE/s1600/167894_178254058879154_100000836835164_356317_2254487_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 330px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_TilVLTlgDXo/TT902_DV_0I/AAAAAAAABxE/b2-MoTrjcBE/s400/167894_178254058879154_100000836835164_356317_2254487_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5566296152440438594" border="0" /></a><br /><br /><br />ကမၻာပ်က္ခါနီးမွာ ေနဆယ္စင္းထြက္တယ္ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ပူမွာပဲလို႔ ၀င္း၀င္းေတာက္ေနတဲ့ ေနလံုးႀကီးကို လက္ဖ၀ါးနဲ႔ကာၿပီးၾကည့္ရင္း ကိုေငြတိုး ေတြးေနတယ္။<br /><br />ကိုေငြတိုး ၀တ္ထားတဲ့ ဖ်င္အက်ႌ ႀကီးလည္း ေခၽြးေတြနဲ႔ နစ္ေနၿပီ။ အက်ႌကိုခၽြတ္ၿပီး ညႇစ္ရင္ ေရစိမ္ထားသလို ေခၽြးေတြ ထြက္လာမွာပဲ။ ေကာင္းကင္မွာေတာ့ တိမ္တစ္စ တစ္မွ်င္မွ် မရွိ။ မီးလံုးႀကီးနဲ႔ တူတဲ့ ေနမင္းက ရွိသမွ် အပူဓာတ္ ေတြကို အားရပါးရ လႊတ္ထုတ္ ေပးေနတယ္။ ေနပူေတာ့ မိုးတိမ္ေတြလည္း အေငြ႕ျပန္ၿပီး ေပ်ာက္ကုန္ၿပီ ထင္ပါရဲ႕။ မိုးတစ္ေပါက္ ေတာင္မွ မရြာတာ ၾကာလွၿပီ။ မိုးမရြာတာ ၾကာေတာ့ ၀ါပင္ေတြလည္း သံေခ်း တက္ေနၿပီ။ “၀ါပင္ေတြက သံေခ်းတက္၊ အိမ္ကမိန္းမ ဆန္ေခ်းထြက္”လို႔ ေျမာက္ဘက္အိမ္က ဖိုးေတာ အေျပာင္အျပက္ ေျပာတဲ့စကားကိုနားထဲမွာၾကားေယာင္လာတယ္။<br /><br />ေနကပူ မိုးကေခါင္ ေျမက ပတ္ၾကားအက္ေတာ့ ၀ါပင္ေတြမွာ သံေခ်း တက္သလို ညိဳမည္း ေျခာက္သေယာင္း လာတာ။ ကိုေငြတိုးက သူ႔၀ါခင္း သူၾကည့္ၿပီး အားပ်က္မိတယ္။<br /><span id="fullpost"><br />ေျမဆီခန္းခန္း ရာသီ ဆိုးဆိုးမွာ ပြင့္လာတဲ့ ၀ါပြင့္ေတြကလည္း အားမရစရာ။ ရြာက လူေတြလည္း မိုးရြာေအာင္ လြန္ဆြဲလြန္းလို႔ လက္ဖ၀ါး ေတြလည္း အသား မာလိုက္ေနၿပီ။ မိုးေခါင္ေက်ာ္စြာ နတ္လည္း ကိုေငြတိုးတို႔ မိုးေတာင္းတာ မ်ားၿပီး နားၿငီးလို႔ ေျပးၿပီထင္ပါ့။ ကိုေငြတိုးတို႔ ရြာသားေတြက စကားေတာ့ ႂကြယ္တယ္။ ဟိုတစ္ခါတုန္းက ခ်ည္မွ်င္ရွည္၀ါ စီမံကိန္း ဆိုတာ သူတို႔ ၾကံဳဖူးတယ္။ ၿမိဳ႔ကလာတဲ့ တိုက္ပံု အက်ႌ၀တ္ေတြက ခ်ည္မွ်င္ရွည္၀ါ စိုက္ရင္ ေန႔ခ်င္းညခ်င္း သူေဌး ျဖစ္မွာေလာက္ ေဟာၾက၊ ေျပာၾကတာေပါ့။ ကိုေငြတိုးတို႔ ကိုလည္း ဘယ္ေတာင္သူ ဘယ္ႏွဧက စိုက္ရမယ္လို႔ စီမံကိန္း ခြဲတမ္းခ်တာေပါ့။<br /><br />လည္ပတ္ပါးနပ္တဲ့ ရြာကေတာင္သူ အခ်ဳိ႔ကေတာ့ စီမံကိန္း ခြဲတမ္းခ်တဲ့ ၀ါမ်ဳိး ေစ့ေတြကို ေရေႏြးပူပူ စိမ္တယ္။ ၀ါေစ့ အေကာင္း နည္းနည္းေရာၿပီး စိုက္တယ္။ ၀ါစိုက္ကြက္ထဲမွာ ၀ါပင္ေတြက ေပါက္တဲ့ ေနရာေပါက္၊ မေပါက္တဲ့ ေနရာ မေပါက္နဲ႔ က်ဳိးတိုးက်ဲတဲ။ စိုက္ပ်ဳိးေရး တို႔၊ ေျမစာရင္းတို႔ ဌာန ေပါင္းစံုက ကြင္းဆင္းလာရင္ အေကၽြးအေမြး ေလးနဲ႔ အခင္းထဲ ေခၚျပတယ္။ သမ၀ါယမ ဆိုင္က ေရႊ၀ါဆပ္ျပာေခ်ာင္း၊ ေမႊးဆပ္ျပာခဲ၊ ဂလူးကို႔စ္ ထုပ္ေတြ ၾကက္ေၾကာက္အိတ္ ေခၚတဲ့ သူတို႔ လက္ဆြဲအိတ္ထဲ ထည့္ေပးလိုက္ရင္ သူတို႔ကလည္း ၀ါစိုက္ဧကေတြ အပ်က္စာရင္း သြင္းေပးၾကတယ္။ ဌာနဆိုင္ရာက လူေတြ ကိုင္ေလ့ရွိတဲ့ လက္ဆြဲအိတ္ ေတြကို ၾကက္ေၾကာက္အိတ္လို႔ ရြာမွာေခၚတယ္။ အဲဒီလို အိတ္ေတြဆြဲတဲ့ ဧည့္သည္လာရင္ ရြာက ၾကက္သားဟင္းနဲ႔ ထမင္း ေကၽြးရတယ္။ သူတို႔ေတြ လာဖန္မ်ားေတာ့ အဲဒီ အိတ္မ်ဳိးျမင္ရင္ ရြာကၾကက္ေတြ ေၾကာက္ၿပီး ေျပးကုန္ တယ္လို႔ ေတာသားေတြက ဟာသလုပ္တာပါ။<br /><br />ေျပာမယ့္သာ ေျပာရတာပါ။ သူတို႔ခမ်ာမ်ားက ေတာသူေတာင္သားေတြ အေပၚ မဆိုးရွာ ၾကပါဘူး။ ဟင္း ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ထမင္းေကၽြးရ႐ံု၊ ေသာက္တတ္စား တတ္သူဆိုရင္ ေတာအရက္ေလး၊ ထန္းရည္ေလး ဧည့္ခံရ႐ံု၊ သူတို႔ အျပန္မွာ သမဆိုင္က ဆပ္ျပာေလး၊ ေဆး၀ါးေလးကို အမြန္အျမတ္ လက္ေဆာင္ေပးရ႐ံုပါ။ သူတို႔က လက္ေဆာင္ေလာက္ပဲ ယူၾကတာပါ။ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူမဟုတ္ၾကဘူး။ ဌာနေပါင္းစံုက ကြင္းဆင္းစစ္ၿပီး ခ်ည္မွ်င္ ရွည္၀ါနဲ႔ အဲသည္ရြာက မကိုက္ညီဘူး စာရင္းတင္ေပးလိုက္ရင္ အဆင္ေျပတာပဲ။ ၀ါအစားအလုပ္ျဖစ္တဲ့ပဲစင္းငံုတို႔ႏွမ္းတို႔စိုက္ႏိုင္တယ္။<br /><br />အဲဒီရြာေတြ တာ၀န္က်တဲ့ စိုက္ဧကက ကိုေငြတိုးတို႔လို အူတူတူ အတတေတာင္ သူေတြ ပခံုးေပၚ က်ေတာ့တာပ။ ကိုေငြတိုးတို႔ကေတာ့ လူ႐ိုးႀကီး။ သက္ဆိုင္ရာက ခ်ည္မွ်င္ရွည္၀ါ(ေမြးရွည္)စိုက္ဆို စိုက္တာပဲ။ ေနၾကာဆို ေန ၾကာပဲ။ ဘယ္ေရြ႕ဘယ္မွ် စီမံကိန္း ခ်သေလာက္ တာ၀န္ေက်ေအာင္ စိုက္တယ္။ ကိုယ့္ သားမယား မစားရရင္ ေနပါေစ။<br /><br />အဲ... အူတယ္၊ အတယ္ဆိုေပမယ့္ ဟာသေတာ့ မေခါင္းပါးဘူး။ ဟို တုန္းက ခ်ည္မွ်င္ရွည္၀ါ စီမံကိန္း လုပ္ေတာ့ ရြာမွာ စာေျပာင္ေပၚတယ္။ “ေမြးရွည္ လုပ္ေတာ့ ေရွးေရႊျပဳတ္တယ္” တဲ့။<br /><br />မိဘဘိုးဘြား လက္ထက္ကတည္းက စုေဆာင္းထားတဲ့ ေရွးေရႊတိုေငြစေလး ေတြ ေမြးရွည္က ၀ါးသြားတာ ကို ဟားတာပါ။ ကိုေငြတိုးတို႔ ျမန္မာေတြက နာတာကို ခံသာေအာင္ ဟာသ ေႏွာတယ္ေလ။<br /><br />တစ္ခါတုန္းကလည္း “ေရရာ ေသခ်ာေအာင္ ေနၾကာစိုက္ပါ” ဆိုၿပီး ဆိုင္းဘုတ္ အႀကီးႀကီးေတြ ရြာအ၀င္မွာ ေထာင္ရဖူးပါေရာလား။ “ေရရာ ေသခ်ာေအာင္ ေနၾကာ စိုက္ပါ”ဆိုတဲ့ စကားေနာက္မွာ “သြားမလုပ္နဲ႔ ႏြားျပဳတ္သြားမယ္”လို႔ အခ်ဳိ႔က ေျပာတယ္။ လူ႐ိုးႀကီး ကိုေငြတိုးခမ်ာလည္း အိမ္မွာ အေနၾကာတဲ့ ႏြား တစ္ရွဥ္း ေရာင္းလိုက္ရတယ္။ အျခားသူေတြ အေနၾကာ၊ မၾကာ မေသခ်ာေပမယ့္ ကိုေငြတိုးကေတာ့ တာ၀န္ ေက်ခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ယခုလည္း ၀ါပင္ေတြ သံေခ်း တက္ေနၿပီ။ သူ႔မိန္းမလည္း ဆန္ေခ်း ထြက္ရခါနီးၿပီ။ မိုးကေတာ့ မရြာေသးဘူး။ ထန္းလက္တဲေလးထဲမွာ ကိုေငြတိုးက ဓာတ္ခဲေရဒီ ယိုေလး ဖြင့္နားေထာင္ရင္း မိုးေမွ်ာ္ေနတယ္။ ကိုေငြတိုးက ေရဒီယိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ၀ါသနာ ပါတယ္။ သူနဲ႔ ထက္ၾကပ္မကြာ ေရဒီယို အျမဲပါတယ္။ ေရဒီယိုထဲက အားကုန္လို႔ လဲလိုက္တဲ့ ဓာတ္ခဲေတြ အိမ္မွာထန္းေခါက္ေတာင္းနဲ႔တစ္လံုးရွိတယ္။ ကိုေငြတိုး ေရဒီယို နားေထာင္တယ္ ဆိုတာ ဘီဘီစီ၊ ဗီြအိုေအ၊ ဒီဗီြဘီ၊ အာရ္အက္ဖ္ေအ ျပည္ပ အသံလႊင့္ ဌာနေတြ မဟုတ္ဘူး။ ကိုေငြတိုးက ႐ိုးတယ္၊ အတယ္ဆိုေပမယ့္ ျပည္ပအသံ လႊင့္ဌာနေတြက မုသာ၀ါဒေတြ ဘာညာဆိုတာ ေလာက္ေတာ့ ၾကားဖူးပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အဲဒါေတြ ဘယ္အခ်ိန္ လႊင့္လို႔ ဘယ္ေနရာမွာ ဖမ္းရတယ္ ဆိုတာလည္း သူမသိဘူး။ သူအျမဲ နားေထာင္တာက ျမန္မာ့အသံတို႔၊ပိေတာက္ေျမတို႔၊အက္ဖ္အမ္တို႔ပါ။<br /><br />သီခ်င္းႀကိဳက္တဲ့ သူေတြက သီခ်င္းေကာင္းရင္ ေရဒီယို ဖြင့္ၿပီး သတင္းတို႔၊ သတင္းစာ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္တို႔ ဘာညာေတြ လာရင္ ေရဒီ ယိုကို ေခ်ာက္ခနဲ ၿပိဳင္တူ ခလုတ္ ပိတ္တတ္တယ္။ ကိုေငြတိုးက အဲဒီလို လူစား မဟုတ္ဘူး။ အသံထြက္ သေလာက္ နားေထာင္တယ္။ ကိုေငြတိုးတို႔ ေတာင္သူ လယ္သမားေတြက မိုးေပၚက ေရပဲ အားကိုးၿပီး စိုက္ပ်ဳိး ရတာ။ ဆည္ေရ ဆိုတာလည္း အားမကိုးေလာက္ဘူး။ မိုးရြာမွ ဆည္ထဲ ေရရွိတာ။ ဒါ ေၾကာင့္ မိုးကိုေတာ့ ကိုေငြတိုး သိပ္ေမွ်ာ္တယ္။ ေရဒီယိုထဲက မိုးေလ၀သ သတင္းကို အျမဲ နားေထာင္တယ္။<br /><br />ေမွ်ာ္တုန္းေမွ်ာ္ဆဲ မွာပဲ မိုးေလ၀သ သတင္း ေၾကညာတယ္။ မိုးရြာမယ္တဲ့။ တနသၤာရီတိုင္း ေဒသႀကီး၊ ရန္ကုန္တိုင္း ေဒသႀကီး၊ ဧရာ၀တီတိုင္း ေဒသႀကီး၊ ရခိုင္ ျပည္နယ္မွာ မိုးရြာမယ္၊<br /><br />ရြာရန္ ရာႏႈန္း ၈၀ တဲ့။ ကိုေငြတိုးတို႔ အညာေတာ့ မပါဘူး။ ကိုေငြတိုး “ေတာက္” တစ္ခ်က္ ခပ္ျပင္းျပင္း ေခါက္လိုက္တယ္။ “ေခြးမသားေတြ မ်က္ႏွာရွိရာ ဟင္းဖတ္ပါသကြာ” လို႔လည္း တစ္ေယာက္တည္းမို႔ စကား ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ပါးစပ္က ထြက္သြားတယ္။ သူ႔စိတ္ထဲမွာ မိုးကို ခြဲတမ္းခ် ေပးေနတယ္ ထင္တာ။ ရန္ကုန္တို႔လို မ်က္ႏွာရွိတဲ့ ေနရာေတြမွာ ရာႏႈန္း ၈၀ ခြဲေ၀ေပးတယ္ထင္တာ။<br /><br />တကယ့္တကယ္ေတာ့ ကိုေငြတိုးက သူတို႔အုတ္ဖိုကန္ရြာမွာ မ်က္စိႀကီးနားႀကီး ပါ။ ေရဒီယို အျမဲနားေထာင္ ေနတာဆိုေတာ့ သူမ်ားနဲ႔ယွဥ္ ရင္ ေခါင္းတစ္လံုးျမင့္တယ္ ေလ။ ရြာေျမာက္ပိုင္းက ကို၀င္းေမာင္ရဲ႕သမီးေလး စာေပးစာယူနဲ႔ ဘြဲ႔ရတယ္။ ကေလးမေလးက ၀န္ထမ္း လုပ္ခ်င္တယ္။ ကိုေငြတိုးရဲ႕ တူမတစ္ေယာက္က ၿမိဳ႕ႀကီး မွာ အရာေရာက္ေနတယ္။ ဒီေတာ့ ကို၀င္းေမာင္က ကိုေငြတိုးကို ဆရာတင္ၿပီး ၿမိဳ႕ကို ခ်ီတက္ၾကတာေပါ့။<br /><br />ေတာသားေတြ ႐ိုးတယ္၊ အ တယ္လို႔ ၿမိဳ႕ကလူေတြက ႏွိမ္ေပမယ့္ ကိုေငြတိုးတို႔က သံုးစားလို႔ မရေလာက္ ေအာင္ေတာ့ မအပါဘူး။ ဂါရ၀ျပဳဖို႔ဆိုၿပီး ဆီပံုး သယ္လာတယ္။ အေပြးေကာင္း ေကာင္းသနပ္ခါးတံုးႀကီးလည္းသံုးတံုးယူလာတယ္။ ဒီလို ေလးေလးပင္ပင္ေတြသယ္လာေတာ့ ကိုေငြတိုးရဲ႕ တူမက အျပစ္တင္တယ္။ ဒီလို ပစၥည္းေတြ ယူလာတာ လူျမင္တယ္၊ စာအိတ္ တစ္အိတ္ဆို ကိစၥၿပီး ပါတယ္လို႔ ေျပာတယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ လုပ္ေပး ႏိုင္တဲ့သူက ဟိုသြားဒီသြား ခရီးမ်ားေနသတဲ့။ ေစာင့္႐ံု ေပါ့။ အဲဒါနဲ႔ ကိုေငြတိုးတူမရဲ႕ အသိဦးစံထြားအိမ္မွာ တည္းရင္းထိုင္ေစာင့္ေနၾကရတယ္။<br /><br />တစ္ညေနမွာေတာ့ ေကာင္းကင္တစ္ခြင္လံုး ၿပိဳ ေတာ့မွာလို မိုးေတြညိဳ႕လာတယ္။ ဦးစံထြားရယ္၊ ကို၀င္းေမာင္ရယ္၊ ကိုေငြတိုး ရယ္ အိမ္ေရွ႕က ေျမကြက္လပ္ ေလးမွာ ခံုတန္းလ်ားေလးခ်ၿပီး လက္ဖက္ရည္ၾကမ္း ေသာက္ေနၾကတယ္။ ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္ၿပီး ကိုေငြတိုးက မိုးရြာေတာ့မယ္ ထင္တယ္လို႔ ေျပာတယ္။ ဦးစံထြားက ခဏေတာ့ ေစာင့္ၾကည့္ပါဦးတဲ့။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာပဲ အိမ္တံစက္ၿမိတ္က “ေတာက္တဲ့” လို႔ ေအာ္သံၾကားတယ္။ ကိုေငြတိုးက အသံၾကားရာ လွမ္းၾကည့္ၿပီး “ပုတ္သင္ညိဳ နဲ႔ေတာ့တူတယ္၊ ပုတ္သင္ညိဳေတာ့ မဟုတ္ဘူး”လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။ ဦးစံထြားက “အဲဒါ ေတာက္တဲ့လို႔ေခၚ တယ္၊ မိုးေလ၀သ ေဗဒင္ ေဟာတတ္တယ္” ေျပာေတာ့ ကိုေငြတိုး စိတ္၀င္စားေနၿပီ။<br /><br />“ေတာက္တဲ့” လို႔ ေအာ္လိုက္ေတာ့ ဦးစံထြားက “မိုး လား” ေမးတယ္။ ေနာက္တစ္ခါ “ေတာက္တဲ့”ေအာ္ေတာ့“ေလလား”ေမးတယ္။ ေတာက္တဲ့ေအာ္လိုက္ မိုးလား၊ ေလလား ေမးလိုက္ နဲ႔ ေနာက္ဆံုးေတာ့ “ေလလား” မွာ ေအာ္သံ ရပ္သြားတယ္။ ဦးစံထြားက “ဒီေန႔<br /><br />မိုးမရြာဘူး ေလပဲတိုက္မယ္”ဆိုၿပီး ေတာက္တဲ့ေဗဒင္ ေဟာလိုက္တယ္။ ကိုေငြတိုး စိတ္ထဲ ကေတာ့မိုးေတြဒါေလာက္ေတာင္ညိဳမည္းေနတာမိုးမရြာဘူးဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလို႔ ေတြးတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္ပဲမိုးမရြာဘဲ ေလပဲ နည္းနည္းတိုက္ေတာ့ ကိုေငြတိုး အံ့ၾသသြားတယ္။<br /><br />ေနာက္ေန႔ ညေနပိုင္းလည္း ဒီလိုပဲ။ မိုးေတြ အံု႔လာျပန္ေရာ။ ေလလည္း တသုန္သုန္ တိုက္တယ္။ ဦးစံထြားက မိုးလား၊ ေလလား ေတာက္တဲ့ေဗဒင္ေမးၿပီး ဒီေန႔ မိုးရြာမယ္လို႔ တပ္အပ္ေသခ်ာ ေျပာခ်လိုက္တယ္။ အ၀တ္ေတြ လွန္းထားတာ ႐ုပ္ၾကလို႔ သူ႔သမီးေတြကို ခိုင္းတယ္။ တကယ္ပဲ အဲဒီညေနမွာ မိုး ေတြ သဲႀကီးမဲႀကီးရြာတယ္။<br /><br />ကိုေငြတိုးကေတာ့ ေတာက္တဲ့ ေဗဒင္ကို အရမ္း သေဘာက်သြားတယ္။ မိုးရြာမွာလား၊ မရြာဘူးလား ဆိုတဲ့ ကိစၥဟာ ကိုေငြတိုးတို႔လို စိုက္ပ်ဳိးေရး သမားေတြ အတြက္ အေရးႀကီးတယ္။ အဲဒီလို အေကာင္မ်ဳိး တစ္ေကာင္ေလာက္ ရွိလို႔ကေတာ့ ေရႊပဲ။ ကိုေငြတိုးက မ၀ံ့မရဲနဲ႔မိုးေလ၀သေကာင္သူ႔ကိုေရာင္းေပးပါေျပာတယ္။ ဦးစံထြားက ခပ္အင္အင္ရယ္။ သူတို႔အိမ္မွာ ဒီ တစ္ေကာင္ပဲရွိတာ စဥ္းစား ၿပီးမွေပးမယ္တဲ့။ ကိုေငြတိုးတို႔ ျပန္ရမယ့္ ရက္ကို ေရာက္လာၿပီ။ ဦးစံ ထြားက မိုးေလ၀သေကာင္ ေပါက္ကေလး မွ်ေပးမယ္ တဲ့။ ကိုေငြတိုးတစ္ေယာက္ေပ်ာ္လြန္းလို႔ ထမင္းေတာင္မစားႏိုင္ဘူး။ တစ္သက္လံုးသူလိုခ်င္တဲ့ ဆႏၵျပည့္၀ေတာ့မယ္ေပါ့။<br /><br /><br />ကိစၥေတြၿပီးလို႔ ရြာကို ျပန္ၾကေတာ့မယ္ ဆိုေတာ့ ဦးစံထြားက အိမ္ေျမႇာင္ တစ္ေကာင္ကို ေဟာလစ္ ပုလင္းခြံထဲထည့္၊ အပိတ္ မပိတ္ဘဲ ပု လင္း၀ကို ဇာပ၀ါပါးပါး ေလးတပ္၊ ေရာ္ဘာကြင္းနဲ႔ စည္းေပးလိုက္တယ္။ ဒါ ေဗဒင္ဆရာ ေပါက္စေလးပဲ၊ မၾကာခင္ အရြယ္ေရာက္ၿပီး ေတာက္တဲ့ ေအာ္လိမ့္မယ္၊ ဒီေကာင္ အရြယ္ေရာက္လာေအာင္ ပိုးေကာင္ ေလးေတြဖမ္းေကၽြးပါလို႔ဦးစံထြားကမွာပါတယ္။<br /><br /><br /><br />ကိုေငြတိုး ရြာျပန္ေရာက္ ေတာ့ သူ႔ေဗဒင္ဆရာေပါက္စ ေလးကို အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ နဲ႔ေပါ့။ ငရဲမေၾကာက္၊ ဘာ မေၾကာက္ ပိုးေကာင္ေလး ေတြဖမ္းေကၽြးရတာလည္း မေမာႏိုင္မပန္းႏိုင္။ ေရဒီယို ေတာင္ အရင္ေလာက္ စိတ္ ၀င္တစား နားမေထာင္ႏိုင္ ဘူး။<br />အိမ္ေျမႇာင္ေလးက ေတာ့ ပိုးေကာင္ေတြ တစ္ ေကာင္ၿပီးတစ္ေကာင္ စားေန ရေပမယ့္ ေတာက္တဲ့ျဖစ္ မလာေသးဘူး။ လူ႐ိုးႀကီး ကိုေငြတိုးကေတာ့ တစ္ေန႔ ျဖစ္လာႏိုးႏုိးနဲ႔ ထိုင္ေစာင့္ ၾကည့္ေနတာေပါ့။ အိမ္ေျမႇာင္ ေလးက “တစ္၊ တစ္၊ တစ္၊ တစ္” နဲ႔ အသံျပဳတဲ့အခါ ကိုေငြတိုးက “အသံေတာ့ စမ္းေနၿပီေဟ့”လို႔ သူ႔မိန္းမကို အားရ၀မ္းသာေျပာပါတယ္။<br /><br /><br />**ေက်ာ္ရင္ျမင့္**<br />(ေရႊအျမဳေတ မဂၢဇင္း၊ဇန္န၀ါရီလ ၂၀၁၁)<br /><br />by http://jacbaburma.blogspot.com/<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-1435875687500403559?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-81194336333017088062011-01-23T13:06:00.001-08:002011-01-23T13:08:46.941-08:00ေအာ္ရီျပည္နယ္မွ HIV- AIDS ေဝဒနာရွင္မ်ားအတြက္ ရံပံုေငြေစ်းေရာင္းပြဲ မွတ္တမ္းဓာတ္ပံုမ်ား<center><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://picasaweb.google.com/s/c/bin/slideshow.swf" width="450" height="292" flashvars="host=picasaweb.google.com&hl=en_US&feat=flashalbum&RGB=0x000000&feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.com%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2Fchocho.aung71%2Falbumid%2F5565487283869602433%3Falt%3Drss%26kind%3Dphoto%26hl%3Den_US" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer"></embed><center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-8119433633301708806?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-32100637948876176292011-01-22T21:27:00.000-08:002011-01-22T21:30:17.678-08:00ေအာ္ရီဂြန္မွ လူငယ္မ်ားသို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အမွာစကား..<center><iframe title="YouTube video player" class="youtube-player" type="text/html" width="480" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/VLlvC02vUoo" frameborder="0" allowFullScreen></iframe><center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-3210063794887617629?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-19243695233181755882010-11-05T22:23:00.001-07:002010-11-05T22:29:18.817-07:00မဟာဝီရ...<center><object width="480" height="295"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/R13QzEDpA_M?fs=1&hl=en_US&color1=0x234900&color2=0x4e9e00"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/R13QzEDpA_M?fs=1&hl=en_US&color1=0x234900&color2=0x4e9e00" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="295"></embed></object><center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-1924369523318175588?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-74083541865121397472010-10-25T19:17:00.000-07:002010-10-25T19:25:23.913-07:00စာေပထဲက လူငယ္သမိုင္း အဆက္မ်ား<a href="http://www.youtube.com/watch?v=kescQp5hLZY&feature=related/">စာေပထဲက လူငယ္သမိုင္း ၁</a><br /><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=Puwh-dDEjPM&feature=related/">စာေပထဲက လူငယ္သမိုင္း ၃</a><br /><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=JGdBhvn1vbo&feature=related/">စာေပထဲက လူငယ္သမိုင္း ၄</a><br /><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=95s5F0j6880&feature=related/">စာေပထဲက လူငယ္သမိုင္း ၅</a><br /><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=5DE7WPLII8g&feature=related/">စာေပထဲက လူငယ္သမိုင္း ၆</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-7408354186512139747?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-12430103313914634032010-10-25T18:51:00.000-07:002010-10-25T18:52:57.895-07:00စာေပထဲက လူငယ္သမိုင္း ၂<object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/WmdIon_1w5c?fs=1&hl=en_US&color1=0x234900&color2=0x4e9e00"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/WmdIon_1w5c?fs=1&hl=en_US&color1=0x234900&color2=0x4e9e00" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-1243010331391463403?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-10274605557688489042010-10-24T16:25:00.000-07:002010-10-24T16:26:06.440-07:00ျမန္မာ သခၤန္းစာ - ၂<object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/U_FntCipydI?fs=1&hl=en_US&color1=0x234900&color2=0x4e9e00"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/U_FntCipydI?fs=1&hl=en_US&color1=0x234900&color2=0x4e9e00" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><span id="fullpost"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-1027460555768848904?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-27997758371536535442010-10-09T22:43:00.000-07:002010-10-09T22:45:22.946-07:00ျမန္မာစာသင္ရေအာင္...<center><iframe title="YouTube video player" class="youtube-player" type="text/html" src="http://www.youtube.com/embed/X5NbFrhmL6w" width="480" frameborder="0" height="390"></iframe><center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-2799775837153653544?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-29295533617865082562010-05-27T20:24:00.000-07:002011-01-05T20:01:27.160-08:00သမီးတို႔ ေက်ာင္းပိတ္ေတာ့မယ္....သမီးငယ္ေလး ဟန္နီတို႔ အတန္းက ၃ တန္းကေလးငယ္ေတြရဲ႕ ေက်ာင္းပိတ္ကာနီး ႏႈတ္ဆက္တဲ့အေနနဲ႔ ညအိပ္ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္တဲ့ သ႐ုပ္ေဖာ္ ေဖ်ာ္ေျဖတင္ဆက္မႈေလးပါ... မီးေတြမွိတ္ၿပီး ညအေမွာင္လို သ႐ုပ္ေဖာ္တဲ့အပိုင္းေတြကေတာ့ သိပ္မျမင္ရလို႔ မတင္လိုက္ေတာ့ဘူး....အပ်င္းေျပၾကည့္ရေအာင္ေလ...
<br />
<br /><center><object width="480" height="390"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/VPZw3oJRrZ0&hl=en_US&fs=1&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/VPZw3oJRrZ0&hl=en_US&fs=1&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="390"></embed></object><center>
<br />
<br /><center><object width="480" height="390"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/sGllpXJ92EY&hl=en_US&fs=1&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/sGllpXJ92EY&hl=en_US&fs=1&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="390"></embed></object><center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-2929553361786508256?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-66232740238461852702010-05-24T19:28:00.000-07:002010-05-24T20:19:18.395-07:00က်န္ရွိေနတဲ့သက္တမ္းကို ဘယ္လိုေနမလဲ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_TilVLTlgDXo/S_s8AAiXvAI/AAAAAAAABf8/P-Vgoyj5UD4/s1600/Yawainwe+244.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_TilVLTlgDXo/S_s8AAiXvAI/AAAAAAAABf8/P-Vgoyj5UD4/s400/Yawainwe+244.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5475035742840798210" border="0" /></a><br />လူတိုင္းလူတိုင္း ကိုယ့္အမ်ဳိးဆို သိတ္ခ်စ္ၾက သိတ္သိတတ္ၾကပါတယ္။ အဲ့ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားတဲ့၊ လိမၼာေရးျခားရွိတဲ့သူဆို ပိုေတာင္ခ်စ္ခင္ၾက၊ ဂုဏ္ယူၾကရေသးတယ္...။ ျမတ္စြာဘုရားကေတာ့ သတၱဝါေတြဟာ သံသရာမွာ ေဆြမ်ဳိးမေတာ္ဖူးတဲ့သူ မရွိဘူးလို႔ ေဟာခဲ့ပါတယ္..။ အခုလည္း ကိုယ့္အမ်ဳိး ဦးဇင္းေလးက ေဟာခဲ့တဲ့တရားေတြကို ကိုယ့္အမ်ဳိးေတြျဖစ္တဲ့ စာလာဖတ္သူေတြကို ျပန္မွ်ေဝလိုက္ပါတယ္..။ ဆရာေတာ္နဲ႔ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး စကားမေျပာဖူးေပမဲ့ တရားနာယူရင္း တကယ့္အမ်ဳိးေတြလို စိတ္ထဲမွာ ရင္းႏွီးေနခဲ့တာပါ... ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ဝန္ခံရရင္ ဆရာေတာ္ရေဝႏြယ္ဆိုတာ ၾကားဖူးေနေပမဲ့ ကိုယ္တိုင္ဆံုေတြ႔တရားနာၿပီးမွ ဆရာေတာ္ရဲ႕ ေအးခ်မ္းမႈေတြကို ခံစားရၿပီး ဆရာေတာ့္စာေတြ ဖတ္ၾကည့္မိတာပါ.. ေနာက္မက်ေသးပါဘူးေနာ္... ဒီစာဖတ္ၿပီး အမ်ဳိးေတြအားလံုး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး ေအးခ်မ္းၿပီး ဝဋ္ဒုကၡအေပါင္းမွ လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ၾကပါေစ....<br /><span id="fullpost"><br /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">တစ္ခါတုန္းက ဂ်ပန္ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးဟာ နန္းေဆာင္ထဲကို ၀င္လာခဲ့ပါတယ္။ သူ၀င္လာခ်ိန္မွာ အေစာင့္ေတြက မတားဆီးလိုက္နိဳင္ပါဘူး။ ဒီေတာ့ ဘုရင္ႀကီးဆီကို တန္းေရာက္သြားပါတယ္။ ဘုရင္ႀကီးကလည္း ဂ်ပန္ဘုန္းႀကီးကို ေတြ ့လိုက္ရေတာ့ ခ်က္ခ်င္းပဲ ေမးလိုက္ပါတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">“အရွင္ဘုရား... ဘာမ်ားအလိုရွိပါသလဲ ဘုရား”</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />“ငါအိပ္ဖို ့အခန္းေကာင္းေကာင္းတစ္ခု အလိုရွိတယ္”</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />“အို...အရွင္ဘုရား ေနရာမွားလာၿပီ။ ဒါ တည္းခိုခန္းမဟုတ္ဘူး။ နန္းေတာ္ဘုရား။”</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />“ေနပါအံုး။ ေမးပါအံုးမယ္။ မင္းေျပာတဲ့ ဒီနန္းေတာ္မွာ မင္း အရင္ ဘယ္သူေနသြားသလဲ”</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">“တပည့္ေတာ္အရင္ တပည့္ေတာ္ အေဖ ေနသြားပါတယ္။ အခု တပည့္ေတာ္ အေဖ မရွိေတာ့ပါဘူး။”</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">“မင္းအေဖ အရင္ေကာ ဘယ္သူေနသြားသလဲ”</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />“တပည့္ေတာ္ အဘိုး ေနသြားပါတယ္။ အခုေတာ့ မရွိေတာ့ပါဘူး ဘုရား”</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">“မင္းအဘိုးအရင္ေကာ”</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">“တပည့္ေတာ္ အေဘး ေနသြားပါတယ္ ဘုရား”</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);">“ဒါမ်ားကြာ.... နန္းေတာ္တဲ့၊ မင္းအေဖလည္း ေနျပီး ထြက္သြားရၿပီ၊ မင္းအဘိုးလည္း ေနၿပီး ထြက္သြားရၿပီ၊ မင္းအေဘးလည္း ေနၿပီး ထြက္သြားရၿပီ၊ မင္းလည္း ေနၿပီး ထြက္သြားရအံုးမယ္၊ ဒါတည္းခိုခန္းမဟုတ္လို ့ ဘာလဲကြာ”</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />ဂ်ပန္ဘုန္းႀကီးရဲ ့စကားကို ၾကားလိုက္ရေတာ့ ဘုရင္ႀကီးလည္း တစ္ခါမွ မစဥ္းစားဖူးတဲ့<br />“ေၾသာ္... ငါဟာတည္းခိုခန္းမွာ ေနေနပါလား” ဆိုတဲ့ အသိဉာဏ္သစ္တစ္ခု လင္းကနဲ ၀င္သြားပါေတာ့သတဲ့။</span> <span style="color: rgb(153, 51, 153);"><br />(ဂ်ပန္ ဇင္ပံု၀တၳဳ)</span><br /><br />ဘုရင္ႀကီးက ဂ်ပန္ဘုန္းႀကီးကို အခန္းေပး မေပးေတာ့ စာထဲမွာ ဆက္ျပမထားပါဘူး။<br />ပံုျပင္ေလးကေတာ့ ဒါပါပဲ။<br />တကယ္ေတာ့ ဂ်ပန္ဘုန္းႀကီးေျပာသလို အားလံုး အားလံုးဟာ တည္းခိုခန္းမွာ ေခတၱခဏ ၀င္တည္းေနၾကရတာပါ။ အခ်ိန္တန္ရင္ သတ္မွတ္ရက္ေစ့ရင္ အိမ္ျပန္ၾကရမွာပါ။<br />ဒီေတာ့ တည္းခိုခန္းမွာ ဘယ္ေလာက္အထိ ေနခြင့္ရအံုးမလဲ...?<br /><br />လူ ့ဘ၀သက္တမ္းကို ေယဘုယ် ၇၅ႏွစ္ပဲ ထားလိုက္ပါေတာ့။ အသက္ ၄၀ ရွိတဲ့ လူတစ္ေယာက္ဟာ တည္းခိုခန္းမွာ ၃၅ ႏွစ္ပဲ ေနခြင့္ရေတာ့မွာပါ။ အသက္ ၅၀ ရွိတဲ့ လူတစ္ေယာက္ဟာ တည္းခိုခန္းမွာ ၂၅ႏွစ္ပဲ ေနခြင့္ရေတာ့မွာပါ။ အသက္၆၀ ရွိတဲ့သူတစ္ေယာက္ဟာ တည္းခိုခန္းမွာ ၁၅ႏွစ္ပဲ ေနခြင့္ရေတာ့မွာပါ။<br /><br />လက္က်န္အခ်ိန္ကနည္းေနပါၿပီ။ က်န္ေနတဲ့အခ်ိန္က ကိုယ့္အတြက္ သိပ္တန္ဖိုးရွိေနပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဒီအခ်ိန္ဟာ သူတစ္ပါး ေကာင္းတာ မေကာင္းတာကို ေ၀ဖန္ေနရမယ့္အခ်ိန္၊ အရြယ္ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ကိုယ္ေကာင္းေအာင္ပဲ ေနရမယ့္ အခ်ိန္၊ အရြယ္ျဖစ္ေနပါၿပီ။</span><br /><br />ဆိုလိုတာက သူတစ္ပါး ေကာင္းတာ မေကာင္းတာထက္ ကိုယ္ေကာင္းေအာင္ေနဖို ့က အဓိကပါ။<br /><br />ဒီေတာ့ က်န္ရွိေနတဲ့ သက္တမ္းကို ဘယ္လိုေနမလဲ....?<br />ဒီေမးခြန္းကို ေန ့တိုင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေမးရမွာပါ။<br />ဒါဆို လူတစ္ေယာက္ရဲ ့ တန္ဖိုးကို ဘာနဲ ့ဆံုးျဖတ္မလဲ။ ရာထူးဌာနႏၱရ၊ ေငြေၾကးဥစၥာ၊ ပညာ၊ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားမႈ၊ အၿခံအရံေတြနဲ ့တိုင္းတာမလား။<br /><br />ဒါေတြနဲ ့တိုင္းတာလို ့မရပါဘူး။ လူတစ္ေယာက္ရဲ ့တန္ဖိုးကို သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာဆိုတဲ့ သိကၡာသံုးပါးနဲ ့ပဲ တိုင္းတာရမွာပါ။ လူတစ္ေယာက္ဟာ သိကၡာသံုးပါးနဲ ့ ျပည့္စံုေနရင္ တန္ဖိုးရွိေနတာပါပဲ။<br /><br />ရာထူးဌာနႏၱရ၊ ေငြေၾကးဥစၥာ၊ ပညာ၊ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားမႈ၊ အၿခံအရံေတြေတာ့ရွိပါရဲ ့။ ဒါေပမယ့္ သိကၡာသံုးပါး မရွိဘူးဆိုရင္ တန္ဖိုးရွိတယ္လို ့ မဆိုနိုင္ပါဘူး။ ရာထူးဌာနႏၱရ စသည္ေတြလည္း ရွိမယ္၊ သိကၡာသံုးပါးလည္း ရွိမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အတိုင္းထက္အလြန္ပါပဲ။<br /><br />ဒါကိုေထာက္ၿပီး ကိုယ့္မွာ ရာထူးဌာနႏၱရ၊ ေငြေၾကးဥစၥာ၊ ပညာ၊ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားမႈ၊ အျခံအရံေတြ မရွိေပမယ့္ ဘာမွ အားငယ္စရာ မလိုပါဘူူး။ ကိုယ့္ရင္ထဲမွာ သိကၡာသံုးပါး တည္ေနရင္ ကိုယ္ဟာ တန္ဖိုးရွိေနတာပါ။<br /><br />ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သိကၡာသံုးပါးတည္ေအာင္ လုပ္လိုက္ရံုပါဘဲ။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မနက္အိပ္ရာထ ကိုယ္လက္သန္ ့စင္ၿပီးတာနဲ ့ ဘုရားခန္းထဲသြားလိုက္ပါ။ ၿပီးေတာ့ ငါးပါးသီလယူလိုက္ပါ။ ဒါဆို သီလသိကၡာတည္သြားပါၿပီ။ ေနာက္ ဂုဏ္ေတာ္ကို ငါးမိနစ္၊ ေမတၱာကို ငါးမိနစ္ ပြားလိုက္ပါ။ ဒါဆို သမာဓိသိကၡာတည္သြားပါၿပီ။ ေနာက္ဆက္ၿပီး ၀ိပႆနာကို ငါးမိနစ္ပြားလိုက္ပါ။ ဒါဆိုရင္ ပညာသိကၡာတည္သြားပါၿပီ။</span><br /><br />သိကၡာသံုးပါး ကိုယ့္ရင္ထဲကို ေရာက္သြားတာနဲ ့ ကိုယ္ဟာ တန္ဖိုးရွိတဲ့သူ ျဖစ္သြားပါၿပီ။ ခက္လား။ မခက္ပါဘူး။ ဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္ပဲ အခ်ိန္ေပးရပါတယ္။<br /><br />ၿပီးေတာ့ “<span style="color: rgb(0, 153, 0);">ငါ့ရင္ထဲမွာ သိကၡာသံုးပါးတည္ေနရင္ ငါဟာတန္ဖိုးရွိေနတာပဲ</span>” လို ့ အသံထြက္ၿပီး သံုးႀကိမ္ေလာက္ ရြတ္လိုက္ပါ။<br /><br />ေန ့ခင္းက်ရင္ တစ္ႀကိမ္ရြတ္လိုက္ပါ။ ညပိုုင္းေရာက္ရင္ တစ္ႀကိမ္ရြတ္လိုက္ပါ။ အသံနဲ ့ပါ ပူးတြဲျပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားေပးလိုက္တာပါ။<br /><br />ကိုယ့္ရင္ထဲ သိကၡာသံုးပါး ေရာက္လာတာနဲ ့ စိတ္ပါ၀ါစြမ္းအားေတြလည္း အလိုလိုေရာက္လာတာပါ။ တရားသံနဲ ့ေျပာရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ၾကည္ညိဳလာတာပါ။<br /><br />ဘယ္သူပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ၾကည္ညိဳသြားၿပီဆိုရင္ ေနရထိုင္ရတာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ျဖစ္သြားေတာ့တာပါ။ သူတစ္ပါးၾကည္ညိဳတာ မၾကည္ညိဳတာထက္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ၾကည္ညိဳဖို႔ က အဓိကပါ။<br /><br />အသံထြက္ၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားေပးတာကို ေလွ်ာ့မတြက္ပါနဲ ့။ အသံထဲမွာ စြမ္းအားေတြရွိေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ေန ့ကို သံုးခါေလာက္ အသံထြက္ၿပီး ရြတ္ဆိုပါ။ အသံကလည္း ကိုယ့္ရဲ ့စိတ္ဓါတ္တက္ႂကြမႈကို ကူညီပါလိမ့္မယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">တစ္ခါတေလ အဆင္မေျပမႈေတြ ႀကံဳတဲ့အခါပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေလာကဓံဆိုးေတြ ေတြ႔ ႀကံဳတဲ့အခါပဲျဖစ္ျဖစ္ အားငယ္စိတ္၀င္လာရင္ ကိုုယ့္ရင္ထဲကို သိကၡာသံုးပါး တည္ေအာင္ လုပ္လိုက္ပါ။ တည္လိုက္တာနဲ ့ ကိုယ္ဟာ တန္ဘိုးရွိတဲ့သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္သြားပါၿပီ။ ဒါဆို ဘာမွ အားငယ္စရာ မလိုေတာ့ပါ။</span><br /><br />တစ္စံုတစ္ေယာက္က ကိုယ့္ကို မခ်စ္ဘူး၊ ဘာျဖစ္လဲ၊ ကိုယ့္မွာ သိကၡာသံုးပါးရွိတယ္။ တစ္စံုတစ္ေယာက္က ကိုုယ့္ကို မုန္းေနတယ္၊ ဘာျဖစ္လဲ။ သူ ့ဟာသူ ႀကိဳက္သေလာက္မုန္း၊ ကိုယ့္မွာ သိကၡာသံုးပါးရွိတယ္။ ကိုယ့္မွာ အၿခံအရံ အသိုင္းအ၀ိုင္းမရွိဘူး၊ ဘာျဖစ္လဲ။ ကိုယ့္မွာ သိကၡာသံုးပါးရွိတယ္။ ကိုယ္က မေအာင္ျမင္ဘူး။ ဘာျဖစ္လဲ။ ကိုယ့္မွာ သိကၡာသံုးပါးရွိတယ္။ ကိုယ့္မွာ ကားမရွိဘူး။ ဘာျဖစ္လဲ။ ကိုယ့္မွာ သိကၡာသံုးပါးရွိတယ္။ ကိုယ့္မွာ မက်န္းမာဘူး။ ဘာျဖစ္လဲ။ ကိုယ့္မွာ သိကၡာသံုးပါးရွိတယ္။ ကိုယ့္မွာ ေငြေၾကး မခ်မ္းသာဘူး။ ဘာျဖစ္လဲ။ ကိုယ့္မွာ သိကၡာသံုးပါးရွိတယ္။ လူတစ္ေယာက္ရဲ ့တန္ဖိုးကို အၿခံအရံအသိုင္းအ၀ိုုင္းေတြနဲ ့ ဆံုးျဖတ္တာမွ မဟုုတ္တာ။ သိကၡာသံုးပါးနဲ ့ပဲ ဆံုးျဖတ္တာပဲ။<br /><br />အလုပ္သြားတဲ့အခါ ကားေပၚမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အလုပ္ထဲမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဂုဏ္ေတာ္ေလးကို ပြားေနမယ္။ အလုပ္နားေနတဲ့အခ်ိန္ေလးေတြမွာာလည္း ဂုဏ္ေတာ္ေလးကို ပြားေနမယ္။ ေနာက္ဆံုးအိမ္သာတက္ရင္လည္း ဟိုဟိုဒီဒီေတြ ေတြးမေနဘဲ ဂုဏ္ေတာ္ေလးပြားတက္မယ္ဆိုရင္ ပိုုက္ဆံမကုန္ဘဲ သမာဓိသိကၡာေတြျဖစ္ေနတာပါ။။ တစ္ေယာက္တည္း လုပ္ရတဲ့အလုပ္ေတြမွာလည္း တတ္နိဳင္သမွ် သတိေလးကပ္ၿပီး လုပ္ေနမယ္ဆိုရင္လည္း ပညာသိကၡာေတြတည္ေနတာပါ။<br /><br />“<span style="color: rgb(0, 153, 0);">ငါ့ရင္ထဲမွာ သိကၡာသံုးပါးတည္ေနရင္ ငါဟာတန္ဖိုးရွိေနတာပါပဲ</span>” ဆိုတဲ့ အေတြးေလးကိုေတာ့ ရင္ထဲမွာ ေသခ်ာ ထည့္ထားရမွာပါ။ တတ္နိဳင္ရင္ ကိုယ့္အိပ္ခန္းထဲမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ကိုယ့္ရဲ႕ အလုပ္စားပြဲေပၚမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကိုယ္အျမဲ ျမင္ေနရတဲ့ ေနရာမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ “ငါ့ရင္ထဲမွာ သိကၡာသံုးပါးတည္ေနရင္ ငါဟာ တန္ဖိုးရွိေနတာပါပဲ” ဆိုတဲ့စာတမ္းေလးကို ကပ္ထားရမွာပါ။ ဒါဆို စာတမ္းကို ျမင္တိုင္း ျမင္တိုင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဘယ္လိုျဖတ္သန္းရမယ္ဆိုတာ သတိေပးၿပီးသား ျဖစ္ေနေတာ့တာပါ။<br /><br />က်န္ရွိေနတဲ့ သက္တမ္းေလးကို သိကၡာသံုးပါးနဲ ့ေနသြားရံုပါပဲ။<br /><br />ဒီေနရာမွာ ေတြးစရာ သံေ၀ဂျဖစ္ဖြယ္ ဥဒယဘဒၵဇာတ္ကေလးကို အက်ဥ္းခ်ဳပ္ေျပာျပပါအံုးမယ္။<br /><br />တစ္ခုေသာ ညတစ္ညမွာ ဥဒယဘဒၵမင္းသမီးဟာ ျပႆဒ္ထက္ တိုက္ခန္းမွာ ေနေနပါတယ္။<br /><br />အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ လုလင္ပ်ိဳတစ္ေယာက္ဟာ ေရႊခြက္နဲ ့ ေရႊအျပည့္ထည့္ၿပီး ေရာက္လာပါတယ္။ ေနာက္လုလင္က မင္းသမီးကို လူပ်ိဳစကား စေျပာပါတယ္။<br /><br />“မင္းသမီး... တစ္ညေလာက္ သင့္တိုက္ခန္းမွာ အတူတကြ ေနပါရေစ”<br /><br />မင္းသမီးလည္း အေတာ္ထိတ္လန္ ့သြားပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို ့လဲဆိုေတာ့ ေအာက္မွာ အေစာင့္ေတြအမ်ားႀကီး ခ်ထားလို ့ပါ။ ဒါေၾကာင့္ မင္းသမီးက “ဘယ္လိုလုပ္ တက္လာတာလဲ” ျပန္ေမးပါတယ္။<br /><br />လုလင္ကလည္း “ငါဟာ နတ္သားတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္။ ငါ့အတြက္ မခက္ပါဘူး။ သင္က ငါ့ကိုခ်စ္တယ္ဆိုရင္ ပါလာတဲ့ ေရႊခြက္နဲ ့ ေရႊအျပည့္ ေပးပါ့မယ္” လို ့ ျပန္ေျပာပါတယ္။<br /><br />ဒီေတာ့ မင္းသမီးက “သင့္ဟာသင္ နတ္သားမကလို ့ ဘာပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန ကြယ္လြန္သြားတဲ့ ကၽြန္မခင္ပြန္းေဟာင္း မင္းသားမွတစ္ပါး ဘယ္သူ ့ကိုမွ မျမတ္နိဳးဘူး။ သင္ျပန္ပါေတာ့” လို ့ ႏွင္လႊတ္လိုက္ပါတယ္။<br /><br />ဒုတိယညက်ေတာ့ လုလင္ပ်ိဳနတ္သားက ေငြခြက္နဲ ့ ေရႊအျပည့္ထည့္ျပီး ေရာက္လာျပန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မင္းသမီးက ခ်က္ခ်င္းပဲ ျပန္လႊတ္ပါတယ္။<br /><br />တတိယညက်ေတာ့လည္း လုလင္ပ်ိဳနတ္သားက ေၾကးခြက္နဲ ့ေရႊအျပည့္ထည့္ျပီး ခ်စ္ေရးဆိုလာျပန္ပါတယ္။<br /><br />ဒီမွာတင္ မင္းသမီးက စဥ္းစားပါၿပီ။ ပထမရက္မွာ ေရႊခြက္နဲ ့။ ဒုတိယရက္မွာ ေငြခြက္နဲ ့။ တတိယရက္မွာ ေၾကးခြက္နဲ ့ဆိုေတာ့ သူ ့အတြက္ အထူးအဆန္းျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မင္းသမီးက လုလင္ကို ေမးၾကည့္ပါတယ္။<br /><br />“အသင္ ေယာက်္ား...ေယာက်္ားဟာ မိန္းမကို ခ်စ္ေရးဆိုရင္ ဥစၥာပစၥည္းကို တိုးတိုးပဲ ေပးရတယ္။ သင္က ဘာျဖစ္လို ့ တစ္ေန ့ထက္တစ္ေန ့ ေလွ်ာ့ေလွ်ာ့ေပးရတာလဲ” လို ့ ေမးပါတယ္။<br /><br />ဒီေတာ့ လုလင္ပ်ိဳကလည္း ျပန္ေျဖပါတယ္။ “မင္းသမီးရယ္၊ သင့္ရဲ ့အသက္နဲ ့ ရုုပ္ရည္အဆင္းက တစ္ေန ့ထက္တစ္ေန ့ တိုးတိုးပ်ိဳပ်ိဳလာတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဥစၥာပစၥည္းကို တိုးတိုးေပးမွာေပါ့။ သင္မင္းသမီးရဲ ့အသက္နဲ ့ ရုပ္ရည္အဆင္းက တစ္ေန႔ ထက္တစ္ေန႔ ေလ်ာ့ေလ်ာ့အိုအိုလာတာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ငါက ပစၥည္းကို ေလွ်ာ့ေလွ်ာ့ေပးတာပါ။ မင္းသမီးရယ္ တစ္ရက္ တစ္ည ကုန္လြန္တာကို ထားလိုက္ပါဦး။ အခု သင့္ကို ငါၾကည့္ေနဆဲမွာပဲ သင့္ရဲ႕ ရုပ္ရည္ အဆင္းေတြက တျဖဳတ္ျဖဳတ္နဲ ့ အို အို လာေနျပီေလ။ တျဖည္းျဖည္း တစ္ေန႔ ထက္ တစ္ေန ့ ပ်ိဳပ်ိဳလာတာမွ မဟုတ္တာ” လို ့ ရွင္းျပလိုက္ပါတယ္။<br /><br />ေနာက္ လုလင္နတ္သားက မင္းသမီးကိုု နတ္ျပည္ေရာက္ေၾကာင္း ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြကို ဆက္ၿပီး ေဟာျပေပးပါတယ္။<br /><br />တကယ္ေတာ့ လုလင္ပ်ိဳက အတိတ္လူ ့ဘ၀က မင္းသမီးရဲ ့ခင္ပြန္းေဟာင္းပါ။ လူ ့ျပည္မွွာ က်န္ခဲ့တဲ့ ဇနီးေဟာင္းကို လာၿပီး သတိေပးတရားေဟာတာပါ။<br /><br />လူတစ္ေယာက္ဟာ တစ္ရက္ကုုန္သြားတာနဲ ့ ေသဖို ့တစ္ရက္ နီးနီးသြားတာပါ။ ေသဖို႔ တစ္ရက္ နီးသြားတာနဲ ့ ကုသိုလ္ျပဳဖို ့ အခြင့္အေရးေတြ တစ္ရက္ေလွ်ာ့သြားတာပါ။ ၿပီးေတာ့ တစ္ရက္ကုန္္သြားတာနဲ ့ အို အိုသြားတာပါ။ တိုး တိုးၿပီး ပ်ိဳပ်ိဳ မလာပါဘူး။<br /><br />ဒီတရားသေဘာကို အေျခခံၿပီး ဆရာေတာ္ဘုရားေတြက “<span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;">တစ္ရက္ကုန္ျပန္၊ ငါ့ရုပ္နာမ္၊ ေသရန္ တစ္ရက္နီးလာၿပီ</span>” လို ့ သတိေပးထားပါတယ္။<br /><br />မနက္အိပ္ရာကနိဳးတာနဲ ့မထေသးဘဲ “တစ္ရက္ကုန္ျပန္၊ ငါ့ရုပ္နာမ္၊ ေသရန္ တစ္ရက္ နီးလာၿပီ” လို ့ ႏွစ္ေခါက္ေလာက္ဆင္ျခင္လိုက္ရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း သတိေပးၿပီးသား ျဖစ္သြားပါတယ္။ ဒါဆိုရင္ တစ္ေန ့တာျဖတ္သန္းတဲ့အခါ အကုသိုလ္ျပဳခ်င္စိတ္ ရွိေတာ့မွာ မဟုတ္သလို ကုသိုလ္ျပဳဖို ့ကိုလည္း ေသခ်ာအားထုတ္ေတာ့မွာပါ။<br /><br />တစ္ရက္ကုုန္သြားတာနဲ ့ ေသဖို ့တစ္ရက္နီးလာၿပီဆိုတာေလးကို သံေ၀ဂျဖစ္ေအာင္ ေသခ်ာဆင္ျခင္ရမွာပါ။<br /><br />ငယ္ရြယ္နုပ်ိဳတဲ့ သူေတြအတြက္ေတာ့ ကုသိုလ္ပါရမီျဖည့္ဖို ့ အခြင့္အေရး ရက္ေတြက ပိုၿပီး ရွိေနပါေသးတယ္။<br /><br />ဘယ္အသက္အရြယ္ပဲ ေရာက္ေနေရာက္ေန “က်န္ရွိေနတဲ့ သက္တမ္းကို ဘယ္လိုေနမလဲ” ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကို ေသခ်ာေမးျပီး က်န္ရွိေနတဲ့ သက္တမ္းအတြက္ “ဘ၀ပံုစံ” ကို ေသခ်ာခ်ရမွာပါ။ ကိုယ္ခ်ထားတဲ့ “ဘ၀ပံုစံ” အတိုင္း ေနသြားဖို ့ပါ။<br /><br />ဘာပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန၊ ဘာမွ အားငယ္စရာ မလိုပါဘူး။ ကိုယ့္ရင္ထဲမွာ သိကၡာသံုးပါး တည္ေနရင္ ကိုယ္ဟာ တန္ဖိုးရွိေနတာပါပဲ။<br />အလင္းတန္းဂ်ာနယ္<br />၃၁.၈.၂၀၀၉<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">စာႂကြင္း။ ။ ဒီဓမၼစာစုေလးဟာ စာေရးသူ ၄.၆.၂၀၀၉ ေန ့က မံုရြာေဗာဓိတစ္ေထာင္မွာ ၀န္ခ်ီစက္ျပဳတ္က်လို႔ ေျခေထာက္က်ိဳးၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို အႀကိမ္ႀကိမ္ျပန္ေဟာထားတဲ့ တရားေလးကိုေဆာင္းပါးအျဖစ္ျပန္ေရးလိုက္တာပါ။</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">စာေရးသူ ေျခေထာက္က်ိဳးျပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ စိတ္ႏွစ္စိတ္ျဖစ္လာပါတယ္။ တစ္စိတ္က ေၾကာက္လန္႔ သြားတဲ့စိတ္ပါ။ တစ္စိတ္က သံေ၀ဂ စိတ္ပါ။ သံေ၀ဂစိတ္ျဖစ္တာ ေကာင္းေပမယ့္ ေၾကာက္လန္႔့စိတ္က်ေတာ့ လူကို ေတာ္ေတာ္ဒုကၡေပးပါတယ္။ ခရီးေ၀းသြားရမွာေတာင္ ေၾကာက္သြားပါတယ္။ ဘ၀မွာျဖစ္ခ်င္တာေတြ အကုန္နီးပါးျဖစ္၊ လိုခ်င္တာေတြ အကုန္နီးပါးရဆိုေတာ့ “ေၾသာ္...ငါအတိတ္ကုသိုလ္ ပါရမီေတြ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းခဲ့ပါလား၊ ဒီဘ၀ျပဳေနတဲ့ကုသုိလ္ေတြကလည္း အက်ိဳးေပးေနပံုရတယ္။ ဆက္လည္း ျပဳေနအံုးမွာဆိုေတာ့ ေနာင္လည္း ဒီထက္မကတဲ့ ေကာင္းက်ိဳးေတြက လာေနအံုးမွာပဲ” ဆိုတဲ့ အေတြးက အစဥ္သျဖင့္ရွိေနလို႔ပါ။ ဒီမွာတင္ အျဖစ္ဆိုးႀကီးနဲ႔ ့ ၾကံဳလိုက္ရေတာ့ ေၾကာက္လန္ ့စိတ္၀င္သြားပါတယ္။ က်ိဳးၿပီးေနာက္ပိုင္း ဒကာ ဒကာမေတြက ယခင္ကထက္ ပိုဂရုစိုက္ေပးပါတယ္။ န၀ကမၼဆိုလည္း ကပၸိယမွတစ္ဆင့္ ပိုပိုလွ်ံလွ်ံလွဴေပးတာပါ။ ဘယ္ေဆးရံုသြားခ်င္လဲ၊ ဘယ္ေလာက္ပဲကုန္ကုန္ဆိုၿပီး ကုန္က်စရိတ္ အကုန္လွဴမယ္လို႔့ ဆိုလာတဲ့ ဒကာ ဒကာမေတြလည္း အမ်ားႀကီးရယ္ပါ။ ရန္ကုန္- မႏၱေလး ဆရာ၀န္ေတြကလည္း သိပ္ဂရုစိုက္ၾကတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ေၾကာက္လန္႔ စိတ္ကေတာ့ ေပ်ာက္မသြားခဲ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အထက္ပါ ဓမၼစာစုေလးကို ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေန႔ ေရာ ညပါ အႀကိမ္ႀကိမ္ ျပန္ေဟာခဲ့ရတာပါ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေဟာရတာလည္း မရိုးနိဳင္၊ နာရတာလည္း မရိုးနိဳင္ခဲ့ပါဘူး။ အႀကိမ္ႀကိမ္ေဟာခဲ့မွ စိတ္သက္သာရာ ရခဲ့တာပါ။ အခုလည္း ေဟာေနဆဲပါ။</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">စာေရးသူနဲ ့စာဖတ္သူဆိုတာ မသိၾကေပမယ့္ စိတ္ခ်င္းရင္းႏွီးၾကတာ မ်ားပါတယ္။ ကိုုယ္က ရဟန္းဆိုေတာ့ ၾကည္ညိဳစိတ္နဲ႔့ ပိုၿပီးေတာင္ ရင္ႏွီးစိတ္ ျဖစ္ၾကအံုးမွာပါ။</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">စိတ္ခ်င္းရင္းႏွီးရင္ ကိုယ္ေရးလိုက္တဲ့စာဟာ စာဖတ္သူအတြက္ လက္ခံက်င့္ႀကံအားထုတ္ဖို ့ ပိုျဖစ္သြားေတာ့မွာပါ။ ဒီဓမၼစာစုေလးဟာ စာဖတ္သူအတြက္ က်င့္ခ်င္စရာ အက်င့္စရဏေလးတစ္ခု ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္လို႔လည္း ယံုၾကည္ပါတယ္။</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">တကယ္လို႔့ စာဖတ္သူက ရင္းႏွီးစိတ္ကို အေျခခံၿပီး လက္ေတြ ့က်င္ျ့ဖစ္သြားတယ္ ဆိုရင္ေတာ့ စာေရးသူအတြက္ ေရးရက်ိဳး နပ္သြားပါၿပီ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ရေဝႏြယ္(အင္းမ)</span><br /><a href="http://www.vimuttisukha.com/">ဝိမုတၱိသုခ</a>မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါတယ္....<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-6623274023846185270?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-42797665228525267562010-05-20T17:27:00.000-07:002010-05-20T17:34:00.594-07:00အရွိကို အသိႏွင့္ၫွိျခင္း...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_TilVLTlgDXo/S_XTyMnxmoI/AAAAAAAABfQ/yr72O-xvOD0/s1600/P5160041.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_TilVLTlgDXo/S_XTyMnxmoI/AAAAAAAABfQ/yr72O-xvOD0/s400/P5160041.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5473513781473680002" border="0" /></a><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဆရာေတာ္ အရွင္ေနမိႏၵာဘိဝံသႏွင့္ ဆရာေတာ္ အရွင္ရာဇိႏၵ</span><a href="http://yawainwe.net/">ရေဝႏြယ္(အင္းမ)</a><br /><br />ဒီေန႔ေတာ့ ဒုတိယေန႔မွာနာခဲ့ရတဲ့ တရားအေၾကာင္းေရးမယ္လို႔ စဥ္းစားေပမဲ့ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက ေမ့ေနၿပီ… တရားေဟာတဲ့ ဆရာေတာ္ေလးကလဲ ေျပာပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္ကလည္း စာခ်ဆရာပဲျဖစ္လို႔ တရားေဟာမကၽြမ္းက်င္ေၾကာင္းနဲ႔ တရားနာတဲ့အခါ ျဖည့္ျဖည့္ေတြးဖို႔ကို ရယ္စရာေလးနဲ႔ ေျပာသြားပါတယ္…။ ဒါေပမဲ့ ဆရာေတာ္က သူေဟာတဲ့ တရားေခါင္းစဥ္အတိုင္း က်င့္သံုးပံုေလးကို လက္ေတြ႔ျပခဲ့လို႔ မွတ္မွတ္ရရ နဲ႔ ဒီပို႔ေလးကုိ ေရးရတာပါ…။<br />ဆရာေတာ္ ေဟာတဲ့တရားေခါင္းစဥ္က အရွိကို အသိနဲ႔ ၫွိပါ ဆိုတဲ့တရားေလးပါ…။ ပိဋကတ္ ၂ ပံုေဆာင္ဆရာေတာ္ ဓမၼဘ႑ာတိုက္ပီပီ တရားေတြကို အခ်က္အလက္ေတြနဲ႔ ထုတ္ႏႈတ္ေဟာျပလိုက္တာ နာယူေနခ်ိန္မွာေတာ့ တကယ္ကိုရွင္းရွင္းလင္းလင္း ရွိခဲ့ေပမဲ့ အခ်က္အလက္ေတြက ျပန္ေရးျပႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ကိုယ့္ဦးေႏွာက္ထဲ မက်န္ခဲ့ေတာ့ဘူး…. အဓမၼေတြနဲ႔ အေနၾကာလာေတာ့ ဓမၼက လြယ္လြယ္နဲ႔ ဘယ္ကိန္းႏိုင္မလဲေလ……<br />ဒါေပမဲ့ ကိုယ္သေဘာေပါက္သေလာက္ေလးေတာ့ ျပန္ေရးျပႏိုင္ပါတယ္…။ ဒါမွလဲ တရားေဟာ ဆရာေေတာ္ ေဟာရက်ဳိးနပ္ေတာ့မွာေပါ့ေနာ္…<br /><span id="fullpost">အဓိပၸါယ္ကေတာ့ တရားေခါင္းစဥ္အတိုင္းပဲ မိမိမွာလက္ရွိရရိွထားတဲ့ စည္းစိမ္ဥစၥာ၊ ေဆြမ်ဳိးဉာတကာနဲ႔ သက္ရွွည္က်န္းမာျခင္းဆိုတဲ့ အခြင့္အေရးေကာင္းေတြကို မိမိရဲ႕ အသိဉာဏ္နဲ႔ ယွဥ္ၿပီးေနထိုင္တတ္ဖို႔… ေဟာခဲ့တာပါ…။ မိမိရွွာေဖြထားတဲ့ စည္းစိမ္ဥစၥာေတြအေပၚ အသိကေလးမထားတတ္ရင္ ဒီစည္းစိမ္ေတြက မိမိကိုျပန္လည္ဒုကၡေပးတတ္တဲ့အေၾကာင္းလည္း ဝတၳဳေၾကာင္းကေလးနဲ႔ ေဟာခဲ့ပါတယ္။ ဘုရားလက္ထက္က သေဌးႀကီးတဦးဟာ သူရွာေဖြထားတဲ့ ပစၥည္းေတြကုိ ကိုယ္တိုင္လည္းမသံုးစြဲရက္၊ သားသမီးေတြကိုလည္း မေပးရက္ပဲ.. သိမ္းဆည္းထားခဲ့ၿပီး ေသလြန္တဲ့အခါ သူေနခဲ့တဲ့အိမ္မွာဘဲ ေခြးႀကီးျပန္ျဖစ္ေနပါတယ္..။ ေခြးဘဝေရာက္မွ သူသိုဝွက္ထားခဲ့တဲ့ ပစၥည္းဥစၥာေတြကို သားသမီးေတြကိုျပန္ျပေပးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္.။<br />ပစၥည္းဥစၥာ ဘယ္ေလာက္ပဲရွိရွိ မသံုးတတ္ဘဲ ဒီဥစၥာေတြအေပၚမွာဘဲ စြဲလမ္းေနရင္ ဘာမွအက်ဳိးမရွိပါဘူး။ ေဆြမ်ဳိးဉာတကာေတြအေပၚလည္း ဒီနည္းအတိုင္းပါဘဲ…။ အေႃခြအရံ ဆုိတဲ့ သားသမီးေဆြမ်ဳိးေတြ ျပည့္စံုရတာဟာလည္း ရခဲတဲ့ဘဝပါဘဲ…။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔အေပၚစြဲလန္းလြန္းရင္ ဒီအတိုင္းဘဲျဖစ္တတ္ပါတယ္။<br />တကယ္တန္း ဝိပႆနာဉာဏ္နဲ႔စဥ္းစားၾကည့္လိုက္ရင္ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ေတာင္မွ မၿမဲဘဲနဲ႔ ဘာေတြကို စြဲလမ္းစရာလိုေနေသးလို႔လဲ….။<br />ဒါေပမဲ့ ဒီအသိေတြမရိွေသးေတာ့ မရွိတာကို အရွိထင္ၿပီး လိုခ်င္ေနၾကတာေလ….<br />သူမ်ားကိုေျပာတာမဟုတ္ဘူးေနာ္… ကၽြန္မကိုတိုင္ တရားနာေနရင္း ဆရာေတာ္က သီလနားကပ္နဲ႔ စိန္နားကပ္နဲ႔အတူတူ ယွဥ္ေပးမယ္ဆိုရင္ ဘယ္နားကပ္ယူမလဲေမးေတာ့ စိန္နားကပ္ဆိုတာ ဆရာေတာ္ဆီမွာ မရွိမွန္းလဲသိရက္နဲ႔ ႏွခုလံုးယူမယ္လို႔ ေျပာေနမိေသးတာ ပုထုဇဥ္တေယာက္ရဲ႕ေလာဘေပါ့ေနာ္….။<br />ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားခဲ့တဲ့ အဘိဓမၼာတရားေတာ္အတိုင္းဆိုရင္ ေလာကမွာ တကယ္ရွိတာ ေလးမ်ဳိးဘဲေလ….။ ကၽြန္မတို႔ အခုရွိတယ္လို႔ထင္ေနတဲ့အရာအားလံုးဟာ ေလာကမွာ တကယ္အရွိေတြမဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္မတို႔ ခႏၶာကိုယ္ကစလို႔ ကၽြန္မတို႔ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ရွိေနတဲ့ အရာအားလံုးဟာ အမည္ေတြေပးၿပီး ေခၚေဝၚသတ္မွတ္ထားတဲ့ ပညတ္တရား ေတြႀကီးပဲေလ…။ လူ၊ ေခြး၊ ေၾကာင္၊ ဆင္၊ ျမင္း၊ အိမ္၊ သစ္ပင္….. စတဲ့ အရာေတြဟာ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကရတာပဲ… အၿမဲတမ္းမရွိႏိုင္ဘူးေလ….<br />တကယ့္အရွိတရားေလးခုက အားလံုးၾကားဖူးေနၾကတဲ့ စိတ္၊ ေစတသိတ္၊ ရုပ္၊ နိဗၺာန္…. ဒီေလးမ်ဳိးပဲ မဟုတ္လား…<br />ဒီေလးမ်ဳိးထဲက ကုိယ္လြယ္လြယ္ကူကူသိႏိုင္တဲ့ စိတ္ကေလးတခုအေၾကာင္းပဲ အခုေျပာမွာပါ<br /><br />ေျပာမယ္ဆိုတာကလည္း ဆရာေတာ္ေဟာသြားတဲ့ အရွိကို အသိနဲ႔ ၫွိပါဆိုတဲ့တရားနဲ႔ ဆရာေတာ္ကိုယ္တိုင္ လက္ေတြ႔က်င့္သံုးျပသြားလို႔ပါ…<br />တရားပြဲသံုးညမွာ ေနာက္ဆံုးညတရားပဲြမွာ ဆရာေတာ္တို႔ကို နဝကမၼအလွဴေငြအျဖစ္ ဒကာ၊ ဒကာမေတြ လွဴဒါန္းၾကပါတယ္။ ဆရာေတာ္တို႔က ဒီအလွဴေငြေတြကို လက္ခံၿပီး သူတို႔ လကၡံ ရရွိၿပီးသား အလွဴေငြအားလံုးကို လက္ရွိေက်ာင္းေဆာင္ဖြံ႕ၿဖိဳးအရွည္တည္ေအာင္ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ျပန္လည္လွဴဒါန္းခဲ့ပါတယ္….။ ႐ိုး႐ိုးၾကည့္ရင္ေတာ့ ဆရာေတာ္တို႔ ဘာမွ မယူသြားၾကဘူးလို႔ ထင္ရပါတယ္…။ ဒါေပမဲ့ ဆရာေတာ္တို႔က အရွိတရားကိုပဲ ယူသြားၾကတာပါ…။ ဝတၳဳေငြဆိုတဲ့ ပညတ္တရားနဲ႔ အရင္းတည္းၿပီး ကုသိုလ္ဆိုတဲ႔ ပရမတ္ အရွိတရားကို ဆရာေတာ္တို႔ႏွလံုးသားထဲ ထည့္ယူသြားၾကတာပါ…. ဒါကိုၾကည့္ၿပီး ကၽြန္မ မ်က္ရည္လည္မိပါတယ္…။ ဆရာေတာ္တို႔ ကၽြန္မတို႔ကို လက္ေတြ႕က်င့္သံုးျပသြားတာပါ…. သူတို႔ေဟာခဲ့တဲ့တရား (ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕တရား) ကို လက္ေတြ႕မွာဒီလိုက်င့္သံုး ဆိုၿပီး ျပသြားခဲ့ပါၿပီ… ကၽြန္မတို႔ ႀကိဳးစားရပါမည္…။<br /><br />ေအာ္...... ေနာက္ၿပီး ေနာက္ၿပီး ဆရာေတာ္ ေပးခဲ့တဲ့ လက္ေဆာင္ေလးတခု က်န္ေနေသး တယ္...။<br />မိမိတို႔ခႏၶာကိုယ္ဟာ အိုရ၊ နာရေသရဦးမယ္.... မေသခင္မွာ ကုိယ္ေမြးဖြားႀကီးျပင္းခဲ့တဲ့ ကိုယ့္တိုင္းျပည္... ကိုယ့္လူမ်ဳိး ... ကိုယ္ကိုးကြယ္ရာသာသနာအတြက္ တိုးတက္က်န္ရစ္ေစဖို႔ ကိုယ္လုပ္သင့္တာ လုပ္ခဲ့ၾကရဦးမယ္... ဘာေတြလုပ္ၿပီးၿပီလဲ... ကိုယ္ကိုယ္ကိုျပန္ေမးေနမိတယ္..<br />ဆရာေဇာ္ဂ်ီရဲ႕ ကဗ်ာေလးနဲ႔ အဆံုးသတ္ပါမယ္ေနာ္....<br /><br />အားလံုးကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ခ်မ္းသာၾကပါေစ......<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:130%;" >သင္ေသသြားေသာ္</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေၾသာ္... လူ႔ျပည္ေလာက</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">လူ႔ဘဝကား</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အိုရ၊ နာရ၊ ေသရဦးမည္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">မွန္ေပသည္တည့္..။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">သို႔တၿပီးကား</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">သင္ေသသြားေသာ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">သင္ဖြားေသာေျမ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">သင္တို႔ေျမသည္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အေျခတိုးႁမွင့္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">က်န္ေကာင္းသင့္၏။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">သင္၏မ်ဳိးသား</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">စာစကားလည္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ႀကီးပြားတက္ျမင့္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">က်န္ေကာင္းသင့္၏။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">သင္ဦးခ်၍</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အမွ်ေဝရာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေစတီသာႏွင့္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">သစၥာအေရာင္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဉာဏ္တန္ေဆာင္လည္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေျပာင္လ်က္ဝင္းလ်က္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">က်န္ေစတည္း။ ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ေဇာ္ဂ်ီ (၁၉၃၉)</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-4279766522852526756?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-1181273722251338562010-05-18T19:15:00.000-07:002010-05-18T19:39:32.456-07:00ဒါနပါရမီတရားေတာ္... အရွင္ရာဇိိႏၵ (ရေဝႏြယ္ - အင္းမ)ပိုစ့္မတင္ျဖစ္တာၾကာလို႔ ျပန္တင္ျဖစ္လိုက္ေတာ့လည္း လာလည္ၾကတဲ့မိတ္ေဆြေတြကို အပူေတြမွ်ေဝသလိုျဖစ္သြားတယ္... စေရးတုန္းကေတာ့ ဓမၼဒါနျပဳဖို႔ပါပဲ... ဒါေပမဲ့ ေရးျဖစ္သြားေတာ့ ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔ အဆံုးသတ္သြားတယ္... ဘာဘဲေျပာေျပာ မိတ္ေဆြေတြကို ရင္မေအးေစခဲ့ဘူး... ကၽြန္မက အဲ့ဒီလို အၿမဲျဖစ္ေနက်... ျဖစ္႐ိုးျဖစ္စဥ္တခုလိုျဖစ္ေနပါၿပီ... အခုလည္း ကိုယ္တိုင္ေရးရင္ ျပည့္စံုႏိုင္မွာမဟုတ္လို႔ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ ႏွစ္က ဆရာေတာ္ကိုယ္တိုင္ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ ဒါနပါရမီတရားေလးကို ျပန္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္ေနာ္.. ဒီတခါေတာ့ တကယ္ကို ေအးခ်မ္းၿပီး ဒါနပါရမီျဖစ္ေအာင္ျပဳႏိုင္မယ့္ နည္းေကာင္းေလးေတြ ရႏိုင္ၾကမွာပါ...
<br />အလည္ေရာက္လာၾကသူအားလံုး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ခ်မ္းသာၾကပါေစ....
<br />
<br /><img style="visibility:hidden;width:0px;height:0px;" border=0 width=0 height=0 src="http://counters.gigya.com/wildfire/IMP/CXNID=2000002.0NXC/bT*xJmx*PTEyNzQyMzUwMTE1NjAmcHQ9MTI3NDIzNTAyOTcxNyZwPTE4MDMxJmQ9Jmc9MSZvPTljOWM4YjI2Y2Y1ZDQ4Y2NhZTA3/MzIxYTk2NjllNzVj.gif" /><center><p style="visibility:visible;"><object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.mixpod.com/swf/mp3/mff-mpodmin.swf" height="208" width="158" style="width:158px;height:208px"><param name="movie" value="http://assets.mixpod.com/swf/mp3/mff-mpodmin.swf" /><param name="quality" value="high" /><param name="scale" value="noscale" /><param name="salign" value="TL" /><param name="wmode" value="transparent"/><param name="flashvars" value="myid=54616121&path=2010/05/18&mycolor=7B875B&mycolor2=4A420D&mycolor3=0D0B01&autoplay=false&rand=0&f=4&vol=100&pat=14&grad=false"/></object><br><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-118127372225133856?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-48045322065311447092010-05-17T21:28:00.000-07:002010-05-17T21:46:44.440-07:00ဒါနပါရမီ...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_TilVLTlgDXo/S_IaaOR6uII/AAAAAAAABeQ/7ow8QrftGOs/s1600/from+Myochitmyanmar+1.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 206px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_TilVLTlgDXo/S_IaaOR6uII/AAAAAAAABeQ/7ow8QrftGOs/s400/from+Myochitmyanmar+1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472465535020742786" border="0" /></a><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဓမၼမိတ္ေဆြသူေတာ္စင္အေပါင္းတုိ႔……..</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">တရားပြဲေတြ တႏွစ္တာ ကာလပတ္လုံး အစဥ္မပ်က္ က်င္းပေပးလွ်က္ရွိေသာ သိရီမဂၤလာ ေက်ာင္းတုိက္မွာ ယခုအခါ မွာလည္း တရားနာယူ- ကုသိုလ္ ျပဳလုပ္ခြင့္ အခြင့္ေကာင္း တစ္ခု ၀မ္းေျမာက္ဘြယ္ ေပၚေပါက္ လာခဲ့ျပန္ပါၿပီ။</span> <span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶ တရားေတာ္မ်ားကုိ ယေန႔ေခတ္ လူငယ္မ်ား ပုိမုိ၍ နားလည္ သေဘာေပါက္ လက္ခံ ႏုိင္ေအာင္ သစ္လြင္ေသာ ေခတ္အျမင္၊ ေခတ္အေတြး၊ ေခတ္အေရး မ်ားျဖင့္ ေရးသား၍ ေအာင္ျမင္ေနေသာ ဆရာေတာ္ အရွင္ရာဇိႏၵ (ကေလာင္ အမည္ ရေ၀ႏြယ္- အင္းမ) ဆရာေတာ္ အရွင္ျမတ္ႏွင့္ တိပိဋက ႏွစ္ပုံေအာင္ ဒြိပိဋကဓရ ဆရာေတာ္ အရွင္ေနမိႏၵာဘိ၀ံသ အရွင္ျမတ္(၂)ပါးတုိ႔သည္ သိရီမဂၤလာေက်ာင္းသုိ႔ 2010 ေမလ ၁၂ရက္ ေန႔မွ ၁၆ ရက္ေန႔အထိ ၾကြေရာက္ သီတင္းသုံး မည္ျဖစ္ပါသည္။</span> <span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဆရာေတာ္မ်ား ႂကြေရာက္ သီတင္းသုံးသည့္အခုိက္ ဓမၼမိတ္ေဆြ အေပါင္းတုိ႔ အား တရားအလွဴမ်ား ေပးလွဴသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ယခုကဲ့သုိ႔ ရရွိသည့္ ေကာင္းျမတ္ေသာ တရားနာယူ ကုသိုလ္ျပဳလုပ္ခြင့္ အခြင့္ေကာင္းကုိ လက္မလႊြတ္တမ္း ႀကိုးစား ရယူႏုိင္ၾကတဲ့ ပါရမီထူးတဲ့ ကုသုိလ္ရွင္ သူေတာ္စင္မ်ား ပီပီ တရားေတာ္မ်ားကုိ အတူတကြ လာေရာက္၍ နာယူ ႏုိင္ပါရန္ အထူးႏႈိးေဆာ္ တုိက္တြန္းအပ္ပါသည္။</span><span id="fullpost"><br />ေမြးရပ္ေျမမွ ေဝးကြာလာခဲ့ၿပီးကတည္းက ဘုရား တရား သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ပါ ေဝးရေလၿပီလို႔ အေတြးႏွွင့္ယူႀကံဳးမရျဖစ္ေနခဲ့ရတဲ့ကၽြန္မဟာ မႏွစ္ကေႏြရာသီမွ စတင္ကာ ေပါ့လန္းၿမဳိ႕ရိွ သီရိမဂၤလာဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္း ဆရာေတာ္ <a href="http://ashinsirinda.com/">အရွင္သီရိႏၵ</a>၏ ေကာင္းမႈေၾကာင့္ တႏွစ္တာကာလပတ္လံုး ကိုယ့္ေျမမွာေတာင္ ဖူးေမွ်ာ္ခြင့္မရခဲ့တဲ့ ဆရာေတာ္ႀကီိးမ်ားကို ဖူးခြင့္ရခဲ့ပါၿပီ…..<br /><br />အခုလည္း စာအေရးေကာင္းလွတဲ့ ဆရာေတာ္ႏွင့္ ပိဋကတ္ေတာ္ေတြကို အာဂုံေဆာင္ႏိုင္ေအာင္ ပါရမီျပည့္လွတဲ့ ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးကို ဖူးဖို႔အခြင့္ ႀကံဳလာျပန္ပါၿပီ….<br />အခြင့္သာခိုက္မွမသြားရင္ ကိုယ္ေလာက္မိုက္မဲတဲ့လူ မရွိေတာ့ဘူးေလ…<br />အေမရိကန္ စေရာက္ကတည္းက အလုပ္လုပ္ဖို႔ေရာက္လာတဲ့သူပီပီ အိမ္နဲ႔ အလုပ္ အလုပ္နဲ႔အိမ္… ဒီခ်ည္တိုင္က ဘယ္မွမခြာရဲခဲ့တာ အခုဆို ေလးႏွစ္နီးပါး ရွိခဲ့ၿပီေလ… လူရယ္လို႔ျဖစ္လာကတည္း လိုေနတဲ့ပိုက္ဆံ …. ရွာသေလာက္လည္း မျပည့္ဝႏိုင္တဲ့ ေငြ … ေငြ… ေငြ…. ကၽြန္မတို႔ ဒီေငြေတြေနာက္ကို လိုက္ေနခဲ့တာ အႏွစ္ေလးဆယ္ရွိခဲ့ၿပီေပါ့… ဒါေပမဲ့ အခုထိလည္း ရွိတယ္ရယ္လို႔ မရွိခဲ့ပါဘူး…. လိုက္ေလေဝးေလ… ရေလလိုေလ.. ပါပဲလား… ဘယ္ေတာ့မ်ား လိုတာအားလံုးျပည့္ဝမွာလည္းေလ…<br />ကိုယ့္အရိပ္ေနာက္ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္လိုက္ေနသလို အေရွ႕ေရာက္လိုက္ အေနာက္ေရာက္လိုက္ပါပဲ… ဒါေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားက ပုထုဇၨေနာ ဥမၼတၱေကာ လို႔ ေဟာၾကားထာခဲ့တာပဲ….<br />အဲ့ဒီလုိ ဘုရားသံတရားသံေလးနဲ႔လည္း ကိုယ္ကိုယ္ကို လူတတ္ႀကီးက လုပ္တတ္ေသးတယ္….<br />တကယ္တမ္း ေသေသခ်ာခ်ာ တရားနာၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကိုယ္သိထားတာ ေတြဟာ ဟုတ္တာလည္းရွိ… မဟုတ္တာလည္းရွိ …. ေရာေထြးေနတယ္…<span id="fullpost"><span id="fullpost"><span id="fullpost"><span id="fullpost"><span id="fullpost"><span id="fullpost"><span id="fullpost"><span id="fullpost"><br /></span></span></span></span></span></span></span></span>ပထမတရက္ နာခဲ့ရတဲ့တရားက ဒါနပါရမီ တဲ့….<br /><br />ဒါနဆိုတာ အလွွဴဆိုတာေတာ့ အက်မ္းဖ်င္းသိထားခဲ့တယ္.. ငယ္ငယ္က မၾကာခဏၾကားဖူးတာ မလွဴတတ္ရင္ ေညာင္ပင္ႀကီးေလာက္လွဴလည္း ေညာင္ေစ့ေလးေလာက္ပဲ အက်ဳိးရၿပီး… လွဴတတ္ရင္ ေညာင္ေစ့ေလးေလာက္ လွဴလည္း ေညာင္ပင္ႀကီးေလာက္ အက်ဳိးရတယ္ဆိုတာေလာက္ပါပဲ… ဒါေပမဲ့ ေသေသခ်ာခ်ာေတာ့ သေဘာမေပါက္ခဲ့ေသးပါဘူး…။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္ေလာက္ မသိေသးတဲ့သူေတြကုိေတာ့ သိသလိုလိုနဲ႔ ဆရာႀကီးလုပ္ခဲ့မိပါေသးတယ္…ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့ ဆရာေတာ္မ်ားရဲ႕ေက်းဇူးေၾကာင့္ အလွဴဒါနကို ေသေသ ခ်ာခ်ာ ျပဳတတ္ခဲ့ပါၿပီ…. ဆရာေတာ္ေဟာခဲ့တဲ့ ဒါနအေၾကာင္းကို ကၽြန္မ နားလည္တဲ့အတိုင္း နည္းနည္းေလး ေဖာက္သည္ျပန္ခ်ၿပီး မိတ္ေဆြေတြကို ဓမၼဒါနျပဳပါမယ္ေေနာ္….<br />ဒါနမွာ အယုတ္၊ အလတ္၊ အျမတ္ ဆိုၿပီးသံုးမ်ဳိးရွိပါတယ္…<br />အယုတ္ဒါန ဆိုတာကေတာ့ အခုကၽြန္မတို႔ပတ္ဝန္းက်င္မွာ သိပ္ေခတ္စားတဲ့ ပါတီေပးတယ္ဆိုတာပါပဲ….<br />ကိုယ္နဲ႔ အက်ဳိးစီးပြားတူျပဳၾကသူေတြ… ကိုယ့္ကိုအထင္ႀကီးေစခ်င္သူေတြကို ဖိိတ္ၾကားၿပီး ေငြကုန္ေက်းက် မ်ားစြာအကုန္ခံၿပီး ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲေတြ က်င္းပၾက… အရက္ေသစာေတြ မူးယစ္ေသာက္စားၾက… ဒါေတြဟာ ဘာမွအရာမေရာက္ ကုသိုလ္ မျဖစ္ပါဘူး… ေကၽြးႏိုင္ေမြးႏုိင္လို႔ လူအထင္ႀကီးတာေလာက္ပဲ ရွိပါတယ္… အလွဴျပဳသူေတြကိုယ္တိုင္ကလည္း လူအထင္ႀကီးေစခ်င္တဲ့ စိတ္တခုနဲ႔ဘဲျပဳတာျဖစ္လို႔ အက်ဳိးထူးလည္းမရႏိုင္ပါဘူး… ဒါကေတာ့ အယုတ္ဒါနပါ….။<br />အလတ္ဒါန…. ဆိုတာကေတာ့ လူ႔ခ်မ္းသာ နတ္ခ်မ္းသာ ကိုရည္မွန္းၿပီးျပဳတဲ့ ဒါနပါ... ဤကုသုိလ္ေကာင္းမႈေၾကာင့္ ႂကြယ္ဝခ်မ္းသာရပါလို၏…..။ နတ္ျပည္ေရာက္ရပါလို၏… စတဲ့ ဘဝေတြကိုလိုလားတဲ့ ဆုေတာင္းေတြပါ…။ ဒီိဒါနကေတာ့ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ ျမင့္ျမတ္ရင္ ျမင့္ျမတ္သေလာက္ အက်ဳိးေပးႀကီးပါတယ္… ဒီဒါနကလည္း ဒါနျပဳသူေတြရဲ႕ လိုလားခ်က္အတိုင္း ဘဝသံသရာထဲမွာ ဝဲလည္ၿပီး သံသရာရွွည္ေနေတာ့မွာပါ…. ဒါကေတာ့ အလတ္ဒါနပါ….<br />အျမတ္ဒါန ဆိုတာကေတာ့ လူအထင္ႀကီးေစဖို႔လည္းမလို.. လူခ်မ္းသာ နတ္ခ်မ္းသာျဖစ္ဖို႔ကိုလည္း မေတာင့္တ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ အဆင္ေျပေစဖို႔အတြက္ နိဗၺာန္ ကိုရည္မွန္းၿပီး ျပဳလုပ္တဲ့ဒါနပါ… ဒီဒါနကေတာ့ ဘုရားအေလာင္းေတြ ျဖည္က်င့္ၾကတဲ့ ပါရမီေျမာက္တဲ့ ဒါနျဖစ္ပါတယ္… ဒီလိုပါရမီေျမာက္တဲ့ ဒါနမွာေတာ့ အလွဴခံပုဂၢဳိလ္ အယုတ္၊ အလတ္၊ အျမတ္မေရြးပါဘူး…။ လိုအပ္ေနတဲ့ သူေတြ၊ သတၱဝါေတြကို သူတို႔အက်ဳိးအတြက္ၾကည့္ၿပီးေတာ့ သူတို႔ အဆင္ေျပဖို႔ တခုတည္းကိုၾကည့္ၿပီး မိိမိကိုယ္က်ဳိးကိုမငဲ့ကြက္ဘဲ နိဗၺာန္ကိုသာအာ႐ံုျပဳၿပီး လွဴဒါန္းတဲ့ဒါနပါ… ဒါကေတာ့ အျမတ္ဒါန… ပါရမီေျမာက္တဲ့ဒါန ျဖစ္ပါတယ္…<br />ပါရမီေျမာက္တဲ့ဒါနဟာ နိဗၺာန္ကိုသာ အာ႐ံုျပဳေပမဲ့ လူခ်မ္းသာနတ္ခ်မ္းသာ ဘဝေတြ၊ အမ်ားအထင္ႀကီးေစခ်င္တာေတြဟာ သူ႔အလိုလို မေတာင္းဘဲနဲ႔ ျပည္ဝေနတတ္ပါတယ္…။ ေလာကမွာ အမ်ားျပည္သူအတြက္ မိမိအက်ဳိးကို မငဲ့ကြက္ဘဲ စြန္႔ဝ့ံတဲ့သူေတြဟာ သူတို႔စြန္႔ဝံ့သေလာက္ သူတို႔နံမည္ေတြဟာ ထင္ရွားေနၾကတာပါပဲ… သူတို႔ဟာ လူအထင္ႀကီးခ်င္လို႔ လုပ္ၾကတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး…<br /><br /><span id="fullpost"><span id="fullpost"><span id="fullpost"><span id="fullpost"><span id="fullpost"><span id="fullpost"><span id="fullpost"><span id="fullpost"><span id="fullpost"><span id="fullpost"><span id="fullpost"><span id="fullpost"><span id="fullpost"><span id="fullpost"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_TilVLTlgDXo/S_IYrqOyavI/AAAAAAAABeI/nmUsCs4erkE/s1600/P3240078.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_TilVLTlgDXo/S_IYrqOyavI/AAAAAAAABeI/nmUsCs4erkE/s400/P3240078.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472463635558329074" border="0" /></a></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span>ဒီဒါနအေၾကာင္းေလး ေရးေနရင္းနဲ႔ .. တစံုတခုကိုသြားသတိရလိုက္တယ္..။ ဆရာေတာ္ေဟာတဲ့တရားကို လက္ေတြ႔အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ အခြင့္ေကာင္း တခုပါပဲ… အခုျမန္မာျပည္က အမ်ားစုေသာ အေျခခံလူတန္းစားေတြ ေသာက္ေရအခက္အခဲေတြ ျဖစ္ေနၾကၿပီ… ႏိုင္သေလာက္ ဝိုင္းဝန္းကူညီၾက ရပါဦးမယ္… နယုန္လေရာက္ေပမဲ့ မိုးတခါမွမရြာေသးဘဲ ပူေလာင္အိုက္စပ္ေန ၾကတုန္း၊ ေရေတြခန္းေျခာက္ေနတုန္းပဲတဲ့…<br />အိမ္က ေရခ်ဳိတြင္းေလးေေတာင္ အရင္ႏွစ္ေတြကနဲ႔မတူဘဲ ေရခပ္သူမ်ားရင္ ေန႔ခင္းမွာခန္းလို႔ ေရထြက္ေအာင္ေစာင့္ၿပီး ခပ္ေနၾကရတယ္တဲ့….<br />မိုးေရာက္ရင္လည္း ဘယ္ေလာက္မ်ားေရေတြႀကီးၾကဦးမွာလည္း… အခုေလာ ေလာဆယ္ေတာ့ ေရငတ္တဲ့ေဘးကို ကူညီဖို႔အတြက္ႀကိဳးစားၾကၿပီး…….. ေနာင္သံုးေလးလ.. မိုးရာသီေရာက္ရင္ က်ေရာက္လာမယ့္ ေရႀကီးမဲ့ေဘး အတြက္ကူညီဖို႔ကိုလည္း ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားရဦးမယ္ေလ…. ကၽြန္မက မေကာင္းတဲ့နိမိတ္ ဖတ္တာေတာ့မဟုတ္ပါဘူးေနာ္… သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ကို မထိန္းသိန္းႏိုင္ရင္ ဒီလိုျဖစ္လာမယ္ဆိုတာ စဥ္းစားႏိုင္တဲ့သူတိုင္း သိႏိုင္တာ ပဲေနာ္…. ဒီမွာဆိုရင္ ကိုယ္ဝယ္ထားတဲ့ အိမ္ဝင္းထဲက သစ္ပင္မို႔လို႔ ကိိုယ္ပိုင္တယ္ဆိုၿပီးခုတ္ခ်င္တိိုင္း ခုတ္လို႔မရပါဘူး.. သစ္ပင္ခုတ္မယ္ဆို ဒီသစ္တပင္ခုတ္ရဖို႔အတြက္ သူတို႔သတ္မွတ္ေပးထားတဲ့ေနရာမွာ သတ္မွတ္ထားတဲ့သစ္ပင္ အပင္ႏွစ္ဆယ္ ျပန္စိုက္ပ်ဳိးေပးရပါတယ္… ဒီမွာက သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ကို အေရးတႀကီးထိန္းသိန္းၾကတယ္…<br />ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က ေဝးေနလို႔ မလုပ္ႏိုင္ေပမဲ့ ျပည္တြင္းက လူတိုင္းလုပ္ႏိုင္တဲ့ အသက္ရွည္ရာရွည္ေၾကာင္း ကုသိုလ္တခုတည္းမွာပါတဲ့ သစ္ပငႀ္ကီးေတြစိုက္တဲ့ ကုသိုလ္ကို လူတိုင္းလုပ္ႏိုင္ရင္ ေနာင္ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္သံုးဆယ္ေလာက္မွာ ဒီေဘးေတြကေနလြတ္ႏိုင္ေကာင္းပါရဲ႕… သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ေဟာခဲ့တဲ့တရားအတိုင္းေျပာရရင္ တို႔ျမန္မာေတြဟာ ကၽြန္းပင္ေအာက္မွာေနလို႔ သာကီမ်ဳိးေတြျဖစ္ခဲ့ေပမဲ့… အခုေတာ့ ၾကက္ဆူပင္ေတြသာစိုက္ေနၾကလို႔ ၾကက္ဆူမ်ဳိးေဟ့ ဒို႔ဗမာလို႔ ေျပာရေတာ့မလိုျဖစ္ေနၿပီတဲ့… ဒါကို ဒီအတိုင္းပဲဆက္ၿပီးလစ္လ်ဴ႐ႈေနၾကမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေနာင္ႏွစ္တရာေလာက္ၾက ရင္ ရာဇဝင္တည္းကျမန္မာေတြဆိုၿပီး ျပတိုက္ေရာက္သြားၾကေလမလားလို႔ ေတြးမိတိုင္း….. အင္း… သေဗၺသတၱာ ကမၼသကာလို႔ဘဲေျပာရေတာ့မလား….<br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);font-size:180%;" id="fullpost" >ကယ္ၾကပါဦးဗ်ဳိ႕…..</span><br /></div><span id="fullpost">ေနာက္ေန႔ေတြမွာ ဒုတိယေန႔မွာနာခဲ့တဲ့ အရိွကို အသိႏွင့္ၫွိပါ တရားႏွင့္ တတတိယေန႔မွာနာခဲ့တဲ့ သီလပါရမီတို႔ကုိ ဆက္လက္ေရးသားပါဦးမည္…<br />အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္…<br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">မိမိဥစၥာ.. သူ႔ဟာျဖစ္လို.. ေမတၱာပိို.. ၾကည္ညိဳေလးစား.. ေပးစြန္႔ျငား.. ထူးျခားျမတ္ဒါန..</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);">(ေက်းဇူးရွင္ ပိုင္းေလာ့ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး)</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-4804532206531144709?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-11240304766637284282010-05-16T14:38:00.000-07:002010-05-16T14:41:47.776-07:00ျမန္မာျပည္မွ ေရဒုကၡ.. နည္းလမ္း႐ွာေဖြကူညီၾက...<center><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://picasaweb.google.com/s/c/bin/slideshow.swf" width="480" height="367" flashvars="host=picasaweb.google.com&hl=en_US&feat=flashalbum&RGB=0x000000&feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.com%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2Fchocho.aung71%2Falbumid%2F5471981622507311297%3Falt%3Drss%26kind%3Dphoto%26hl%3Den_US" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer"></embed><span id="fullpost"></span><center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-1124030476663728428?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-14433326160142683992010-05-16T13:26:00.000-07:002010-05-16T13:51:50.481-07:00ဂတိခ်ဳိခ်ဳိ ဂတိခါးခါး....2010. ေမလ ၁၂ ရက္ေန႔က ဆရာေတာ္ အရွင္ရာဇိႏၵ စာေရးဆရာ ရေ၀ႏြယ္(အင္းမ) ဟာ ဓမၼခရီးစဥ္အျဖစ္ <a href="http://ashinsirinda.com/">မိမိ</a>ေနတဲ့ Portland Oregonသုိ႔ ၾကြလာခဲ့ပါတယ္၊ မိမိအတြက္ ဆရာေတာ္ ရေ၀နြယ္က ေနာက္ဆုံးထြက္တဲ့ "စိတ္ညစ္ရင္ ေရခ်ိဳးပါ"ဆုိတဲ့ စာအုပ္ကေလး ဓမၼဒါနျပဳပါတယ္။ အဲသည္စာအုပ္ထဲက ႏွစ္သက္တဲ့ ေဆာင္းပါးေလးကုိ ေျပာပါ ေမတၱာဥယ်ာဥ္ဆုိဒ္ထဲကေန ဓမၼဒါန ျဖန္႔ေ၀ခ်င္လုိ႔ပါလုိ႔ ေလ်ာက္ထားေတာ့ စာေရးသူက "ဂတိခ်ိဳခ်ိဳ ဂတိခါးခါး"ဆုိတဲ့ ေဆာင္းပါးကုိ ႏွစ္သက္မိပါတယ္တဲ့ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီေဆာင္းပါးေလးနဲ႔အတူ မေန႔က လုိက္ပုိ႔ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေနရာေလးမွာ အမွတ္တရအျဖစ္ မွတ္တမ္းတင္ထားတဲ့ ဆရာေတာ္ ရေ၀နြယ္ရဲ့ ဓာတ္ပုံေလးနဲ႔အတူ ဓမၼဒါန ျဖ႔န႔္ေ၀လုိက္ပါတယ္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_TilVLTlgDXo/S_BW0o2fuCI/AAAAAAAABa4/L5UjkRiXmGc/s1600/Resized_Ywn+1.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_TilVLTlgDXo/S_BW0o2fuCI/AAAAAAAABa4/L5UjkRiXmGc/s400/Resized_Ywn+1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5471969009574328354" border="0" /></a> <span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေရတံခြန္ေတာင္ထိပ္မွ အရွင္ရာဇိႏၵ </span><br /></div>တစ္ခါတုန္းက အနိ၀တၱျဗဟၼဒတ္မင္းဆုိတာ ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။ အနိ၀တၱဆုိတာ ျမန္မာလုိ ျပန္ရင္ေတာ့ ေနာက္မဆုတ္တဲ့မင္းလုိ႔ အဓိပၸာယ္ရပါ တယ္။ အဲဒီမင္းက ဘာကုိပဲလုပ္လုပ္ ေနာက္ဆုတ္ေလ့ မရွိပါဘူးတဲ့။<br /> တစ္ေန႔ေတာ့ အနိ၀တၱမင္းက ဥယ်ာဥ္ေတာ္ကုိ ထြက္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေတာမီး ထေလာင္ပါတယ္။ မီးက အစုိအေျခာက္ မေရြး သစ္ပင္ျမက္ပင္ေတြကုိ အကုန္ေလာင္ေတာ့တာပါ။ ေနာက္မဆုတ္ဘဲ ေရွ႔ကုိ တုိးတုိးျပီးေတာ့ ေလာင္သြား တာပါ။ အနိ၀တၱမင္းက ေလာင္ေနတဲ့ မီးကုိ ဥပမာျပဳျပီး အာရုံနိမိတ္ ယူပါတယ္။<br />“ မီးတစ္ဆယ့္တစ္ပါးဟာ သတၱ၀ါေတြကုိ ႀကီးစြာ ဆင္းရဲေစလ်က္ ေနာက္ကုိ မဆုတ္ဘဲ ဆက္ဆက္ ေလာင္သြားတယ္။ ငါလည္း ဒီဆင္းရဲ ေတြျငိမ္းဖုိ႔ ဒီမီး ေလာင္သလုိ မဂ္တည္းဟူေသာ မီးနဲ႔ ကိေလသာေတြကုိ ေလာင္ျပီး ဘယ္လုိ သြားရပါ့မလဲ”လုိ႔ အေတြးနိမိတ္ယူပါတယ္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_TilVLTlgDXo/S_BXHbsI3mI/AAAAAAAABbA/eWC7x7XE70s/s1600/Resized_Ywn+2.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_TilVLTlgDXo/S_BXHbsI3mI/AAAAAAAABbA/eWC7x7XE70s/s400/Resized_Ywn+2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5471969332458741346" border="0" /></a> <span style="color: rgb(0, 153, 0);">Vista House မွ ကိုလံဘီယာျမစ္ကို</span><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္ေနေသ</span><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ာ ဆရာေတာ္အရွင္ရာဇိႏၵ</span><br /></div> ေနာက္ ေရွ႔ဆက္သြားေတာ့ ျမစ္ထဲက ငါးေတြကုိ ဖမ္းေနတဲ့ တံငါသည္ေတြကုိ ေတြ႔ရျပန္ပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ပုိက္ကြန္မွာ မိေနတဲ့ ငါးတစ္ေကာင္းက ပုိ္က္ကြန္ကုိ ျဖတ္ျပီး ထြက္ေျပးသြားပါတယ္။ ဒီေတာ့ တံငါသည္ေတြက “ငါးက ပုိက္ကြန္ကုိ ျဖတ္ေျပးသြားျပီ”လုိ႔ ေအာ္ပါတယ္။<br /> အနိ၀တၱမင္းက ဒီအသံၾကားေတာ့ ေရွ႔ကအတုိင္း အာရုံနိမိတ္ယူမိ ျပန္ပါတယ္။<br /> “ငါလည္း မဂ္ဥာဏ္နဲ႔ တဏွာဒိဌိ တည္းဟူေသာ ပုိက္ကြန္ကုိ ဘယ္အခ်ိန္ ေလာက္ ျဖတ္ႏုိင္ပါ့မလဲ”လုိ႔ ေတြးပါတယ္။<br /> ေနာက္ဆုံးေတာ့ ရထားတဲ့ မင္းအျဖစ္ကုိစြန္႔ျပီး ၀ိပႆနာ တရားေတြ အားထုတ္လုိက္တာ ပေစၥကဗုဒၶါ ျဖစ္သြားပါေတာ့တယ္။<br /> (အပါဒါန္အ႒ကထာ၊ စာမ်က္ႏွာ၂၁၀) သုတၱနိပါတ္အ႒ကထာ ပတြဲ၊ စာမ်က္နွာ ၁၀၂)<br /> အနိ၀တၱမင္းကေတာ့ ေလာင္ေနတဲ့မီး၊ ပုိက္ကြန္က လြတ္သြားတဲ့ ငါးကုိၾကည့္ျပီး သံေ၀ဂျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ သံသေ၀ဂကုိပဲ အေျခခံျပီး တရားအား ထုတ္လုိက္တာ တရားထူး တရားျမတ္ ရသြားခဲ့ပါတယ္။<br /> ကုိယ့္၀န္းက်င္မွာ သံေ၀ဂျဖစ္စရာ သက္ရွိသက္မဲ့ေတြ အမ်ားႀကီးရယ္ပါ။ ဒါေတြကုိ ၾကည့္ုျပီး သံေ၀ဂျဖစ္ၾကတဲ့သူေတြ ရွိၾကသလုိ မျဖစ္ၾကတဲ့ သူေတြလည္း အမ်ားႀကီးပါပဲ။<br /> ပါရမီရွင္ေတြကေတာ့ မျမဲတဲ့ သေဘာတရားေတြကုိ သိျပီး ေနာက္ဆုံးေတာ့ မင္းစည္းစိမ္ကုိစြန္႔ တရားအားထုတ္ ေတာ့တာပါပဲ။ တကယ္လုိ႔ ပါရမီ မျပည့္ေသးလုိ႔ တရားထူး မရေသးရင္ေတာင္ ေနာက္ဘ၀ ေတြမွာလည္း ဆက္စြန္႔ျပီး ဆက္အားထုတ္ ေနဦးမွာပါ။ စြန္႔ရဲတဲ့အထုံ ပါသြားရင္ ေနာက္ဘ၀ေတြမွာလည္း စြန္႔ဖုိ႔ ၀န္မေလးေတာ့ပါဘူး။ မစြန္႔ရဲေသးတဲ့ စာေရးသူတုိ႔သာ သံသရာထဲမွာ က်န္ေနၾကရတာပါ။ စြန္႔ရဲတဲ့ သူေတြက စြန္႔ျပီး မစြန္႔ရဲတဲ ့သူေတြကေတာ့ စားေနၾကတုန္းပါ။<br /> စာေရးသူရဲ့ဇာတိ အင္းမဆုိတာ သေရေခတၱရာ ျပည္ခရုိင္ထဲကပါ။ တစ္ႏွစ္ကုိ ႏွစ္ေခါက္ ေလာက္ေတာ့ ျပည္ကုိ ေရာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္ေ၇ာက္ရင္ အျမဲသြားျဖစ္တဲ့ ႏွစ္ေနရာရွိပါတယ္။ ေရႊဘုံသာမုနိရယ္ သေရေခတၱရာ နန္းေတာ္ေဟာင္း ေနရာရယ္ပါ။<br /> ေရႊဘုံသာမုနိမွာ ကုသိုလ္ ေကာင္းမႈျပဳ၊ မျမင္အပ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကုိ အမွ်အတမ္း ေပးေ၀ျပီးရင္ နန္းေတာ္ေဟာင္း ေနရာကုိ ၾကည့္ရတာ အရသာတစ္ ခုလုိ ျဖစ္ေနလုိ႔ပါ။ ေနာက္ နန္းေတာ္ေဟာင္းကုိ ကားနဲ႔ တစ္ပတ္ပတ္္ျပီး ၾကည့္လုိက္ပါေသးတယ္။ ၾကည့္ရတုိင္းလည္း ဘယ္အခါမွ ရုိးမသြားခဲ့ပါဘူး။ ၾကည့္လုိ႔ေကာင္းေနခဲ့တာပါ။<br /> တကယ္ဆုိ နန္းေတာ္ေဟာင္းကုိ ၾကည့္ျပီး သံေ၀ဂ ပြားရမွာပါ။ သံေ၀ဂမပြားဘဲ အနုပညာတစ္ခုလုိ ခံစားေနေတာ့ တရားနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ ျဖစ္ေနပါတယ္။<br /> သေရေခတၱရာမွာ မင္းဆက္(၂၅)ဆက္ သံလ်က္ကုိင္ အုပ္ခ်ဳပ္သြားခဲ့ပါတယ္။ ဘာမွ မျမဲတဲ့ သေဘာတရားအရ ပ်က္စီးျခင္းသာ အဆုံးရွိတဲ့ သေဘာတ၇ားအရ ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္မွာ သံလ်က္ကုိင္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တဲ့ မင္းေတြ တစ္ပါး မွ မရွိေတာ့သလုိ သူတုိ႔ကုိင္ခဲ့တဲ့ သံလ်က္ေတြလည္း တစ္လက္မွ မရွိေတာ့ပါ ဘူး။ ဘယ္ဘ၀ ဘယ္ေဒသ ေရာက္ေနမွန္းလည္း မသိရေတာ့ပါဘူး။<br /> သံလ်က္ ကုိင္ခြင့္ရတယ္ဆုိတာ အတိက္ဘ၀ေတြက ကုသိုလ္ပါရမီႀကီးခဲ့ လုိ႔ပါ။ ဒီေတာ့ ခပ္ညံညံ့မဟုတ္ဘဲ ကုသိုလ္ ပါရမီ ပါခဲ့သူဆုိတာ ေတြးလုိ႔ရပါ ပါတယ္။<br /> ဒါေၾကာင့္ ပါလာတဲ့ ကုသိုလ္ပါရမီကုိ အရင္းတည္ျပီး မဂ္ဖုိလ္နိဗၺာန္ရ ေၾကာင္း ကုသိုလ္ပါရမီေကာင္းေတြကုိပဲ ဆက္ျပီး ျဖည့္သြားေလသလား၊ ပါခဲ့တဲ့<br />ကုသိုလ္ပါရမီေတြကုိပဲ ထုိင္ျပီးစားသြားၾကေလသလား မေျပာတတ္ပါဘူး။<br /> တစ္ခ်ိဳ႔လည္း ဂတိခ်ိဳခ်ိဳကုိ ေရာက္ေနၾကမွာပါ။ တခ်ိဳ့က်ေတာ့ ဂတိခါးခါးကုိ ေရာက္ခ်င္ ေရာက္ေနၾကမွာပါ။ မ်ိဳးဆက္အဆင့္ဆင့္ ျခားသြားျပီ ဆုိေတာ့ ဂတိခါးခါးေရာက္ ေနသူေတြအတြက္ ရည္မွန္းျပီး ကုသိုလ္ျပဳ အမွ်ေ၀ ေပးဖုိ႔လည္း ဘယ္သူကမွ စိတ္ကူးမရွိေတာ့ပါဘူး။<br /> ေလာကီေရးပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေလာကုတၱရာ ေရးပဲျဖစ္ျဖစ္ ပါရမီပါခဲ့သူ မပါခဲ့သူ ႏွစ္ေယာက္ အားထုတ္ရင္ ပါရမီ ပါခဲ့သူက မပါခဲ့သူ လုိက္မမီေအာင္ကုိ အက်ိဳးေပး ပါတယ္။ ပါရမီပါခဲ့တဲ့ သူေတြ အလုပ္လုပ္ရင္ ပုိျပီးထိေရာက္ပါတယ္။<br /> ဘုရားေဟာအရ ဘာမွ မျမဲပါဘူး။ တစ္ေန႔မွာ ပ်က္စီးမွာပါပဲ။ ေႏွးတာနဲ႔ ျမန္တာပဲ ကြာပါလိမ့္မယ္။ ျမဲတယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဘုရားေဟာနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္ ေနမွာပါ။<br /> ဘာမွ မျမဲတဲ့ေလာကႀကီးမွာ ကုိယ္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ကုိယ့္ေနာက္ ပါမယ့္ တရားေတြ ရွာနုိင္ဖုိ႔ သိပ္ျပီး အေရးႀကီးပါတယ္။<br /> အမွန္ေတာ့ မျမဲတဲ့တရားေတြနဲ႔ ေနေနရတာ စိတ္ထဲမွာ ေပ်ာ္မွာလည္း မဟုတ္ပါဘူး ။ အျမဲပူေနရတာပါ။ ကုိယ့္ေနာက္ပါမယ့္ တရားေတြနဲ႔ ေနေနရင္ တရားေတြက ျပန္ေစာင့္ေရွာက္ ေနတဲ့အတြက္ စိတ္က အျမဲေအးခ်မ္းေနမွာပါ။ ကုိယ့္ေနာက္ပါမယ့္ တရားေတြကုိ အျမဲမဟုတ္ေတာင္ အခ်ိန္ေလးတစ္ခု အေနနဲ႔ ပြားမ်ား အားထုတ္တာေတာင္ စိတ္ကေလး တဒဂၤေလး ေအးခ်မ္းေနတာ က သက္ေသပါ။<br /> စာေရးသူကေတာ့ မျမဲတဲ့ ။ ပ်က္စီး သြားျုပီျဖစ္တဲ့ သေရေခတၱရာျမိဳ႔ ေဟာင္း တစ္ေနရာကုိ ေရာက္ျမဲလည္း ေရာက္ေနဦးမွာပါ။ ၾကည့္ျမဲလည္း ၾကည့္ ေနဦးမွာပါ။ တစ္ေန႔ေသာအခါ မွာေတာ့ သံေ၀ဂအၾကည့္နဲ႔ ၾကည့္ျဖစ္ပါေစလုိ႔ပဲ ဆုေတာင္းမိပါတယ္။<br /> ခႏၶာကုိယ္ စား၀တ္ေနေရး ရွိေနတဲ့အတြက္၊ မိသားစု ရွိေနတဲ့အတြက္ မျမဲတဲ့ တရားေတြလည္း လုိအပ္ေနတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ မျမဲတဲ့ တရားေတြကုိ ခႏၶာ ကုိယ္လုိအပ္ခ်က္အရ မလႊဲမေရွာင္သာ အေနနဲ႔သာ သုံးျပီး မျမဲတာကုိ မျမဲမွန္းသိျပီး ကုိယ့္ေနာက္ပါမယ့္ တရားေတြကုိလည္း က်င့္သုံးရင္း ေနထုိင္သြားဖုိ႔ပါပဲ။<br /> တကယ့္ေတာ့လည္း ေသရင္ မျမဲတဲ့ တရားေတြကုိ အကုန္လုံး ထားခဲ့ ၾကရမွာပါ။ ျမန္မာနုိင္ငံမွာ မျမဲတဲ့ တရားေတြကုိ သိခြင့္ရေနတာကကုိ သူမ်ား နုိင္ငံထက္ သာေနပါျပီ။<br /> အခု ျမန္မာနုိင္ငံမွာ ၀ိပႆနာတရားကုိ မဂ္ေပါက္ ဖုိလ္၀င္ ျပေပးနုိင္တဲ့ သီလ သမာဓိ ပညာႀကီးတဲ့ ဆရားေတာ္ႀကီးေတြလည္း အမ်ားႀကီးပါပဲ။ ဒါက ကုိ ကုိယ့္နုိင္ငံက ကံေကာင္းေနတာပါ။<br /> အသက္အရြယ္ ႀကီးရင့္မွ တရားကုိ ရွာမယ္ဆုိရင္ လူငယ္တစ္ေယာက္လုိ ခရီးမေပါက္ နုိင္ေတာ့ပါဘူး။ ငယ္တုန္း က်န္းမာတုန္း ျဖည့္က်င့္ တာကေတာ့ အေကာင္းဆုံးပါပဲ။<br /> အနိ၀တၱမင္းကေတာ့ မျမဲတဲ့ သေဘာတရားေတြ သိျပီး ဆက္လက္အား ထုတ္သြားတာ ဂတိခ်ိဳခ်ိဳ ဂတိခါးခါးေတြကုိ ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မလာ ေတာ့ဘဲ နိဗၺာန္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳသြားခဲ့ပါျပီ။<br /> ကုိယ္က အနိ၀တၱမင္းလုိ ဂတိခ်ိဳခ်ိဳ ဂတိခါးခါးက မလြန္ေျမာက္နုိင္ေသး ရင္ေတာင္ ကုိယ္ရထားတဲ့ ရာထူး႒ာနႏၱရ ေငြေၾကးဥစၥာ လုပ္ပုိင္ခြင့္ ကုိယ့္၀န္းက်င္မွာ ရွိေနတဲ့ သက္ရွိ သက္မဲ့ေတြကုိ ၾကည့္ျပီး “ေၾသာ္.. မျမဲတဲ့ တရားေတြဘဲ၊ တစ္ေန႔မွာ ဆင္ျခင္ ဆင္ျခင္ေပးရပါမယ္။ အဲဒီလုိ ဆင္ျခင္ တာေလးကုိလညး္ အထုံအေလ့ အက်င့္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ထားရပါမယ္။ အထုံဆုိတာ အျမဲေလ့က်င့္ထားရင္ ထုံသြားတာပါပဲ၊ေလ့က်င့့္္စမွာသာ ကုိယ္က အားစုိက္ရတာပါ။ အထုံျဖစ္သြားရင္ေတာ့ အထူး အာရုံစုိက္စရာ မလုိေတာ့ပါဘူး။ ဆင္ျခင္ျပီးတဲ့အခါ အနိ၀တၱမင္းကုိ အားက် အတုယူျပီး ၀င္ေလ ထြက္ေလပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ၊ ေဖာင္းတယ္ ပိန္တယ္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ထင္ရွားတဲ့ ရုပ္နာမ္ တစ္ခုခုမွာ သတိကပ္ျပီး ပဲျဖစ္ျဖစ္ ၀ိပႆနာ တရားကုိ ႏွစ္မိနစ္ သုံးမိနစ္ေလာက္ေလး ရႈမွတ္လုိက္ဖုိ႔ပါ။<br /> သံေ၀ဂစစ္စစ္၊ ၀ိပႆနာစစ္စစ္တာ့ ျဖစ္ခ်င္မွ ျဖစ္မွာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဆင္ျခင္ေနတဲ့ အခုိက္အတန္႔ ရႈမွတ္ေနတဲ့ အခုိက္အတန္႔ ေလးမွာေတာ့ အကုသိုလ္ ကိေလသာေတြ ကင္းေနတာ အမွန္ပါပဲ။ အကုိသုိလ္ ကိေလသာ ကင္း ေနရင္ တဒဂၤေလးေတာ့ စိတ္ေအး ခ်မ္းေနပါတယ္။<br /> ဒါတင္မကပါဘူး။ ေနာက္ဘ၀ ေနာက္ဘ၀ေတြအထိလည္း ဆင္ျခင္တဲ့ အထုံ ပြားမ်ားတဲ့ အထုံေလးေတြ ဆက္ဆက္ပါသြားမွာပါ။ ဒီဘ၀ ဆင္ျခင္ပြားမ်ားရင္ ေနာက္ဘ၀ ေနာက္ဘ၀ေတြလည္း ဆက္ျပီး ဆင္ျခင ္ပြားမ်ားေနဦးမွာပါပဲ။ အဲဒီလုိ ဆင္ျခင္ ပြားမ်ားေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ပါရမီျဖည့္ေနတယ္လုိ႔ လည္း သေဘာထားေပါ့။ တစ္ေန႔ကုိ ဆင္ျခင္တာ တစ္္မိနစ္၊ ပြားမ်ားတာ သုံး မိနစ္ စုစုေပါင္း ေလးမိနစ္ ေလာက္ေလးေတာ့ ေလ့က်င့္ ေလ့က်င့္သြားသင့္ပါ တယ္။ ေလးမိနစ္ဆုိေတာ့ ဘာမွ မၾကာပါဘူး ။ ေနာက္ဘ၀ ဘ၀အထုံေတြ အတြက္ အဲဒီေလာက္ ေလးေတာ့ အခ်ိန္ေပးသင့္ပါတယ္။ ပါရမီ ျပည့္တဲ့ ဘ၀တစ္ခုမွာေတာ့ အနိ၀တၱမင္းလုိ တရားထူး ရသြားမွာပါ။<br /> ဒါေၾကာင့္လည္း ရုံးတက္ရင္းလည္း ဆင္ျခင္ပြားမ်ားလုိ႔ ရပါတယ္။ ကားစီးရင္းလည္း ဆင္ျခင္ပြားမ်ား လုိ႔ရပါတယ္။ ေစ်းေရာင္းရင္းလည္း ဆင္ျခင္ပြား မ်ားလုိ႔ရပါတယ္။ ေနာက္ဆုံး ေရခ်ိဳးခန္း၀င ္ေနရင္းလည္း ဆင္ျခင္ ပြားမ်ားလုိ႔ ရတာပါပဲ။<br /> ေရခ်ိဳးခန္း ၀င္ေနတုန္းဆုိ ကုိယ္တစ္ေယာက္တည္း ရွိေနတဲ့အတြက္ ၊ အသံတိတ္ဆိတ္မႈလည္း ရွိေနတဲ့အတြက္ ဆင္ျခင္ပြားမ်ားရတာ ပုိလုိ႔ေတာင္ လြတ္လြတ ္လပ္လပ္ရွိဦးမွာပါ။ ေရခ်ိဳးခန္း၀င္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဧည့္သည္လည္း မလာသလုိ ဖုန္းလည္း မလာပါဘူး။ ျပင္ပ လုပ္စရာလည္း ဘာမွမရွိပါဘူး။ ဘာအေႏွာက္ အယွက္မွမရွိတဲဲ့ တကယ့္ သီးသန္႕ကုိယ္ပုိင္ အခ်ိန္တစ္ခုပါပဲ။ ေရးခ်ိဳးခန္း ၀င္တာကေတာ့ လူတုိင္း လူတုိင္း တစ္ေန႔ကုိ တစ္ႀကိမ္ ႏွစ္ႀကိမ္ ေတာ့ မျဖစ္မေန ၀င္ၾကရတာပါ။ တရားအားထုတ္ဖုိ႔ အခ်ိန္မရွိဘူးလုိ႔ ဆုိတဲ့ သူေတြအတြက္ “သီးသန္႔ ကုိယ္ပုိင္ အခ်ိန္ေလး”တစ္ခုပါ။ ကုိယ္က ေရခ်ိဳးခန္း ၀င္တုန္းမွာ ဆင္ျခင္ပြားမ်ားတဲ့ အထုံအေလ့ အက်င့္ေလး လုပ္ထားလုိက္ရင္ ေနာက္ဆုိ ေရခ်ိဳခန္း၀င္လုိက္တာနဲ႔ ဆင္ျခင္ျပီးသား၊ ပြားမ်ားျပီးသား ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။ အျမဲဆင္ျခင္ ပြားမ်ား ေနတဲ့အတြက္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတိေပးေနရာလည္း ေရာက္ပါတယ္။ တရားေတြ အမ်ားႀကီး မလုပ္နုိင္ေသး ေပမယ့္ ေန႔စဥ္ မိနစ္ပုိင္း ဆင္ျခင္ ပြားမ်ားေနတဲ့အတြက္ “ ငါတရားနဲ႔ သိပ္ကြာဟ မေနပါဘူးေလ “ဆုိျပီး ကုိယ့္ကုိယ္ကုိလည္း အားေပးလုိ႔ရပါတယ္။ တရားမလုပ္ျဖစ္ေသးလုိ႔ တစ္ခါတစ္ေလ စိတ္ဓာတ္ က်ရသူေတြအတြက္ ေျဖဆည္ရာ တစ္ခုပါ။<br /> ဒီလုိပါပဲ ၊ ေစ်းေရာင္း ေနရင္းလည္း ဆင္ျခင္ပြားမ်ားလုိ႔ ရတာပါပဲ။ ေစ်း ဆုိတာ အခ်ိန္ျပည့္ေရာင္းေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ၾကားထဲမွာ ၀ယ္သူမလာေသးတဲ့ အခ်န္ဆုိတာ ရွိေနတာပါပဲ။ ၀ယ္သူ မလာေသးတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ ဆင္ျခင္ပြားမ်ား ေနလုိ႔ရတာပါပဲ။ ဒါဆုိရင္ ေစ်းေရာင္းရင္း ကုသိုလ္ေတြ ျဖစ္ေနေတာ့တာပါ။ ဆင္ျခင္ ပြားမ်ားေနတဲ့ ေစ်းသည္ တစ္ေယက္ဟာ ဘယ္ေတာ့မွ အကုသုိလ္ မကင္းတဲ့ ေစ်းေရာင္းမႈကုိ မျပဳပါဘူး။ ေစ်းေရာင္းရင္း ကုသိုလ္ျဖစ္တဲ့သူေတြ ရွိသလုိ ေစ်းေရာင္းရင္း အကုသိုလ္ ျဖစ္တဲ့သူေတြလည္း အမ်ားႀကီးပါ။<br /> ေစ်းေရာင္းတာဟာ သတိရွိရင္ နိဗၺာန္နဲ႔နီးရသလုိ သတိမရွိရင္ ငရဲနဲ႔လည္း နီးရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ငရဲနဲ႔နီးတဲ့ ေစ်းေရာင္း နည္းကုိေတာ့ အထူး ေရွာင္ၾကဥ္ ရပါမယ္။<br /> တရားထူး ရသြားၾကတဲ့ ေထရီေထရာ အရွင္ျမတ္ေတြဟာ တစ္ပါးနဲ႔တစ္ပါး ဆင္ျခင္ပုံခ်င္းေတာ့ မတူၾကပါဘူး။ ဒီေတာ့ ကုိယ္အားက်ၾကည္ညိုတဲ့ ေထရီ ေထရာ တစ္ပါးပါးရဲ့ ဆင္ျခင္မႈကုိ အတုယူျပီး ဆင္ျခင္လုိ႔ ရသလုိ ကုိ္ယ္ၾကားဖူး တဲ့ ေရွးေရွး ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးေတြရဲ့ ဆင္ျခင္မႈမ်ိဳးေတြန႔ဲလည္း ဆင္ျခင္လုိ႔ ရပါတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ ကုိယ္နားလည္ သေဘာေပါက္တဲ့ ဆင္ျခင္မႈမ်ိဳးနဲ႔လည္း ဆင္ျခင္လုိ႔ ရပါတယ္။<br /> သီလ သမာဓိ ပညာ ႀကီးမားတဲ့ ေရွးေရွး ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးေတြရဲ့ ဆင္ျခင္မႈေလာက္ အဆင့္မျမင့္ေပမယ့္ သူေတာ္ေကာင္းေတြရဲ့ အျပဳအမူ အတုိင္း အတုယူ က်င့္သုံးေနတဲ့အတြက္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ၾကည္ညုိလုိ႔ရေနပါျပီ။ ဒါ သူေတာ္ေကာင္းဓာတ္ ကူးဆက္တယ္လုိ႔လည္း ေခၚပါတယ္။<br /> ဘာပဲေျပာေျပာ ကုိယ့္၀န္းက်င္မွာရွိတဲ့ သက္ရွိသက္မဲ့ မျမဲတဲ့သေဘာ တရားေတြကုိ ၾကည့္ျပီး “ေၾသာ္… မျမဲတဲ့ တရားေတြဘဲ၊ တစ္ေန႔မွာ ပ်က္စီးရမွာပဲ”လုိ႔ ေန႔စဥ္ ဆင္ျခင္ေပးပါ။ ေနာက္ဘ၀မွာ အထုံပါရမီေလးပါသြား ေအာင္လုိ႔ပါ။<br /><br /> ရုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာမဂၢဇင္း<br /> ဇႏၷ၀ါရီ ၂၀၁၀<br /><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ရေ၀ႏြယ္(အင္းမ)</span><br /></div><br /><div style="text-align: right;"><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 102, 0);">က်မ္းကုိး</span><br /></div><span style="color: rgb(255, 102, 0);">ပုံေတာ္စုံေထရအပါဒါန္၀တၳဳေတာ္ႀကီး(အရွင္ဓမၼသာမီဘိ၀ံသ)</span><br /><br /><br /></div><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">အရွင္သီရိႏၵဝဘ္ဆိုဒ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-1443332616014268399?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-67305329067386823622010-04-12T19:04:00.000-07:002010-04-12T19:16:43.471-07:00မန္းေတာင္ရိပ္ခို.....ဧၿပီ ၁၀ရက္ ၂၀၁၀ခုႏွစ္ မွာျပဳလုပ္က်င္းပခဲ့တဲ့ ေအာ္ရီဂြန္ျပည္နယ္ ေပါ့လန္းၿမိဳ႕သႀကၤန္မွ အဆိုအကမ်ားျဖစ္ပါတယ္... ကင္မရာကလည္းညံ့ ႐ိုက္တဲ့သူကလည္းညံ့လု႔ိ သည္းခံၿပီး ၾကည့္ေပးၾကပါေနာ္... အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္....<br /><br /><center><object width="500" height="405"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/a3icAaziYos&hl=en_US&fs=1&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/a3icAaziYos&hl=en_US&fs=1&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="500" height="405"></embed></object><span id="fullpost"><center><br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">You Tube ထဲဝင္ၿပီး အားလံုးကိုၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္...<a href="http://newyouthpl.blogspot.com/">ဒီေနရာ</a> ေလးမွာလည္း အကအလွေလးေတြတင္ထားပါတယ္...</span></center></span></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-6730532906738682362?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-74188486576383160212010-03-12T15:07:00.000-08:002010-03-12T15:08:27.959-08:00မဂၤလာပါ...<center><object width="500" height="405"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/dBf_-7JmA2w&hl=en_US&fs=1&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/dBf_-7JmA2w&hl=en_US&fs=1&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="500" height="405"></embed></object><center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-7418848657638316021?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-8154010833748376182010-03-09T17:55:00.000-08:002010-03-09T17:57:32.457-08:00ပုသိမ္ထီးနဲ႔ မမေတြ....<center><object width="500" height="405"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/7uzJWcq5T6c&hl=en_US&fs=1&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/7uzJWcq5T6c&hl=en_US&fs=1&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="500" height="405"></embed></object><center>
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-815401083374837618?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-27287955947498237272010-03-06T22:46:00.000-08:002010-03-06T22:50:45.096-08:00အိမ္အျပန္လမ္းမွာ....<center><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://picasaweb.google.com/s/c/bin/slideshow.swf" flashvars="host=picasaweb.google.com&hl=en_US&feat=flashalbum&RGB=0x000000&feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.com%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2Fchocho.aung71%2Falbumid%2F5445774629419081393%3Falt%3Drss%26kind%3Dphoto%26hl%3Den_US" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" width="480" height="367"></embed><center><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ေလာေလာဆယ္ေနတဲ့အိမ္ကို... အလုပ္ကေနျပန္လာတာကိုေျပာတာပါ...။ တကယ့္အိမ္ကိုျပန္ရဖို႔ကေတာ့.....</span></center></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-2728795594749823727?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-5879774771366864512010-03-04T20:50:00.000-08:002010-03-04T21:15:46.846-08:00သမီးတို႔ေက်ာင္းမွ ဝါးၫွပ္အက....<center><object width="500" height="405"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/lh5uWSdl49g&hl=en_US&fs=1&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/lh5uWSdl49g&hl=en_US&fs=1&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="500" height="405"></embed></object><center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-587977477136686451?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-66726510302060526472010-02-03T19:14:00.000-08:002010-02-03T20:48:29.323-08:00မိခင္ႏွင့္တူေသာအရာ တရားေတာ္....<div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ဒီေန႔ေတာ့ ပံုျပင္အစား ဒီတရားေလးနာလိုက္ၾကဦးေနာ္... </span></span><br /></div><br /><center><embed type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allownetworking="all" wmode="transparent" src="http://static.photobucket.com/player.swf?file=http://vid526.photobucket.com/albums/cc342/gingyi65/0ca78ecf.flv" width="480" height="320"></embed><center></center></center><br /><br />တရားက အစအဆံုးမရဘူးျဖစ္ေနလို႔ အစအဆံုးနားေထာင္ခ်င္ရင္ <a href="http://www.dhammadownload.com/Ashin-Zawana-Video.htm/">ဒီေနရာမွာ</a> ရွာၿပီးနာယူႏိုင္ပါတယ္ရွင္... ေက်းဇူးတင္ပါတယ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-6672651030206052647?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-28241301332910890822010-01-22T17:46:00.000-08:002010-01-22T18:05:20.597-08:00သမီးတို႔အတြက္ အိပ္ယာဝင္ပံုျပင္မ်ား (၃)သမီးေရ… လူရယ္လို႔ျဖစ္လာရင္ လူပီသေအာင္ေနတတ္ဖို႔အေရးေႀကီးတယ္။ အခုေရာ လူမပီသဘူးလား ေမေမ လူပီသေအာင္ဘယ္လိုေနရမလဲဆိုရင္ ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားခဲ့တဲ့ လူတို႔ေစာင့္ထိန္းရမယ့္သီလကုိ ေစာင့္ထိန္းရမယ္။ သမီးတို႔ေန႔စဥ္ ဘုရားရွိခိုးရင္ ငါးပါးသီလ ယူတယ္ မဟုတ္လား။ <br />အဲ့ဒီထဲက ပါဏာတိပါတကံ (သူ႔အသက္သတ္ျခင္း) နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဒီေန႔ေျပာျပမယ္။ သူတပါးအသက္ကို မိမိအသက္ကဲ့သို႔ တန္ဘိုးထားႏိုင္ရင္ သူ႔အသက္ကို မသတ္ျဖစ္ေတာ့ဘူးေပါ့။ အသားကို နည္းနည္းေလးခိုက္မိရင္ေတာင္ နာက်င္တတ္တာ အသက္ေသတဲ့အထိဆုိ ဘယ္ေလာက္နာက်င္လိုက္မလဲေနာ္… သမီးတို႔ ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္ ရမယ္ေနာ္… ေနာက္ၿပီး သူတပါးကို နာက်င္ေစေအာင္လုပ္မိရင္ ကိုယ္လည္းပဲ တူေသာအက်ဳိးကုိ ျပန္ခံစားရလိမ့္မယ္။ ဒါဟာ ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားခဲ့တဲ့ ကံ၊ ကံ၏အက်ဳိးဆိုတာပဲ…. ။ ခ်က္ခ်င္းျပန္ခံရတာရွိသလို အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္မွ အဆတိုးၿပီး ျပန္ခံစားရတာလဲရွိတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္တုန္းက ဥတၱရသာမေဏေလးရဲ႕ အေၾကာင္း အေမမွတ္မိသေလာက္ေျပာျပမယ္ေနာ္..။ <br />ဥတၱရ လို႔ေခၚတဲ့ ကိုရင္ေလးတပါးဟာ သူေနတဲ့ေတာေက်ာင္းေလးကေန မနက္ေစာေစာ ဆြမ္းခံထြက္ဖို႔ မိုးမလင္းေသးခင္ လူေတြေနတဲ့ ရြာဘက္ကို ထြက္လာရင္း ျမစ္ေခ်ာင္းနေဘးအေရာက္မွာ မ်က္ႏွာသစ္ရေအာင္ ဆြမ္းခံသပိတ္ကို ေခ်ာင္းနေဘး ကန္ေဘာင္ေပၚတင္ထားၿပီး ကိုရင္ေလးက ေခ်ာင္းထဲဆင္းသြားခဲ့တယ္…။ အဲဒီအခ်ိိန္မွာပဲ ရြာထဲမွာသူခိုးဝင္ခိုးတာကို အိမ္ရွင္ေတြက သိသြားၿပီး ေအာ္ဟစ္အကူအညီေတာင္းေတာ့ ရြာသားေတြက တုတ္ေတြဓားေတြနဲ႔ သူခိုးကို လိုက္ၾကတယ္။ သူခိုးကလဲ ေျပးမိေျပးရာေျပးၿပီး ရြာအျပင္က ကိုရင္ေလးရွိတဲ့ ေခ်ာင္းနေဘးကိုေရာက္လာခဲ့တယ္။ ရြာသားေတြမိရင္ အသတ္ခံရမွာကိုေၾကာက္တဲ့သူခိုးဟာ သူခိုးလာတဲ့ပစၥည္းထုပ္ကို ကိုရင္ေလးခ်ထားတဲ့ သပိတ္ထဲ ထည့္ခ့ဲ့ၿပီး အကြယ္တခုမွာ ပုန္းေနလိုက္တယ္။ ကိုရင္ေလးက မ်က္ႏွာသစ္ၿပီးလို႔ ဆြမ္းခံႂကြမယ္ဆိုၿပီး သပိတ္ကိုယူၿပီး ရြာဘက္ကိုစတင္ထြက္လာခ်ိန္မွာပဲ ရြာသားေတြ အဲ့ဒီေနရာကိုေရာက္လာၿပီး သူခိုးကိုမေတြ႔ပဲ ကိုရင္ေလးကုိ ရွာေဖြၾကတဲ့အခါမွာ သပိတ္ထဲမွာ ထည့္ထားတဲ့ ရတနာထုပ္ကို ရွာေတြ႔သြားၿပီး ကိုရင္္ဟာသူခိုးပဲလို႔ ထင္ၿပီး ဖမ္းသြားခဲ့ၾကတယ္တဲ့..။ ဒီအခ်ိန္မွာ ကုိရင္ေလးက သူဟာ သူခိုးမဟုတ္ေၾကာင္းကို ရွင္းျပေပမဲ့ သက္ေသခံပစၥည္းနဲ႔မိေနလို႔ ဘယ္လိုမွ ေျပာလို႔မရဘူးတဲ့။ <br />ေနာက္ၿပီး အဲ့ဒီအခ်ိန္က တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့မင္းက သူခိုးဆိုသိပ္မုန္းလို႔ သူခိုးမိရင္ လက္ဝါးကပ္တိုင္မွာ ႀကိဳးတုပ္ၿပီး စအိုကေန ပါးစပ္အထိ တံက်င္႐ႈိသတ္ေလ့ရွိတယ္တဲ့။ (တံက်င္ဆုိတာကေတာ့ ထိပ္ခၽြန္ေနတဲ့သံေခ်ာင္းရွည္ႀကီးကို မီးထဲမွာရဲေနေအာင္ဖုတ္ထားတာ) လူေတြ သူမ်ားပစၥည္းမခိုးရဲေအာင္၊ တိုင္းျပည္မွာ သူခိုးသူမရွိေအာင္လို႔ အမိန္႔ထုတ္ထားတယ္ ထင္တာပဲ။ ဒါနဲ႔ပဲ ကိုရင္ေလး ဥတၱရဟာ ခိုးရာပါပစၥည္းနဲ႔တကြ မိေနလို႔ ဘယ္လိုမွေျဖရွင္းလို႔ မရဲဘဲ အဲ့ဒီနည္းနဲ႔ အသတ္ခံခဲ့ရတယ္တဲ့ …. ဒါေပမဲ့ ကိုရင္ကေလးဟာ နာက်င္မႈေတြခံစားေနရတဲ့အခ်ိန္မွာ ျမတ္စြာဘုရား အေဝးကေနေရာင္ခ်ည္ေတာ္ကြန္႔ျမဴးျပၿပီး ကိုရင္ကေလးနာက်င္မႈေတြကို ေမ့သြားတဲ့ခဏမွာ တရားေဟာလိုက္တယ္..။ ကိုရင္ကေလး ကလဲ ပါရမီရင့္ၿပီးသူျဖစ္လို႔ တရားနာရင္း ခႏၱာအစဥ္ကို ျမင္ေအာင္ ႐ႈမွတ္လိုက္တဲ့အခါ တရားအဆံုးမွာပဲ ရဟႏၱာ ျဖစ္သြားခဲ့တယ္။ <br />အင္း…. ဘုရားကတန္ခိုးနဲ႔ ကိုရင္ေလးကိုဘာလို႔မကယ္သလဲဆိုေတာ့… ကိုရင္ကေလး ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ သူ႔ရဲ႕အတိတ္ကံက သူကိုယ္တိုင္ျပန္ခံရမွာမို႔ ျမတ္စြာဘုရားလဲ အဲ့ဒီလို အသတ္ခံ ရမဲ့ေဘးကေန မကယ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒါဟာ ဝဋ္ေႂကြးခံရတာလို႔ ေျပာရမွာေပါ့..။ သမီးတို႔ အခုေမးသလို ျမတ္စြာဘုရားကို ရဟန္းေတြကလဲေမးပါတယ္။ အဲ့ဒီေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားက ရဟန္းေတြကို ဒီကိုရင္ကေလးဟာ တူေသာအက်ဳိးကို ခံစားရတာဆိုၿပီး ကိုရင္ေလးရဲ႕ အတိတ္ကအေၾကာင္းကို ျပန္ေဟာျပပါတယ္။ ကိုရင္ကေလးဟာ ဘဝတခုမွာကေလးသဘာဝ ကစားရင္း တမာပင္ေပၚက ေပါက္ကာစငွက္သားကေလးေတြကိုေတြ႔ၿပီး ငွက္သားေပါက္ ကေလးေတြရဲ႕ ပါးစပ္ထဲကို တမာ႐ိုးနဲ႔ထိုးထည့္ၿပီး ေဆာ့ခဲ့ဘူးတယ္။ (ငွက္ကေလးေတြဟာ သူတို႔မိခင္အစာရွာၿပီးျပန္လာရင္ ပါလာတဲ့အစာေတြကို စားရေအာင္ႏႈတ္သီးေလးေတြကို ၿပဲေနေအာင္ ဟထားေပးတာ သမီးတို႔ျမင္ဘူးတယ္မဟုတ္လား) ေပါက္ကာစငွွက္ကေလးေတြ ဆိုေတာ့ အာေခါင္ႏုႏုေလးေတြကို တမာ႐ုိးနဲ႔ ထိုးကစားေတာ့ ဘယ္ခံႏိုင္မွာလဲ … ေသကုန္မွာေပါ့…။ ကေလးသဘာဝ ကစားတာျဖစ္ေပမဲ့ သူမ်ားအသက္ကို ညွင္းဆဲသတ္ျဖတ္မိေတာ့ အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္တဲ့အခ်ိန္တခုမွာ ျပန္ခံရတာပါပဲ….။ သူမသိလို႔လုပ္မိလဲ ခံရတာပဲ…။ သိရက္နဲ႔လုပ္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ပိုေတာင္ခံရဦးမယ္။ ကိုရင္ကေလး အတိတ္ဘဝက မသိနားမလည္ေသးတဲ့အရြယ္မွာ ဒီလိုလုပ္ခဲ့မိေပမဲ့ အသက္ အရြယ္ရလာလို႔ နားလည္လာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ရဟန္းတရားေတြကို ပြားမ်ားအားထုတ္ခဲ့ တယ္။ အဲ့ဒါေၾကာင့္လဲ ျမတ္စြာဘုရားတရားေဟာတဲ့အခ်ိန္မွာ ရဟႏၱာအျဖစ္နဲ႔ သံသရာမွာ ဘဝအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ က်င္လည္ရတဲ့အျဖစ္ကေန လြတ္ကၽြတ္ခြင့္ရသြားတာေပါ့…။ <br />လူတိုင္း သတၱဝါတိုင္းဟာ ကိုယ္ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ အမႈကိစၥတိုင္းဟာ ကိုယ့္ရဲ႕ကိုယ္ပိုင္ဥစၥာေတြပဲ..။ ေကာင္းတာေတြလုပ္ရင္ ကိုယ္ပိုင္ဥစၥာေကာင္းေကာင္းရၿပီး ေကာင္းက်ဳိးခံစာရမွာပဲ..။ မေကာင္းတာေတြလုပ္ရင္လဲ မေကာင္းတာေတြရၿပီး မေကာင္းက်ဳိးေတြ ခံစားရမွာပဲ။ အေမအေဖက ကိုယ့္ကိုကယ္မယ္ ကူညီမယ္ထင္ၿပီး အေမအေေဖအားကိုးနဲ႔လည္း မလုပ္နဲ႔ .. ကိုယ္လုပ္ထားတဲ့ မေကာင္းမႈရွိေနရင္ အဲဒီမေကာင္းမႈကို ခံစားရတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘုရားေတာင္မွ မကယ္ႏိုင္ဘူး။ အေဖ အေမတို႔က သမီးတို႔ကို ကူညီႏိုင္တာ တနည္းပဲရွိတယ္။ ဘုရားေဟာခဲ့တဲ့တရားေတြကို သမီးတို႔ နားေထာင္ခ်င္ေအာင္၊ နားလည္ေအာင္ ကူၿပီးေျပာေပး လမ္းညႊန္ေပးလို႔ပဲရမယ္။ က်န္တာက သမီးတို႔ဖာသာလုပ္ရမွာ။ အေမတို႔လည္း ဒီလိုပဲ..။ ျမတ္စြာဘုရားေဟာခဲ့တဲ့တရားေတြကို ကိုယ္တိုင္က်င့္ႀကံလိုက္နာမွ ဒီသံသရာဝဋ္ဒုကၡက လြတ္ေျမာက္မွာ…။ ျမတ္စြာဘုရားကိုယ္တိုင္ထိုးထြင္းသိျမင္ခဲ့တဲ့တရားေတြကို သံဃာေတာ္ အရွင္သူျမတ္ေတြက တဆင့္ေဟာၾကားျပသ လမ္းညႊန္ေပးေနၾကတယ္။ အေမတို႔ သမီးတို႔က အဲ့ဒီလမ္းေတြကေန ကိုယ္တိုင္ေလွ်ာက္လွမ္းၾကရမွာ။ ငယ္ငယ္တုန္းက လမ္းမေလွ်ာက္ခ်င္ရင္ အေမ အေဖ ခ်ီသြားလို႔ရတယ္။ အခုႀကီးေတာ့ ဘယ္သူခ်ီႏိုင္ေသးလဲ ကိုယ္ဖာသာေလွ်ာက္မွ လိုရာကိုေရာက္မယ္မဟုတ္လား။ သမီးတို႔ငယ္ငယ္က မိဘေတြက ဟိုဟာမလုပ္နဲ႔ ဒီလိုေန ဆိုၿပီး မ်က္ေစ့ေဒါက္ေထာက္ၾကည့္ေနႏိုင္ေပမဲ့ သမီးတို႔အရြယ္ရလာလို႔ အလုပ္ေတြ လုပ္ကိုင္လာရၿပီဆိုရင္ သမီးတို႔ကိုယ္တိုင္ ဆံုးျဖတ္၊ လုပ္ကိုင္ရေတာ့မယ္မဟုတ္လား..။ သမီးတို႔ကိုယ္ပိုင္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြအေပၚမွာမူတည္ၿပီး ေအာင္ျမင္မႈ ဆံုး႐ံႈမႈေတြကို သမီးတို႔ ကိုယ္တိုင္ခံစားရမွာ…။ ဒါေပမဲ့ သမီးတို႔ငယ္ငယ္ကတည္းက သင္ယူထားတဲ့ပညာေတြကိုေတာ့ အသံုးခ်ရမွာေပါ့..။ ဒါကေတာ့ လက္ရွိရထားတဲ့ ဒီဘဝေလးတခုအတြက္ပဲေနာ္.. သံသရာခရီး အတြက္ကေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ အဆံုးအမေတြနဲ႔ က်င့္ႀကံေနထိုင္မွ ျမင့္ျမတ္တဲ့၊ ဧခ်မ္းတဲ့ဘဝကိုရၾကမွာ….။ သမီးတို႔ကို အေမက သာသနာျပဳႏိုင္တဲ့ အမ်ဳိးသမီးေလးေတြ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ လူျဖစ္ရတဲ့တိုေတာင္းလွတဲ့ဘဝေလးမွာ လူပီပီသသေနႏိုင္ေအာင္ က်ဳိးစားၾကေစခ်င္တယ္..။ <br />သာသနာဆိုတာ အဆံုးအမလို႔ အဓိပၸါယ္ရတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕သာသနာ ဆိုတာ ျမတ္စြားဘုရားရဲ႕အဆံုးအမကိုေျပာတာ…။ ျမတ္စြာဘုရား ဆံုးမထားတဲ့အတိုင္း က်င့္သံုး ေနထိုင္တဲ့သူဟာ သာသနာျပဳေနသူပဲေပါ့။ <br />ဘယ္လိုလဲ… ေနာက္ဆို ပိုးေကာင္ေလးေတြပဲ၊ ငွက္ကေလး ၾကက္ကေလးေတြပဲ.. မနာက်င္တတ္ဘူးထင္ၿပီး နာေအာင္က်င္ေအာင္မလုပ္မိေစနဲ႔၊ မေဆာ့မိေစနဲ႔ေနာ္… သမီးတို႔ ေနာက္အပတ္ၾကရင္ အဒိႏၷာဒါနာ (သူတပါးပစၥည္းခိုးျခင္း) နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့အေၾကာင္းေလး ေျပာျပမယ္ေနာ္…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-2824130133291089082?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-85207260473475105692009-10-05T15:09:00.000-07:002009-10-05T15:13:19.900-07:00စုေပါင္း သံဃာပဝါရဏာပြဲေတာ္...<div style="text-align: center; color: rgb(0, 153, 0);">LA အဇူဇာ-ျဗဟၼ၀ိဟာရေက်ာင္းတုိက္အတြင္း၌ က်င္းပအပ္ေသာ 2009 ခု ၊ စုေပါင္း ပ၀ါရဏာျပဳပြဲေတာ္။ ရပ္နီးရပ္ေ၀းမွ ၅၇ ပါေးေသာ သံဃာေတာ္အရွင္ျမတ္မ်ား သံဃပ၀ါရဏာျပဳရန္ အဇူဇာေက်ာင္းခ႑သိမ္ေတာ္သုိ ့ ၾကြေတာ္မူလာစဥ္ ။<br /></div><br /><center><object width="480" height="360"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/7l6rZ1YvVTk&hl=en&fs=1&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/7l6rZ1YvVTk&hl=en&fs=1&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="360"></embed></object><enter></enter></center><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-8520726047347510569?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-15488026879847020602009-10-04T15:36:00.000-07:002009-10-04T15:39:38.004-07:00ဘဝ အလွျပင္နည္း....သမီးငယ္က ေမေမ့ကိုစိတ္ေကာက္ေနတာကိုး…. အဲ့ဒီလိုႏႈတ္ခမ္းႀကီးစူၿပီး မ်က္ႏွာႀကီးပုပ္ ထားတာ ဝက္မေလးၾကေနတာပဲ….ဟာ ဟ.. ငါ့သမီးက ဘယ္လိုေနေန အေမ့မ်က္စိထဲ လွေနတာပါပဲ… ဘာျဖစ္လို႔အေမ့ကိုစိတ္ေကာက္ေနတာလဲ… ေအာ္… သမီးလိုခ်င္တဲ့ အလွျပင္တဲ့ပစၥည္းေတြ မဝယ္ေပးလို႔…. ဟုတ္လား… ဒါမ်ားသမီးရယ္…. အေမ့မွာ အဲ့ဒီပစၥည္း ေတြမလိုဘဲ… လွေအာင္ျပင္ႏိုင္တဲ့ နည္းရွိတယ္သမီးရဲ႕…. လာ.. လာ.. အေမေျပာျပမယ္။ <br />လာၾကည့္စမ္းပါဦး… သမီးမ်က္ႏွာကိုမွန္ထဲမွာ… လာမွန္ေရွ႕မွာလာရပ္… ကဲသမီးမ်က္ႏွာကို ေသခ်ာၾကည့္ေန… ကဲ.. အေမတခ်က္႐ိုက္လိုက္ေတာ့… သမီးမ်က္ႏွာမဲ့သြားတာ ၾကည့္လု႔ိ လွလား… မလွဘူးမဟုတ္လား… ကဲလာ… သမီးပါးေလးကို အေမတခ်က္နမ္းလိုက္မယ္… ကဲ.. သမီးၿပံဳး လိုက္ေတာ့ ၾကည့္စမ္း.. ဘယ္ေလာက္ခ်စ္စရာေကာင္းထားလဲ…. သမီး.. တကယ္ လွခ်င္ရင္ အၿမဲတန္းၿပံဳးေနႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရမယ္….။ <br />ေနာက္ၿပီးေတာ့ လူေတြရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းကုိရခ်င္တယ္ဆိုရင္ လူေတြကို ခ်စ္တဲ့မ်က္လံုးနဲ႔ ၾကည့္ရတယ္။ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့လူကိုၾကည့္ရင္ သမီးမ်က္ႏွာေလးက ၾကည္လင္မေနဘူးလား။ ခ်စ္စရာလဲေကာင္ေနမယ္ေလ….။ အဲ… ကိုယ္နဲ႔မတည့္တဲ့လူကိုေတြ႔ရင္က်ေတာ့ သမီးၿပံဳးေနလားမဲ့ေနလား…။ မဲ့ေနေတာ့ မလွဘူးမဟုတ္လား…။ အလွဘယ္ေလာက္ ျပင္ထားျပင္ထား မလွေတာ့ဘူး…။ ဒါေၾကာင့္ သမီးရဲ႕မ်က္ႏွာေလး အၿမဲလွေနခ်င္ရင္ အလွျပင္ပစၥည္းေတြ လိမ္းေနစရာမလိုဘူး။ လူတိုင္းကို ခ်စ္တဲ့မ်က္လံုးနဲ႔ၾကည့္တတ္ေအာင္ ႀကိဳးစား၊ ၿပီးရင္ အၿမဲတမ္းၿပံဳးေနရမယ္ေနာ္….။ ဒါဆို သမီး ေထြေထြထူးထူး အလွျပင္ေန စရာမလိုဘဲ.. အၿမဲလွေနမွာ…. ကဲ.. အလွျပင္ပစၥည္းက အခန္႔မသင့္ရင္ သမီးမ်က္ႏွာကို ေလာင္သြားႏိုင္ေသးတယ္။ မလွမွာစိုးရိမ္ရေသးတယ္…။ အေမ့နည္းက ဘုရားေပးတဲ့နည္း… ဘယ္ေလာက္သက္သာလဲ… မပင္ပန္းဘဲ အၿမဲလွေနမွာ… ၿပီးရင္ လူေတြ၊ သတၱဝါေတြကို တကယ္ရင္ထဲက ေစတနာအျပည့္နဲ႔ ေမတၱာထားၿပီး သူတို႔ေကာင္းက်ဳိးေတြကို ေျပာဆို၊ လုပ္ကိုင္ေပး ႏိုင္ရမယ္။ ဒါမွွ ဘာပဲလုပ္လုပ္ ကိုယ့္အက်ဳိး အမ်ားအက်ဳိး ႏွစ္မ်ဳိးလံုးေအာင္ျမင္မွာ…။ <br />သမီးတို႔က သိပ္နားမလည္ေသးလို႔ပါ…။ ဆရာေတာ္အရွင္သူျမတ္ေတြေဟာတဲ့ တရားေတာ္ ေတြထဲမွာ လူ႔ေလာကအတြက္ ေလာကီ၊ ေလာကုတၱရာေကာင္းက်ဳိးေတြ အားလံုးပါတယ္။ တရားနာတယ္ဆိုတာ ေတာထြက္ၿပီး ရဟန္း၊ သီလရွင္ဝတ္ဖို႔အတြက္ႀကီးဘဲမဟုတ္ဘူး။ လူ႔ေလာကမွာ ဘယ္လိုေနထိုင္လုပ္ကိုင္ရင္ အက်ဳိးစီးပြားျဖစ္မယ္၊ ဘယ္လိုေနထိုင္လုပ္ကိုင္ ရင္ အက်ဳိးစီးပြားပ်က္မယ္၊ ဒုကၡေရာက္တတ္တယ္ဆိုတာ အားလံုးပါတယ္။ ေသေသခ်ာခ်ာ နားေထာင္ၾကည့္… စိတ္ဝင္တစားနားေထာင္တာနဲ႔အမွ် ၾကာလာရင္ နားလည္လာလိမ့္မယ္။ ပါရမီျဖစ္လာလိမ့္ မယ္… အဲ့ဒီလိုနားလည္လာတာနဲ႔အမွ် တရားထဲက အႏွစ္သာရကို သမီးတို႔ထုတ္ယူတတ္ လာလိမ့္မယ္။ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာေတြ ျဖစ္ခ်င္တာေတြကို ဘယ္လိုလုပ္ရင္ရမယ္ဆိုတာ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ကိုယ္တိုင္သိလာလိမ့္မယ္။ အဲ့ဒါဆို တရားေတာ္ရဲ႕ေက်းဇူးကို သမီးတို႔ ရရွိခံစားလာရလိမ့္မယ္။ သမီးတို႔မသိေသးလို႔ပါ…. သမီးတို႔လိုခ်င္တာအားလံုးရေအာင္ ဒီတရားေတာ္ေတြက လမ္းညႊန္ႏိုင္တယ္။ ဒါေပမဲ့ သမီးတို႔ကိုယ္တိုင္လုပ္ယူမွရမွာ… ေလာကႀကီးမွာ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္မလုပ္ဘဲနဲ႔ ရတာဘာမွမရွိဘူး..။ ကဲ…. ဒီေတာ့ ဒီ<a href="http://www.dhammaransi.net/Audio/UZawana5/UZawana-AhSoeSoneAhSait.mp3">တရားေလး</a>တေခြ နာၾကည့္လိုက္ပါဦး……<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-1548802687984702060?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-76183646573838254522009-10-03T11:53:00.000-07:002009-10-03T15:24:54.435-07:00သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔...သမီးေရ.. ဒီေန႔ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔ေရာက္ၿပီ… မုန္႔ဖက္ထုပ္လုပ္ဖို႔ကလဲ ငွက္ေပ်ာရြက္ ကမရိွ…. ဟာလဝါလုပ္မလားလို႔ စဥ္းစားေတာ့ တခါမွလည္းမလုပ္ဖူးဘူး…. ဘာလုပ္ရ မလဲစဥ္းစားတုန္း သမီးတို႔က ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသြားမယ္တဲ့… ဟုတ္တာေပါ့…. သီိလယူၿပီး ဦးပုသ္ ေစာင့္ၾကမယ္ေလ… .. ဒါၾကေတာ့လဲ သမီးတို႔အေဖက သူငယ္ခ်င္းေတြဆီ မေန႔ကတည္းက ညအိပ္သြားေနေတာ့ ကားကမရွိ… ဘတ္စ္ကားနဲ႔သြားဖု႔ိကလဲ ခရီးကေဝၿပီး ကားဘယ္လိုေျပာင္းစီးရမယ္မွန္းမသိဘူး….. မသိတာေတြ မရိွတာေတြကမ်ားေနတယ္…. ဒီေတာ့လဲ အၿမဲတန္းရွိတဲ့ အင္တာနက္က တရားကိုပဲ တို႔သားအမိေတြနာယူၾကတာေပါ့… လာ.. လာ.. သမီးတို႔ေရ… ဆရာေတာ္ <a href="http://www.dhammaransi.net/Audio/UZawana4/UZawana-DhammaAMway.mp3">အရွင္ဇဝန</a> (ေမတၱာရွင္ေရႊျပည္သာ) ရဲ႕ တရားေတာ္ေတြ သိပ္ေကာင္းတယ္ဆိုပဲ… တခါေလာက္နာၾကည့္လုိက္ရေအာင္ေနာ္…<br />ကက္စက္ထဲမွာ တရားေခြအဆင္သင့္ ထည့္ထားတယ္... ခလုပ္ႏွိပ္လိုက္ပါဦး သမီးေရ...<br /><br /><br /><img style="visibility: hidden; width: 0px; height: 0px;" src="http://counters.gigya.com/wildfire/IMP/CXNID=2000002.0NXC/bT*xJmx*PTEyNTQ2MDgzNjM4NzMmcHQ9MTI1NDYwODQxMzQ1OSZwPTE4MDMxJmQ9Jmc9MSZvPTg5MjJiZDQ1NDUyOTQ5ZGNiMTQ3OWUwNWE2ZDY5NTBi.gif" width="0" border="0" height="0" /><center><p style="visibility: visible;"><object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/boomboom.swf" style="width: 340px; height: 260px;" width="340" height="260"><param name="movie" value="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/boomboom.swf"><param name="quality" value="high"><param name="scale" value="noscale"><param name="salign" value="TL"><param name="wmode" value="transparent"><param name="flashvars" value="myid=31155265&path=2009/10/03&mycolor=7ed627&mycolor2=c0d411&mycolor3=ABAB1D&autoplay=false&rand=0&f=4&vol=100&pat=0&grad=true&ow=340&oh=260"></object><br /><br /><a href="http://mixpod.com/"></a><a href="http://mixpod.com/"><br /></a></p></center><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);"><br /><br />သာဓု...သာဓု...သာဓု</span></span></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-7618364657383825452?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-53533986097830144842009-10-02T23:42:00.000-07:002009-10-02T23:44:03.764-07:00သမီးတို႔အတြက္ ပံုျပင္မဟုတ္ေသာ အိပ္ယာဝင္ပံုျပင္မ်ား (၂)ငါ့သမီးႀကီိးက ေတာ္ေတာ္ေဒါသႀကီးတာပဲ…. ဘာလု႔ိလဲ … ဟုတ္လား…. မေန႔ကျပတဲ့ ဗီြဒီယိုၾကည့္ၿပီး သမီးငိုေနလို႔ေလ… ဟုတ္တယ္သမီးရဲ႕… ဝမ္းနည္းလို႔ငိုတာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေဒါသျဖစ္လို႔ငိုတာပဲျဖစ္ျဖစ္ အဲ့ဒါဟာ ေဒါသထဲမွာပါတယ္..။ ဆုတ္နစ္တဲ့ေဒါသေပါ့…. သမီးသူတို႔တေတြအတြက္ မခံခ်င္စိတ္ေတြျဖစ္ေနတယ္မဟုတ္လား…။ ေလာေလာဆယ္ ကိုယ္လည္းဘာမွမတတ္ႏိုင္ဘူးေလ..။ အဲ့ဒီေတာ့ ငိုမိတယ္.. အေမလဲအဲ့ဒီလိုျဖစ္ဖူးပါတယ္…။ ဒါေပမဲ့သမီးရယ္… ဒီလိုငိုေန႐ံု၊ ေဒါသျဖစ္ေန႐ံုနဲ႔ ဒီျပႆနာေတြက ေျပလည္သြားမွာမဟုတ္ ဘူးေလ။ ဒါေတြကို သမီးကလိုက္ခံစား ေဒါသျဖစ္ေနရင္ ဒီေဒါသ မီးေတြက သမီးကို ေလာင္ေနမွာေပါ့..။ အေမျဖစ္ေစခ်င္တာက သမီးတို႔ ဒါေတြကိုသိထားၿပီး ဘယ္လိုအကူအညီ ေတြေပးႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရမလဲဆိုတာ ရင္ထဲမွာ အသိရွိေနေအာင္လို႔ပါ။ ဒါမွလဲ သမီးအခ်ိန္တန္ အရြယ္ေရာက္လာတဲ့တေန႔ သူတို႔အတြက္ အကူအညီေတြေပးႏိုင္မွေပါ့။
<br />ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားခဲ့တဲ့ တရားေတာ္ေတြနဲ႔အညီ လူေတြအေပၚ ဘယ္လုိစိတ္ထားရ မလဲဆိုတာ အေမနည္းနည္းေျပာျပခ်င္တယ္။ တခ်ဳိ႕လူကိုေမတၱာ၊ ဂ႐ုဏာစိတ္နဲ႔ ခ်စ္ခင္ရမယ္။ ဥပမာ ေမြးရပ္ေျမက အဖိႏွိပ္ခံေနၾကရတဲ့ အေမတို႔ေသြးခ်င္းေတြေပါ့။ ဒါေပမဲ့ တခ်ဳိ႕လူေတြ အေပၚေတာ့ ဥေပကၡာစိတ္ထားရမယ္။ သူတို႔ကေတာ့ မတရားသျဖင့္ ဖိႏိွပ္အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ လူတစုေပါ့။ သမီးနားလည္ေအာင္ ရွင္းျပရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဥပမာ ငွက္ကေလးေတြ ဆူးၿခံဳထဲညိေနရင္ ဒီငွက္ကေလးေတြကုိ ဒီဆူးၿခံဳေအာက္ကလြတ္ေအာင္ ဘယ္လိုကူညီရမလဲ ဆုိတဲ့ သနားဂ႐ုဏာစိတ္သာထားၿပီး ေအးခ်မ္းတဲ့စိတ္နဲ႔ ကူညီသလို၊ လမ္းမအလယ္မွွာ ေက်ာက္တံုးတခုက လမ္းသြားလမ္းလာေတြအတြက္ အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေနတာကုိ ဒီိေက်ာက္တံုးအေပၚ ေဒါသျဖစ္မေနပဲ လမ္းသြားလမ္းလာ အမ်ားျပည္သူ ေဘးအႏၱရာယ္ကင္း ဖို႔ဆုိတဲ့ ေစတနာတခုထဲနဲ႔ ေက်ာက္တံုးကို ဖယ္ပစ္သလုိ ငွက္ကေလးေတြ၊ လမ္းသြားလမ္းလာေတြအေပၚ ေမတၱာစိတ္ထားၿပီး ေက်ာက္တံုးေတြ၊ ဆူးၿခံဳေတြအေပၚ ဥေပကၡာစိတ္ထားမ်ဳိး ထားႏိုင္ရလိမ့္မယ္။ ဒါမွ သမီးရင္ထဲ ေအးခ်မ္းေနလိမ့္မယ္။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ေအးခ်မ္းမွ ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္ကိုလည္း ေအးခ်မ္းမႈေပးႏိုင္မွာေပါ့..။ သမီး… ေဒါသဆိုတာ ပူေလာင္တဲ့စိတ္၊ ေမတၱာဆုိတာ ေအးခ်မ္းတဲ့စိတ္။ ဥေပကၡာဆုိတာကေတာ့ သူတို႔နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဝမ္းနည္းျခင္း၊ ဝမ္းသာျခင္း၊ ေဒါသျဖစ္ျခင္းေတြဘာမွမျဖစ္တာ၊ သူတို႔နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဘာခံစားမႈမွ မထားတာေပါ့သမီးရယ္… ။ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ဣႆာမစၦရိယ၊ မာန္မာနစိတ္ေတြဟာ လူေတြရဲ႕ႏွွလံုးသားကို ပူျပင္းေလာင္ကၽြမ္းေစတယ္ သမီးရဲ႕… သတၱဝါေတြအတြက္ ဆိုးက်ဳိးကိုသာျဖစ္ေစတဲ့ အကုသိုလ္တရားေတြေပါ့။ ေမတၱာ၊ ဂ႐ုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥေပကၡာတရားေတြက သတၱဝါေတြအေပၚ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြ ျဖစ္ေစတယ္။ ဒီလိုစိတ္ထားနဲ႔ အမ်ားေကာင္းက်ဳိးျပဳလုပ္မွ ေအာင္ျမင္ႏိုင္တာ။ ေမတၱာတရားဟာ သိပ္နက္႐ႈိင္းတယ္။ လူသားေတြမွမဟုတ္ဘူး… အဟိတ္တိရစၦာန္ေတြ ေတာင္ ေမတၱာစြမ္းအားကို နားလည္ခံစားႏုိင္တယ္။ ရယူျခင္းထက္ ေပးဆပ္ျခင္းဆိုတဲ့ ေမတၱာ တရားေတြကို သမီးပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ပါေစ..။
<br />
<br /><center><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/HjWtRYaxmWM&hl=en&fs=1&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/HjWtRYaxmWM&hl=en&fs=1&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><center>
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-5353398609783014484?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-70158938150393987102009-10-01T21:39:00.000-07:002009-10-01T22:26:15.643-07:00သမီးတို႔အတြက္....သမီးေရ..
<br />အေမတို႔အခုေနတဲ့ေနရာကေန မိုင္ေပါင္းေထာင္ခ်ီေဝးတဲ့ အေမတို႔ေမြးရပ္ေျမအေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္တယ္။ မိုင္ေပါင္းေထာင္ခ်ီေဝးတယ္လို႔ေျပာရရင္ေတာင္ သိပ္မျပည့္စံုေသးပါဘူး။ အေမတို႔ေနရာနဲ႔ဆို ေန႔နဲ႔ညကို ကြာျခားေနတာပါ။ သမီးတို႔ေက်ာင္းသြားေနရတဲ့အခ်ိန္ဆို အေမ့တို႔ ေမြးရပ္ေျမကလူေတြက အိပ္လို႔ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ အိပ္မက္ေတြပါ မက္ေနၾကမွာ။ ညဥ့္သံုးယမ္အလိုက္ အခ်ိန္မွန္မွန္တြန္တဲ့ ၾကက္ေတြကလဲ ဂ်ဴတီမပ်က္ အသံသာသာနဲ႔ တြန္ေနၾကဦးမွာေလ။ သူတို႔တြန္သံေတြကို နာရီလုပ္ၿပီး ဆြမ္းခ်က္တဲ့အမယ္အုိေတြ၊ အိမ္ရွင္မေတြကလဲ သံဃာေတာ္ေတြအတြက္ ဆြမ္းထခ်က္ၾကဦးမွာ။ မိုးမလင္းခင္ အေရာက္ သြားၿပီး ကိုယ့္ဝမ္းစာအတြက္ စုိက္ပ်ဳိးထားၾကတဲ့ သစ္သီးဝလံေတြကို ေစာေစာေရာင္းခ်ရဖို႔ အေရး တနင့္တပိုး ထမ္းပိုးသယ္ေဆာင္ေနၾကတဲ့ ေတာင္သူဦးႀကီးေတြကလည္း လမ္းေတြ ေပၚမွာ လေရာင္ လက္က်န္ ဒါမွမဟုတ္ မီးတုတ္ေလးေတြအားကိုးနဲ႔ ေစ်းရွိရာကို သြားေနၾကဦးမွာ။ အင္း… ေစ်းသူမေလးေတြကလဲ သူ႔ထက္ငါဦးေအာင္ ေတာင္သူဦးႀကီးေတြ၊ အေဒၚႀကီးေတြဆီကေန ေစ်းခ်ဳိခ်ဳိနဲ႔ဝယ္ႏိုင္ေရာင္းႏိုင္ရေအာင္ ေစာေစာစီးစီး ဝီရိယရွိရွိနဲ႔ ေရာင္းသူေတြလာရာအရပ္မွာ ထြက္ႀကဳိေစာင့္ေနၾကဦးမွာ။ ေက်းရြာေတြက လယ္ေတာယာ ေျမရွိတဲ့ လယ္သူမေတြ ယာသူမေတြကေတာ့ ေနမပူခင္အိမ္ျပန္ႏိုင္ေအာင္ မနက္မလင္းခင္က ယာေတာဆင္းၿပီး လုပ္ငန္းခြင္ဝင္ေနၾကၿပီေလ။
<br />အဲ့… အေရွ႕ဘက္ကေရာင္နီတက္လာၿပီဆိုရင္ေတာ့ ေက်းလက္၊ ၿမိဳ႕ျပအားလံုး စတင္ၿပီး တလႈပ္လႈပ္တရြရြ ျဖစ္စျပဳလာၿပီေပါ။့ အဲ့ဒီအခ်ိန္ဆိုရင္ေတာ့ ၿမဳိ႕ႀကီးသူ ကိုကို မမေတြက သူတို႔လုပ္ငန္းေတြရွိရာ ႐ံုးတို႔ ေက်ာင္းတို႔ကိ္ုသြားဖို႔ ျပင္ဆင္ၾကရၿပီေပါ့။ ေက်ာင္းတက္ၾကတဲ့ ကိုကိုမမေတြလဲ သူတို႔မိဘေတြက ေက်ာင္းတက္ရမွာမို႔ ထၾကေတာ့လို႔ ႏိႈးေနရၿပီေလ။ အခ်ိန္ေရာက္လို႔ သူတို႔တေတြ လုပ္ငန္းခြင္ဝင္ၾကၿပီဆိုရင္ အေမတို႔ဆီမွာလဲ လုပ္ငန္းအသီးသီး ၿပီးၾကလို႔ အိပ္ဖို႔ျပင္ေနၾကၿပီေလ။
<br />ကြာျခားတာက ဒါတင္ဘယ္ကဦးမလဲ…. ရာသီဥတုေတြကလဲ ကြာျခားေသးတာပဲ။ အေမတို႔ဆီမွာ အပူခ်ိန္ေတြျမင့္တဲ့ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ခ်ိန္ေတြမွာ ဟိုမွွာကေတာ့ မိုးရာသီ ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္ျဖစ္ေနၿပီ။ မိုးေတြမ်ားလို႔ တခ်ဳိ႕ေနရာက ေရႀကီးေနၾကေသးတယ္ေလ။ ေဟာ… အခုအေမတို႔ဆီမွာ မိုးစရြာလို႔ ေအးစျပဳလာၿပီဆိုေတာ့ ဟိုမွာက မိုးေလကင္းလြတ္ သီတင္းကၽြတ္ခ်ိန္ကိုေရာက္ျပန္ၿပီေလ။ အေမတို႔ ကေလးဘဝက အေပ်ာ္ဆံုးအခ်ိန္ေတြဟာ ဒီအခ်ိန္ေတြေပါ့..။ သီတင္းကၽြတ္ေက်ာင္း ၁၀ ရက္ပိတ္ၿပီဆို ရပ္ကြက္အလိုက္ ကပြဲေတြ အၿပိဳင္အဆိုင္လုပ္ၾကဖို႔ သူ႔ထက္ငါသာေအာင္ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ အကတိုက္ၾကရတာ။ ဇာတ္လမ္းေတြ၊ ေတးသ႐ုပ္ေဖာ္ေတြ၊ စတီရီယိုေတးေတြ (အဲ့ဒီအခ်ိန္က ကာရာအိုေက မရွိေသးဘူးေလ) အဓိကထားတင္ဆက္ၾကတာ။ အဟဲ… ဒါေတြေျပာေနလု႔ိ အေမေရာ… ကတဲ့အထဲပါလားဆိုေတာ့ မပါပါဘူးကြယ္။ အေမတို႔က ပြဲၾကည့္ပရိတ္သတ္သက္သက္ပါ။ တခါေတာ့ ကရင္ဒံုးယိမ္းအကမွာ လူမျပည့္လို႔ အေမ့ကုိ တေနရာေပးကဖူးတယ္။ ကရင္ေသြးပါတဲ့ အေမကတာက အေရွ႕မွာထားလို႔လဲမျဖစ္၊ အေနာက္မွာထားလို႔လဲမရေတာ့ ၾကားထဲကအတန္းမွာ ထည့္ေပး တာ ေရွ႕ကလူကို ကန္မိလိုက္ ေနာက္ကလူကို ကန္မိလိုက္နဲ႔ အေမ က- ရင္သူတို႔ မကေတာ့ဘူးဆိုတာနဲ႔ အားနာနာနဲ႔ ထြက္ေပးလိုက္ရတယ္။ အေမ့ရဲ႕ ေမေမ သမီးတို႔ရဲ႕ ဖြားဖြားကေတာ့ အေမ့ကိုအားေပးရွာပါတယ္။ ကတဲ့ခုန္တဲ့အလုပ္ေတြကို စိတ္မဝင္စားပါနဲ႔ သမီးရယ္တဲ့ေလ။ အိမ္မွာက ပြဲလမ္းသဘင္ဆို အေမတေယာက္သာ စိတ္ဝင္စားတာေလ။ က်န္တဲ့ေမာင္ႏွမေတြက အေဖာ္ညွိလို႔မရပါဘူး။ မက ရေပမဲ့ ပြဲၾကည့္ဖို႔ ကေတာ့ ပူစရာမလိုဘူး။ အေမ့မွာ ပြဲၾကည့္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြရွိတယ္။ အေမငယ္ငယ္က သူငယ္ခ်င္းႏွစ္မ်ဳိးရွွိတယ္။ ေက်ာင္းတက္တဲ့သူငယ္ခ်င္းရယ္၊ ပြဲသြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းရယ္ေလ။ ဘာေၾကာင့္လဲ… ဟုတ္လား… ဘာလု႔ိလဲဆုိေတာ့ ေက်ာင္းသူငယ္ခ်င္းက အေမနဲ႔အၿမဲပြဲလိုက္ မၾကည့္ခ်င္ဘူးေလ။ အဲ့ဒီေတာ့ ပြဲၾကည့္တဲ့သူငယ္ခ်င္းက အေမနဲ႔ရြယ္တူ အိမ္နီးခ်င္း ေက်ာင္းမေနဘဲ ေစ်းေရာင္းတဲ့အစၥလာမ္မေလးေတြနဲ႔ အေဖာ္လုပ္ၿပီး သြားရတယ္။ သူတို႔က ဘယ္နားမွာပြဲရွိတယ္ဆိုတာသိတယ္။ သူတို႔ေဆြမ်ိဳးေတြက ပြဲေစ်းေရာင္းၾကတာဆိုေတာ့ ပုိအဆင္ေျပတယ္ေလ။ အင္း… သီတင္းကၽြတ္၊ တန္ေဆာင္တိုင္မီးထြန္းပြဲအေၾကာင္းေျပာရင္း ငယ္ငယ္ကပြဲၾကည့္တဲ့အေၾကာင္းကမ်ားသြားၿပီ။
<br />ဝါလကင္းလြတ္သီတင္းကၽြတ္ၿပီဆိုရင္ အဲ့ဒီလိုေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲေတြရွိသလို ဘာသာေရးအလွဴပြဲေတြ၊ ရပ္ရြာဓေလ့ထံုးစံေတြအရ အသက္အရြယ္ႀကီးတဲ့ လူႀကီးသူမေတြကို သူတို႔အတြက္ လိုအပ္ႏိုင္တဲ့ပစၥည္းေတြ၊ မုန္႔ႂကြပ္လုိ ဘီစကစ္လိုမုန္႔ေျခာက္ေတြ၊ ပုဆိုး အကၤ်ီေတြနဲ႔ လုိက္ကန္ေတာ့ၾကတယ္။ အိမ္တိုင္းအိမ္တိုင္းကလဲ မုန္႔ဖက္ထုပ္လို၊ ဟာလဝါလိုမုန္႔ေတြ လုပ္ၿပီး တအိမ္နဲ႔တအိမ္ အျပန္အလွန္ ပို႔ေပးၾကတယ္။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြကိုေတာ့ ဦးဦးဖ်ားဖ်ား ပို႔ၾကတာေပါ့။ အေမတို႔ဆီမွာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြကလဲ ေပါတယ္။ တရြာဆုိ္ ႏွစ္ေက်ာင္းေလာက္က အနည္းဆံုးေပါ့..။ တခ်ဳိ႕ရြာဆို အေရွ႕ေက်ာင္း၊ အေနာက္ေက်ာင္း၊ ေတာင္ေက်ာင္း၊ ေျမာက္ေက်ာင္းဆိုၿပီးရွိတာ။ ဘုရားပုထိုးေစတီေတြဆိုတာ လက္ညႈိးထိုး မလြဲဘူး။ ေတာင္ကုန္းျမင့္ျမင့္ဆို ေစတီရွိတာပဲ။ ထန္းပင္ျမင့္ျမင့္ေတြနဲ႔အတူ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ေက်ာင္းေတြက အမိုးအထြဋ္အဆင့္ဆင့္နဲ႔ ႀကီးႀကီးမားမားေတြဆိုေတာ့ ၾကည့္လိုက္ ျမင္လိုက္တာနဲ႔ လူေနအိမ္ေတြနဲ႔ ကြဲျပားတယ္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းေတြဟာ လူေနအိမ္ေတြနဲ႔ေဝးတဲ့ ရြာထိပ္ေတြမွာ ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းထားၾကတာမ်ားတယ္..။ ဒါေပမဲ့ ရြာသူရြာသားအမ်ားစုကေတာ့ လျပည့္လကြယ္ ဥပုသ္ေန႔ေတြဆို အၿမဲတန္းသြားလာေလ့ရွိၾက တယ္ေလ။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ ကထိန္ခင္းၿပီဆို တရြာလံုး အိမ္လံုးကၽြတ္ အိမ္သူအိမ္သား ကေလးငယ္ေလးေတြပါမက်န္ တမိသားစုလံုးသြားၾက၊ စားၾက၊ လွဴဒါန္းၾကတာ။
<br />ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြကလဲ ေက်ာင္းကုိလာေရာက္ကိုးကြယ္ၾကတဲ့ ဒကာ၊ ဒကာမေတြကို ေကာင္းမႈ ကုသိုလ္ေတြကို မွန္မွန္ျပဳလုပ္ၾကဖို႔၊ မေကာင္းမႈ အကုသိုလ္ေတြကို မလုပ္မိေအာင္ ေရွာင္က်ဥ္ၾကဖို႔ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ တရားေတာ္နဲ႔အညီ ေဟာေျပာဆံုးမၾကတယ္။ ရြာသူ ရြာသားေတြအေပၚ ေမတၱာထားၾကတယ္။ ရြာသူရြာသားေတြကလဲ ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္ ေတြအေပၚ ရတနာသံုးပါးမွာ တပါးအျဖစ္ သိမွတ္ကိုးကြယ္အားထားၾကတယ္ေလ။ အဲဒီလိုနဲ႔ အေမတို႔တေတြရဲ႕ဘဝေတြဟာ သာယာေပ်ာ္ရႊင္ေနခဲ့ၾကတာပါ။
<br />ဒါေပမဲ့သမီးရယ္… ဝမ္းနည္းစရာေကာင္းတာက အတၱမာနေတြဖံုးလႊမ္းေနတဲ့လူတတစုက ဒီသာယာလွပျခင္းေတြကို ရက္ရက္စက္စက္ အမ်ဳိးမ်ဳိး ဖ်က္ဆီးခဲ့ၾကတယ္။ အခုခ်ိန္ဆို အေမတို႔ေမြးရပ္ေျမကလူေတြဟာ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေတြနဲ႔ ကင္းေဝးေနပါၿပီ။ အေမတို႔ ဘာသာအရ အထြဋ္အျမတ္ထားခံရတဲ့ သံဃာေတာ္ေတြကိုေတာင္ ဗုဒၶဘာသာေတြျဖစ္ရက္နဲ႔ ရက္ရက္ စက္စက္ႏွိပ္စက္ခဲ့ၾကတယ္။
<br />ဟိုးလြန္ခဲ့တဲ့ ၆-ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ကေပါ့… တိတိက်က်ေျပာရရင္ေတာ့ ၂၀၀၃-ခုႏွစ္ ေမလ ၃၀-ရက္ေန႔မွာ အေမတို႔ေမြးရပ္ေျမက လူေတြအားလံုးခ်စ္ခင္ၾကတဲ့ အေမ(ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္) နဲ႔တကြ စည္း႐ံုးေရး ခရီးသြားၾကတဲ့သူေတြကို ဦးျပည္းစိမ္း ေတြနဲ႔ သံဃာေတြက ဝါးရင္းတုတ္စိမ္းေတြနဲ႔ ရက္ရက္စက္စက္ ႐ိုက္သတ္ခဲ့ၾကတယ္။ ကံေကာင္းလို႔အေမလြတ္ခဲ့ ေပမဲ့ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အသက္ေပးခဲ့ၾကရတယ္။ ဒါေပမဲ့အဲဒီက သံဃာေတြဟာ အခုခ်ိန္အထိ အျပစ္ေပးအေရးယူခံရတယ္ဆုိတာ မၾကားမိပါဘူး။ အဲ့ဒီ႐ိုက္ပြဲၿပီးဒါနဲ႔ အဲ့ဒီသံဃာ ေတြလဲ ေပ်ာက္ျခင္းမလွ ေပ်ာက္သြားၾကတာပဲ။ သူတို႔တေတြဟာ ဖမ္းဆီးအေရးယူျခင္းလဲ မခံရပါဘူး.. အံ့ၾသစရာမေကာင္ဘူးလားသမီးရယ္….
<br />အဲ့.. ဒါေပမဲ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂-ႏွစ္ေလာက္က ေတာ့ အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြနဲ႔ အေပါင္းပါတစုကလြဲရင္ က်န္တဲ့လူထုေတြဟာ အတိဒုကၡေရာက္ေနၾကတာကို သနားဂ႐ုဏာျဖစ္ၾကလို႔ သံဃာေတာ္ ေတြက လမ္းေလွ်ာက္ေမတၱာပို႔ခဲ့ၾကတာကုိ ရက္ရက္စက္စက္ႏွိမ္နင္းၿပီး ဒီသံဃာေတာ္ေတြကို သံဃာတု၊ သံဃာေယာင္ေတြဆုိၿပီး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြထဲအထိ စစ္တလင္းေျမေတြမွာလို သံဃာေတာ္ေတြကို ဖမ္းဆီး၊ ႏွိပ္စက္၊ ေထာင္ခ်ခဲ့ၾကတယ္….။ ဒါေတြဟာ အေမတို႔ေမြရပ္ေျမမွာ တကယ္ျဖစ္ခဲ့တာပါ။ အေမတို႔ သမီးတို႔ သက္ရွိထင္ရွားအခ်ိန္မွာကို တကယ္ျဖစ္ခဲ့တာပါသမီးရယ္…။ ဒါေတြဟာ သမိုင္းေတြပါ…။ သမီးတို႔ ဒီအေၾကာင္းေတြကို အေမတို႔ ေမြးရပ္ေျမအေၾကာင္းကို စိတ္ဝင္စားတယ္…. ဟုတ္လား….။ ဒါဆိုသမီးတို႔ကုိ အေမတခုေတာင္းဆုိခ်င္တယ္။ သမီးတို႔ဟာ အေမတို႔ ေမြးရပ္ေျမမွာ ေျပာေနသံုးေနတဲ့ စာေတြ၊ စကားေတြကို ဘယ္ေတာ့မွမေမ့ေအာင္ ႀကဳိးစားသင္ယူရမယ္ေနာ္… အဲ့ဒါေလးတခုေတာ့ အေမ့ကိုဂတိေပးပါကြယ္…။ ကဲ… အေမတို႔ ေမြးရပ္ေျမကအေၾကာင္း သီခ်င္းေလးတပုဒ္ သမီးတို႔နားေထာင္ၾကည့္ခ်င္ေသးလား…
<br />
<br /><center><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ljLjthumQHY&hl=en&fs=1&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ljLjthumQHY&hl=en&fs=1&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><center>
<br />
<br />သမီးတို႔ေတြလဲ တေန႔ေန႔မွာ အေမတို႔ ေမြးရပ္ေျမအတြက္ တေထာင့္တေနရာက မားမားမတ္မတ္ ရပ္တည္ေပးႏိုင္တဲ့သူ၊ အားကိုးရႏုိင္တဲ့သူေတြ အျဖစ္ အေမျမင္ခ်င္ပါတယ္...။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-7015893815039398710?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-84572067368454531322009-09-28T14:03:00.000-07:002009-09-28T14:11:20.371-07:00“ေဒါက္တာအရွင္ဉာဏိႆရ အဂၢမဟာပ႑ိတ မွ ကမၻာ့ ဘာသာေရး ေခါင္းေဆာင္မ်ားသို့ ပန္ၾကားလႊာ”<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_TilVLTlgDXo/SsEmcRvvcCI/AAAAAAAABGc/CGXUxHrVGWQ/s1600-h/008.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 128px; height: 96px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_TilVLTlgDXo/SsEmcRvvcCI/AAAAAAAABGc/CGXUxHrVGWQ/s400/008.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386628896553660450" /></a><br />“ေဒါက္တာအရွင္ဉာဏိႆရ အဂၢမဟာပ႑ိတ မွ ကမၻာ့ ဘာသာေရး ေခါင္းေဆာင္မ်ားသို႔ ပန္ၾကားလႊာ”<br />၂၈-၉-၂၀၀၉ (တနလၤာေန႔) <br /><br />ျမတ္စြာဘုရားသည္ သူ၏ ေျမာက္ျမားစြာေသာ ေန႔စဥ္လုပ္ငန္းစဥ္တို႔တြင္ သတၱေလာကႀကီး ၏အေျခအေနကို တစ္ေန႔ႏွင့္တစ္ညဥ့္လွ်င္ ေျခာက္ႀကိမ္မွ် ၾကည့္႐ႈေတာ္မူျခင္းသည္ အလြန္ အေရးပါေသာ လုပ္ငန္းႀကီးတစ္ရပ္အျဖစ္ ပါဝင္ပါသည္။ <br /><br />သတၱေလာကႀကီး၏အေျခအေနသည္ သို႔မဟုတ္ ေဒသတစ္ခု၊ သတၱဝါတစ္စုစု၏ အေျခအေန သည္ ကာမရာဂ လြန္ကဲေသာင္းၾကမ္းသည္ဟု ျမင္ေတာ္မူလွ်င္ ထိုကာမရာဂကို ၿငိမ္းေအာင္ ထိန္းသိမ္းဖို႔ သမာဓိက်င့္စဥ္ကို ညႊန္ျပေတာ္မူသည္။ ရံခါ ေဒသတစ္ခု သတၱဝါတစ္စုစုမွာ သို႔မ ဟုတ္ မင္းစိုးရာဇာတို႔ ေလာကမွာ အာဏာမက္ေမာမႈတည္းဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ သတ္ ျဖတ္ႏွိပ္စက္ျခင္းမ်ားသည္ကို ျမင္ေတာ္မူလွ်င္ ေဒါသကိုႏွိမ္ႏွင္းဖုိ႔ ေမတၱာလမ္းစဥ္ကို ညႊန္ၾကား ေတာ္မူသည္။ ရေသ့ ရဟန္း ေယာဂီ သမဏ၊ ျဗဟၼဏတုိ႔ေလာက၌ ဓမၼႏွင့္အဓမၼအျငင္းပြား၍ ျငင္းခုံကြဲျပားၾကသည္ကို ျမင္ေတာ္မူလွ်င္ ထုိသမဏ၊ ျဗဟၼဏတို႔အား ပညာလမ္းစဥ္ကိုလိုက္ နာက်င့္သံုးၾကဖို႔ ေဟာၾကားေတာ္မူပါသည္။ <br /><br />ဤသို႔ျမတ္စြာဘုရားသည္ သတၱဝါေလာကႀကီး၏အေျခအေနကို ႐ႈျမင္သံုးသပ္၍ အေျခအေန အားေလ်ာ္စြာ က်င့္သံုးပံုနည္းစနစ္မ်ားကို ေဟာၾကားညႊန္ျပေတာ္မူသည္ကို ကြၽႏု္ပ္တို႔ ဘာသာ ေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား အတုယူလိုက္နာေဆာင္ရြက္ဖို႔ ေကာင္းပါသည္။ ကြၽႏ္ုပ္တို႔ ဘာသာေရး ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ မ်က္စိႏွင့္နားကိုက်ယ္က်ယ္ဖြင့္၍ ေလာကႀကီး၏အေျခအေနကို အစဥ္ မျပတ္ ၾကည့္႐ႈသံုးသပ္ေနသင့္ပါသည္။ လူ႔ေလာကႀကီး၏လိုအပ္ခ်က္အရ အစဥ္မျပတ္ၾကည့္ ႐ႈျဖည့္စြက္ေပးဖို႔ရန္မွာ ကြၽႏု္ပ္တို႔ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ တာဝန္တစ္ရပ္ျဖစ္ပါသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား ဓမၼကိုျဖန္႔ခ်ိျခင္းသည္ လူ႔ေလာကႀကီး၏လိုအပ္ခ်က္ႏွင့္ ကိုက္ညီဖို႔အေရးႀကီးပါသည္။ <br /><br />ဓမၼႏွင့္လူသား တျခားစီမျဖစ္ရေလေအာင္ ဓမၼႏွင့္လူသားတစ္ထပ္ တည္းက်ေအာင္ ျဖန္႔ခ်ိႏိုင္ ပါမွ လူ႔ေလာကႀကီး၏လိုအပ္ခ်က္ ျပည့္စံုမည္ျဖစ္ပါသည္။ သို႔မွသာ လူသားအမ်ားစုတို႔က ဘာ သာေရးေခါင္းေဆာင္တို႔သည္ လူ႕ေလာကႀကီးအတြက္ မရွိမျဖစ္လုိအပ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားျဖစ္ ၾကသည္ဟု ယံုၾကည္စိတ္ခ် ေက်းဇူးတင္လာၾကမည္ျဖစ္ပါသည္။<br /><br />သိပၸံႏွင့္နည္းပညာ တစ္ဟုန္ထိုးတိုးတက္ထြန္းကားလာေသာ ယေန႔ေခတ္၌ လူ႔ေလာကႀကီး၏ လိုအပ္ခ်က္ကို မျဖည့္စြက္ႏိုင္ေသာ ေလာကႏွင့္ဓမၼကို တစ္သားတည္းက်ေအာင္ ဦးမေဆာင္ ႏိုင္ေသာ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္တို႔ကို လူသားတို႔က တစ္ေန႔တျခား လူ႔ေလာကႀကီး၏ အပို အလွ်ံမ်ားသဖြယ္ ျမင္လာေနၾကၿပီျဖစ္သည္။ ယေန႔လူငယ္အခ်ဳိ႕ကဆိုလွ်င္ ဘာသာေရးမွ႐ုန္း ထြက္ဖို႔ပင္ ႀကိဳးစားေနၾကၿပီး သိပၸံႏွင့္ နည္းပညာသည္သာလွ်င္ ေလာကကိုေကာင္းက်ဳိးျပဳ သည္ဟု တစ္ဖက္သတ္ျမင္လာေနၾကေပၿပီ။ သို႔ေသာ္ ထုိသိပၸံႏွင့္နည္းပညာသည္ ေလာက ေကာင္းက်ဳိးကို ျပဳပင္ျပဳျငားေသာ္လည္း လူ႔ေလာကႀကီးကို လူညြန္႔တံုးေအာင္ သတ္ျဖတ္ႏွိပ္ စက္သည္မွာလည္း ယင္းတို႔ပင္ျဖစ္ၾကသည္ကို သတိျပဳၾကရန္ လိုအပ္လွပါသည္။ (တက္ထ ရာဆိုင္ကလင္း) ေဆးသည္ အဖ်ားေပ်ာက္ေဆးတို႔တြင္ အေကာင္းဆံုးပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း အစာအိမ္ကိုေလာင္ကြၽမ္းေစကာ ေရာဂါတစ္မ်ဳိးထပ္တိုးေစသည္မွာလည္း ဤေဆးပင္ျဖစ္ပါ သည္။ <br /><br />(၅၊ ၈၊ ၁၉၄၇) ရက္တြင္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံရွိ နာဂါဆာကီႏွင့္ ဟီ႐ိုရွီးမားၿမိဳ႕တို႔မွာ လူသိန္းေပါင္းမ်ားစြာ ကိုသတ္ခဲ့ေသာ အဏုျမဴဗံုးသည္ သိပၸံဆရာမ်ား တီထြင္ခဲ့ေသာလက္နက္ပင္ မဟုတ္ပါေလာ။ ဘာသာေရးတိုင္းသည္ လူသားတို႔၏စိတ္ႏွလံုးကို သူ႔နည္းသူ႔ဟန္ျဖင့္ အသီးသီး ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ ေပးႏိုင္ၾကၿပီး လူသားတို႔စိတ္ႏွလံုးကို ယဥ္ေက်းေစႏိုင္သည္ဟု ကြၽႏု္ပ္တို႔ ယံုၾကည္ေမွ်ာ္လင့္ ပါသည္။ ယေန႔မ်က္ေမွာက္ေခတ္၌ ကြၽႏု္ပ္တို႔ဘာသာေရးေခါင္းဆာင္ အားလံုးသည္ လူ႔ေလာ ကႀကီး၏ မရွိမျဖစ္လုိ္အပ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားျဖစ္ေၾကာင္း လူသားအမ်ားစု နားလည္ခံယူလာ ေအာင္ ကြၽႏု္ပ္တို႔အားထုတ္ၾကရမည္ျဖစ္ပါသည္။ ျမတ္ဗုဒၶလက္ထက္ေတာ္ကာလက ကု႐ု တိုင္း၊ ထုလႅေကာ႒ိကၿမိဳ႕သို႔ ျမတ္စြာဘုရားေရာက္သြားေသာအခါ ျမတ္ဗုဒၶ၏ဓမၼကိုနာၾကား ရသျဖင့္ ဘီလ်ံနာသူေ႒းရ႒ပါလ ရဟန္းျပဳခဲ့သည္။ <br /><br />ဘီလ်ံေပါင္းမ်ားစြာေသာ ပစၥည္းဥစၥာတို႔ကိုစြန္႔၍ ရဟန္းျပဳခဲ့ေသာ အရွင္ရ႒ပါလကို ေကာရဗ် မင္းႀကီးက ေအာက္ပါအတိုင္းေမးေလွ်ာက္ပါသည္။ ''အရွင္ဘုရားသည္ ဤမွ်ႀကီးက်ယ္ေသာ ပစၥည္းဥစၥာေတြကိုစြန္႔ၿပီး မည္သည့္ခ်မ္းသာသုခကိုျမင္၍ ရဟန္းျပဳခဲ့ပါသနည္း'' အရွင္ရဌပါ လက ျပန္လွန္၍ေမးခြန္းထုတ္ပါသည္။ ''ဒကာေတာ္မင္းႀကီး ရေသ့ရဟန္းတို႔အေပၚမွာ သင္ သည္ အဘယ္ကဲ့သို႔ျမင္ပါသနည္း'' မင္းႀကီးကဆိုပါသည္။ ''လူေတြဟာ စီးပြားပ်က္ေသာ ေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ေဆြမ်ဳိးပ်က္ေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ အိုမင္းရင့္ေရာ္ေသာေၾကာင့္ လည္းေကာင္း၊ က်န္းမာေရးပ်က္ေသာေၾကာင့္ လည္းေကာင္း၊ စားဝတ္ေနေရး အခက္ေတြ႕ တဲ့လူေတြဟာ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ဝင္လုပ္ၿပီး စားစရာ၊ ဝတ္စရာ၊ ေနစရာ ေတြကို ရွာၾက တာပဲ''။ တိုင္းျပည္ႏွင့္လူသားေတြအတြက္ ဘာအက်ဳိးေက်းဇူးမွမျပဳသည့္အဓိပၸာယ္ကို မင္းႀကီး ကဆိုလာသည္။ <br /><br />ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ လူပိုေတြ အေခ်ာင္သမား ေတြလို႔ျမင္တဲ့ အျမင္ရွိသူအခ်ိဳ႕ ဗုဒၶရွင္ေတာ္လက္ထက္ေတာ္အခါကပင္လွ်င္ ရွိဖူးပါသည္။ ပညာမဲ့ေသာလူသားတို႔ ဤသို႔ျမင္ သည္မွာ အလြန္အေရးမႀကီးလွေသာ္လည္း ေကာရဗ်မင္းကဲ့သို႔ မင္းစိုးရာဇာတုိ႔က ဤအျမင္ မ်ဳိးရွိသည္မွာ ကြၽႏု္ပ္တို႔ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား သတိျပဳစရာပင္ျဖစ္ပါသည္။<br /><br />အရွင္ရဌပါလ၏အေျဖမွာ--- <br /><br />၁။ ဒကာေတာ္မင္းႀကီး သတၱဝါေလာကႀကီးတစ္ခုလံုး တလႈပ္လႈပ္ျဖစ္ေနသည္။ သတၱဝါေလာ ကႀကီးတစ္ခုလံုးမွာ တည္ၿငိမ္မႈမရွိဘူး။ ငါသည္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္၌ ဘဝ၏တည္ၿငိမ္မႈကို တည္ေဆာက္ဖို႔ ဝင္ေရာက္လာျခင္းျဖစ္သည္ဟု ေျဖပါသည္။ အရွင္ဘုရား၏ဘဝတည္ၿငိမ္မႈကို ဘာႏွင့္တည္ေဆာက္သလဲဟု မင္းႀကီးကေမးလွ်င္အရွင္ရဌပါလက ငါ့ဘဝရဲ႕တည္ၿငိမ္မႈကို ဓမၼ ျဖင့္ တည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ့သည္ဟု ေျဖၾကားလိုက္သည္။ <br /><br />၂။ ဒကာေတာ္မင္းႀကီး သတၱဝါေလာကႀကီးတစ္ခုလံုးမွာ မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ေလာင္ေနပါ သည္။ ငါသည္ ျမတ္ဗုဒၶ၏သာသနာေတာ္၌ တဟုန္းဟုန္းေတာက္ေလာင္ေနေသာမီးကို ၿငိမ္း ေအးေစဖို႔ ဝင္ေရာက္လာျခင္းျဖစ္သည္။ ဘဝမီးေတာက္မီးလွ်ံမ်ားကို ဓမၼျဖင့္ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ခဲ့ သည္ဟု ေျဖေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ <br /><br />၃။ ဒကာေတာ္မင္းႀကီး သတၱဝါေလာကႀကီးတစ္ခုလံုး အို နာ ေသ သံုးမ်ဳိးတို႔ ႏွိပ္စက္ေသာအခါ ဘယ္တန္ခိုးရွင္မွ ထိန္းခ်ဳပ္လို႔မရဘူး။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုဒုကၡသံုးမ်ဳိးတို႔ကိုထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔ ငါသည္ သာသနာေတာ္သို႔ ဝင္ေရာက္လာခဲ့သည္။ ထိုဒုကၡသံုးမ်ဳိးတို႔ကို ငါသည္ ဓမၼျဖင့္ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ခဲ့ သည္ဟု ေျဖေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ <br /><br />၄။ ဒကာေတာ္မင္းႀကီး သတၱဝါေလာကႀကီးတစ္ခုလံုးမွာ ပစၥည္းဥစၥာ ရာထူးအာဏာေတြဆို တာ တကယ္စင္စစ္ ကိုယ္ပိုင္ဥစၥာအျဖစ္ ဘာကိုမွမပိုင္ဆိုင္ၾကဘူး။ ငါ့ဥစၥာဟု ေျပာေနၾက ေသာ္လည္း ႏွစ္ေပါင္းတစ္ရာထက္ပို၍ ေျပာဆိုပိုင္ဆိုင္ခြင့္မရွိၾကဘူး။ ႏွစ္တစ္ရာမျပည့္မီမွာ ထို ပိုင္ဆိုင္မႈအားလံုးတို႔ကို စြန္႔လႊတ္ၾကရစၿမဲျဖစ္သည္။ သို႔ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္၌ ငါ သည္ ကိုယ္ပိုင္ဥစၥာရွာဖို႔ ဝင္ေရာက္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ငါက်င့္ထားေသာ ဓမၼအားလံုးတို႔ကို ငါ ပိုင္ခဲ့ေလၿပီဟု ေျဖေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ <br /><br />၅။ ဒကာေတာ္မင္းႀကီး သတၱဝါေလာကႀကီးတစ္ခုလံုးသည္ မည္သည့္ပစၥည္းဥစၥာ မည္သည့္ ရာထူးအာဏာတို႔ မည္မွ်ပင္ရထားၾကေစကာမူ အလိုမျပည့္ႏိုင္ေအာင္ျဖစ္ေနၾကသည္။ အလိုရွိ ေနသမွ် မည္သို႔ပင္ျဖည့္ၾကေသာ္လည္း အလုိကားမျပည့္ၾကေပ။ အလုိမျပည့္မီမွာပင္ လူသား အားလံုးတို႔ ေသၾကရမည္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ငါသည္ ျမတ္ဗုဒၶသာသနာ၌ ငါ၏ အလုိဆႏၵ တို႔ကို ပစၥည္းဥစၥာ ရာထူးအာဏာတို႔ျဖင့္မျဖည့္ဘဲ ဓမၼျဖင့္ ျဖည့္ခဲ့ေလၿပီ။ လိုသည္ဆိုသည့္ ေလာဘ၏ေနရာ၌ ဓမၼျဖင့္အစားထိုးႏုိင္ခဲ့သျဖင့္ ကြၽႏ္ုပ္အလိုျပည့္ခဲ့ေလၿပီဟု ေျဖေတာ္မူခဲ့ပါ သည္။ <br /><br />၆။ ဒကာေတာ္မင္းႀကီး လူသားတို႔သည္ ''လိုသည္ လိုသည္''ဆိုသည့္ လိုအပ္ခ်က္ကို ရွာေဖြ ျဖည့္စြက္ၾကရာ၌ လိုအပ္ခ်က္တို႔ကုိ အဆံုးမသတ္ႏိုင္ခဲ့ၾကသည့္အတြက္ေၾကာင့္ တဏွာေလာ ဘ၏ ေက်းကြၽန္မ်ားအျဖစ္သာ ျဖစ္ခဲ့ၾကရေလသည္။ ငါသည္ တဏွာ၏ ေက်းကြၽန္အျဖစ္က လြတ္ဖို႔ရန္အတြက္ ရဟန္းဝတ္ခဲ့သည္ဟု ေျဖေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ ဤသို႔လွ်င္ အရွင္ရဌပါလ၏ မြန္ျမတ္ေသာ မွန္ကန္ေသာရဟန္းျပဳျခင္း၏ ရည္ရြယ္ခ်က္တို႔ကို မင္းႀကီးၾကားေသာအခါ အ လြန္ပင္ေက်နပ္ႏွစ္သက္ခဲ့ေလသည္။ ေက်နပ္ႏွစ္သက္ျခင္းေၾကာင့္ သူစြပ္စြဲခဲ့မိေသာအျပစ္တို႔ ကို ေတာင္းပန္ဝန္ခ်ကန္ေတာ့ခဲ့သည္။ <br />ဤေန႔မွစ၍ ရတနာသံုးပါးကို ကိုးကြယ္ပါ၏ဟု ေလွ်ာက္ထားခဲ့ေလသည္။ သို႔ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ယေန႔ႏိုင္ငံအသီးသီး လူမ်ဳိးအသီးသီး စီးပြားေရးအၾကပ္အတည္းတို႔ႏွင့္ ရင္ဆိုင္ႀကံဳေတြ႕ေန ၾကရေသာကာလ၌ ႏိုင္ငံအသီးသီးရွိ လူသားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အလုပ္လက္မဲ့ျဖစ္၍ စားဝတ္ ေနေရး အခက္အခဲေတြ႕ေနၾကရသည္ကို ကြၽႏု္ပ္တို႔ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားအားလံုး ျမင္ ေတြ႕ေနၾကရၿပီးျဖစ္ပါသည္။ <br /><br />စီးပြားေရး အၾကပ္အတည္း ႏိုင္ငံေရးအၾကပ္အတည္း ဘာသာေရးအၾကပ္အတည္း ဤသံုးခု တို႔သည္ တျခားစီမေနၾကဘဲ အျပန္အလွန္မွီတြယ္၍ေနတတ္ၾကေပသည္။ ႏိုင္ငံေရးစီးပြားေရး အၾကပ္အတည္းေၾကာင့္ လူအမ်ားစု အလုပ္လက္မဲ့ျဖစ္ေနၾကရသည္ကိုၾကည့္၍ ကြၽႏု္ပ္တို႔ ေခါင္းေဆာင္မ်ား ဘာသာေရး အလုပ္လက္မဲ့မျဖစ္ရေလေအာင္ အထူးသတိျပဳၾကရမည္ ျဖစ္ ေပသည္။ <br /><br />ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြအေနနဲ႔ မိမိတုိ႔လုပ္ေဆာင္ၾကရမည့္ လူမႈေရးအက်ဳိးျပဳလုပ္ငန္းမ်ား၊ ပိဋ ကတ္သင္ၾကားပို႔ခ်ေရးလုပ္ငန္းမ်ား၊ ကမၼ႒ာန္းက်င့္ႀကံအားထုတ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို ယေန႔ ေခတ္္၌ ႏွစ္ဆတိုးႀကိဳးစား၍ လုပ္ေဆာင္ၾကရမည္ျဖစ္သည္။ အရွင္ရဌပါကကို ေကာရဗ်မင္း ႀကီးစြပ္စြဲသလို အစြပ္စြဲမခံၾကရေလေအာင္ ႀကိဳးစားၾကရမည္ျဖစ္ေပသည္။ ေကာရဗ်မင္းႀကီး ကဲ့သို႔ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္တို႔အေပၚ အထင္အျမင္ေသးၾကသည့္ လူတို႔၏စိတ္ႏွလံုးကို ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္မႈရေအာင္ အရွင္ရဌပါလကဲ့သို႔ အားထုတ္ၾကရမည္ျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္ လႈပ္ရွား ေနေသာကမၻာကို တည္ၿငိမ္မႈရွိေအာင္ႀကိဳးစားဖို႔မွာ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏တာဝန္ျဖစ္ေပသည္။ ကမၻာကို တုန္လႈပ္ေစေသာ လူေတြထဲမွာ ကြၽႏု္ပ္တို႔ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား မပါဝင္ဖုိ႔ အေရးႀကီး ပါသည္။ <br /><br />လူ႔ေလာကႀကီး၏ လိုအပ္ခ်က္တို႔ကို ကြၽႏု္ပ္တို႔ ဝိုင္းဝန္းျဖည့္စြက္ေပးႏိုင္ၾကဖို႔ အားထုတ္ၾက ရမည္ျဖစ္ပါသည္။ လိုအပ္ခ်က္ဆိုသည္မွာ စိတ္ဓာတ္ေရးရာလိုအပ္ခ်က္ကို ဆိုလိုပါသည္။ သို႔မွသာ ကမၻာ့လူသားအမ်ားစုက ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္တို႔သည္ ကမၻာ့လူသားအားလံုးတို႔ အတြက္ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ အထူးအားကုိးထိုက္ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားျဖစ္သည္ဟု သိျမင္လာ ၾကမည္ျဖစ္ပါသည္။ ဤသည္ကား ကြၽႏု္ပ္၏ ေတာင္းဆိုမႈပင္ျဖစ္ပါသတည္း။ <br /><br />ပူေလာင္ေနေသာ ကမၻာမွာ ကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ မီးသတ္သမားမ်ားသဖြယ္ ကိေလသာမီး၊ ေသာက မီး၊ စစ္မီးတု႔ိကို ၿငိမ္းသတ္ႏိုင္ေသာပုဂၢိဳလ္မ်ားအျဖစ္ ကမၻာ့ေရးရာမွာ ပါဝင္ၾကရမည္ျဖစ္ပါသည္။ ကမၻာ့ေလာကကိုမီးဝိုင္း႐ႈိ႕ေသာလူေတြထဲမွာ ကြၽႏ္ုပ္တို႔မပါဝင္ႏိုင္ေပ။ ကြၽႏ္ုပ္တို႔ဘာသာေရး ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ လူသားတို႔ထံမွ ဘာကိုမွ်မေတာင္းဆိုၾကပါ။ သို႔ေသာ္ '' Jeal ousy ကို Joy ေျပာင္းၾကပါ။ Evil ကို Good သို႔ေျပာင္းၾကပါ။ Ignorance ကို Enlightenment သို႔ ေျပာင္းၾကပါ။ အဝိဇၨာမွ ဝိဇၨာသို႔ ေျပာင္းၾကပါ'' ဟူေသာ Change ကို တကယ္ပဲ ေတာင္းဆို လိုပါသည္။ သီတဂူစန္းလပမာ ခ်မ္းျမသာယာရွိၾကပါေစ။ <br /><br />ေဒါက္တာအရွင္ဉာဏိႆရ အဂၢမဟာပ႑ိတ၊ <br /><br />Ph.D., Litt. <br /><br />သီတဂူ ကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသိုလ္၊ စစ္ကိုင္း။ <br />ဟံသာဝတီဝဘ္ဆိုဒ္ မွတဆင့္ ေဖာ္ျပသည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-8457206736845453132?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-87068964948963295762009-09-25T16:11:00.000-07:002009-09-25T16:17:34.134-07:00စက္တင္ဘာမွာ စတဲ့ေရာဂါ....ၿငိမ္ခ်က္သားေကာင္းေနတဲ့ အိမ္လြမ္းသူတေယာက္ မိုးရာသီ( fall season) ေရာက္မွ တခါျပန္ ႏိုးလာသလားလို႔ ကုိယ့္မိတ္ေဆြေတြက ထင္ေနၾကဦးမယ္… တကယ္ေတာ့ ပုိစ့္ေတြတင္ခ်င္ တဲ့စိတ္ကရွိပါတယ္။ လူကမအားလိုက္ ကြန္ျပဴတာက ပ်က္လိုက္၊ မအားလိုက္ျဖစ္ေနလို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီေတာင္ မလည္ႏိုင္တာ ၾကာသြားၿပီ။ အခုေတာ့ သမီးႀကီးက ဒီအခ်ိန္ေရာက္ရင္ ျဖစ္ေနၾက ႏွာေစေခ်ာင္းဆိုးက ဒီႏွစ္ ျဖစ္ေနၾကတဲ့ ဝက္တုပ္ေကြးနဲ႔ ေရာသြားမွာစိုးလို႔ သူ႔ကိုဂ႐ုစုိက္ေနရင္းက ႐ုတ္တရက္ ႏွာေခ်၊ ေခ်ာင္းဆိုးရင္ ေဘးပတ္ဝန္းက်င္ကို မကူးစက္ရေအာင္ သင္ခန္းစာေလးတခုကို ေတြ႔တာနဲ႔ မသိေသးတဲ့ မိတ္ေဆြေတြအတြက္ပါ အသံုးဝင္ႏိုင္တာမို႔ ဒီဗီြဒီယိုေလးကို မွ်ေဝေပးထားတာပါ။ ဟာသကေလးေႏွာၿပီး တင္ျပထားတဲ့အတြက္ ရယ္စရာလဲေကာင္းသလို ပညာလဲရပါတယ္။ လာလည္ၾကသူအားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ဘာမွမတင္ႏိုင္ေပမဲ့ အၿမဲလာလည္ၾကလို႔လဲ ပိုၿပီးေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ သိမ္းထားတဲ့စာေတြအားလံုး ကြန္ျပဴတာပ်က္ေတာ့ ပါသြားလို႔ အခုေလာေလာဆယ္ ပို႔စ္ေတြမတင္ႏိုင္ေသးပါဘူး။ မၾကာခင္ ပိုစ့္မ်ားမ်ားတင္ႏိုင္ေအာင္ (power ball) ထိုးေန ပါတယ္။ ေပါက္မွ ကြန္ျပဴတာ တေယာက္တလံုးစီ အိမ္ရွိလူကုန္ ဝယ္ေပးပလိုက္မယ္… ဟင္း…
<br />
<br /><center><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/jDpMLCve6iE&hl=en&fs=1&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/jDpMLCve6iE&hl=en&fs=1&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-8706896494896329576?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-32826092799070560242009-08-09T00:08:00.000-07:002009-08-09T00:16:09.260-07:00၂၁ ႏွစ္ေျမာက္ ရွစ္ေလးလံုးလူထုအေရးေတာ္ပံု အခမ္းအနား (ေအာ္ရီဂြန္)<center><div style="margin: auto; visibility: visible; width: 440px;"><embed src="http://flash.picturetrail.com/pflicks/3/spflick.swf" quality="high" flashvars="ql=2&src1=http://pic80.picturetrail.com/VOL2115/12541280/flicks/1/7441555" wmode="transparent" bgcolor="#000000" name="photo_peel" allowscriptaccess="sameDomain" style="height: 360px; width: 440px;" type="application/x-shockwave-flash" width="440" align="middle" height="360"></embed><br /><p style="margin-top: 10px; height: 24px; width: 440px;"><a href="http://www.picturetrail.com/misc/counter.fcgi?link=%2FphotoFlick%2Fsamples%2Fpflicks%3Dshtml&cID=924"><br /></a></p></div><center></center></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-3282609279907056024?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-74509119027510998772009-07-19T23:28:00.000-07:002009-07-19T23:30:04.221-07:00အာဇာနည္မ်ဳိး ေသ႐ိုးမရွိ...<center><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://picasaweb.google.com/s/c/bin/slideshow.swf" width="425" height="350" flashvars="host=picasaweb.google.com&hl=en_US&feat=flashalbum&RGB=0x000000&feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.com%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2Fchocho.aung71%2Falbumid%2F5360425012980306225%3Falt%3Drss%26kind%3Dphoto%26authkey%3DGv1sRgCPzlhO3x6Le4VQ%26hl%3Den_US" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer"></embed><center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-7450911902751099877?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-70668429128008496252009-07-18T08:16:00.000-07:002009-07-18T08:20:03.739-07:00အခုတေလာအေျခအေန...အလည္လာၾကသူေတြကို ျပန္လည္ႏႈတ္မဆက္ႏိုင္တာကို ခြင့္လႊတ္ၾကပါေနာ္.. အခုတေလာ အလုပ္က မနက္ပိုင္းျဖစ္သြားလို႔ ေစာေစာအိပ္ၿပီး ေစာေစာထေနရတာနဲ႔ ကိုယ့္ဘေလာ့ ေလးကုိေတာင္ မဖြင့္ျဖစ္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ အလုပ္ကအျပန္ ကေလးေတြက ၁၀ ရက္ ၾကာသင္ၾကားေပးမဲ့ ယဥ္ေက်းမႈသင္တန္းမွာ camp ဝင္ေနၾကလို႔ သူတို႔ဆီကိုလည္း သြားေနရေသးတယ္ေလ။ စာေတြလည္းမတင္ျဖစ္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလးရဲ႕ ျမန္မာ့ေဆးပညာ ေဆာင္းပါးမွ အမ်ဳိးသမီးေတြသားဖြားလွ်င္ အသံုးခ်ႏိုင္ဖို႔အတြက္ ေဆာင္းပါးတပုဒ္ တင္ေပးႏိုင္ဖု႔ိ စာ႐ိုက္ေနပါေသးတယ္။ မၾကာခင္တင္ေပးႏိုင္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ အလည္လာၾကသူအားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-7066842912800849625?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-2482297088167753412009-07-14T01:19:00.000-07:002009-07-14T01:23:17.263-07:00ေအာ္ရီဂြန္ျပည္နယ္ ေပါ့လန္းၿမိဳ႔တြင္ သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးေဟာၾကားခဲ့ေသာ တရားေတာ္မ်ား...<center><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Gu2qGfpYjZM&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Gu2qGfpYjZM&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><center>
<br />
<br /><center><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/CG5QGkeodJE&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/CG5QGkeodJE&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><center>
<br />
<br /><center><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/NHN0xG1VkOA&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/NHN0xG1VkOA&hl=en&fs=1&rel=0&color1=0x234900&color2=0x4e9e00&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><enter><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-248229708816775341?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-48340176062285264162009-07-13T23:32:00.000-07:002009-07-14T01:06:58.312-07:00သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕တရားကို သြားေရာက္နာယူျခင္း...<center><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://picasaweb.google.com/s/c/bin/slideshow.swf" flashvars="host=picasaweb.google.com&hl=en_US&feat=flashalbum&RGB=0x000000&feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.com%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2Fchocho.aung71%2Falbumid%2F5358199500057191937%3Falt%3Drss%26kind%3Dphoto%26authkey%3DGv1sRgCI6g2IvArdDTHQ%26hl%3Den_US" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" width="425" height="325"></embed><center>
<br />
<br />ဒီေန႔သြားနာခဲ့ရတဲ့ သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ တရားေတြကို ေနာက္တေန႔ဗီြဒီယိုဖုိင္ေလးေတြတင္ေပးပါမယ္.. ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဓာတ္ပံုဆလိုက္႐ႈိးေလး တင္ေပးထားပါတယ္ေနာ္... <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-4834017606228526416?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-51294303697012367602009-07-07T11:44:00.000-07:002009-07-07T12:07:34.143-07:00အိမ္ျပန္လက္ေဆာင္...အိမ္လြမ္းသူရဲ႕ မိတ္ေဆြေတြအတြက္ လက္ေဆာင္အျဖစ္ ေက်းဇူးရွင္ပိုင္းေလာ့ဆရာေတာ္ဘုရား ေဟာၾကားခဲ့ေသာ ခင္ပြန္းႀကီး<a href="http://pilotsayadaw.net/index.php?option=com_content&view=article&id=66:2009-03-23-01-00-29&catid=42:2009-03-23-00-33-53&Itemid=83/">ဆယ္ပါးပစ္မွွားလွ်င္သင့္တတ္သည့္ဒဏ္ဆယ္ပါး </a> စာမူကိုဖတ္ျဖစ္ေစရန္ တင္ေပးထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္..။ လာေရာက္လည္ပတ္သူတိုင္း ဖတ္ျဖစ္ေအာင္ ဖတ္မိေစဖို႔ တိုက္တြန္းလိုပါတယ္..။ ႂကြေရာက္လာသူတိုင္း ကိုယ္စိတ္ႏွွစ္ပါး ၾကည္လင္ေအးခ်မ္း ေမတၱာဓာတ္လႊမ္းႏိုင္ၾကပါေစ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2964396932986164468-5129430369701236760?l=homesick88.blogspot.com' alt='' /></div>အိိမ္လြမ္းသူhttp://www.blogger.com/profile/09481220194349261538noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2964396932986164468.post-57315828463079539572009-07-06T22:35:00.000-07:002009-07-09T21:36:35.449-07:00အိမ္ျပန္ေရာက္ပါၿပီ.....<center><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://picasaweb.google.com/s/c/bin/slideshow.swf" flashvars="host=picasaweb.google.com&hl=en_US&feat=flashalbum&RGB=0x000000&feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.com%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2Fchocho.aung71%2Falbumid%2F5355581519039900081%3Falt%3Drss%26kind%3Dphoto%26authkey%3DGv1sRgCJbsrdeEr5X70AE%26hl%3Den_US" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" width="425" height="325"></embed><center>
<br />
<br />သီလရွင္ေလးေတြေတာ့ လူထြက္ၿပီး ျပန္လာၾကပါၿပီ။ သမီးႀကီးရဲ႕ သီလရွင္ဘြဲ႔က ေကတုမာလာ၊ သမီးငယ္ကေတာ့ ဝဏၰသိဂၤီတဲ့၊ အတူဝတ္တဲ့ သူတို႔ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေလးက ေထရစာရီတဲ့ …. ဥေပဇၥ်ာယ္ဆရာေတာ္ကေတာ့ မိုညွင္းသိဂၤီေက်ာင္းတိုက္က ဆရာေတာ္ အရွင္ေဇယ်ပ႑ိတ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ဟာ မုိးကုတ္ဓမၼကထိကျဖစ္ၿပီး ၅ ရက္တရားစခန္း